در بزم دور یک دو قدح در کش و برو
یعنی طمع مدار وصال دوام را

آشنایی نه غریب است که دلسوز من است
چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی
بر می شکند گوشه ی محراب امامت

ترا آن به که روی خود زمشتاقان بپوشانی
که شادی جهانگیری غم لشکر نمی ارزد

در کمین گاه نظر با دل خویشم جنگ است
ز ابرو و غمزه ی او تیر و کمانی به من آر

روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد
زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما

آتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود
عشق را از اشک حسرت ترجمانی داشتم

ما درون سینه هوایی نهفته ایم
بر باد اگر رود دل ما زان هوا رود

در چاه ذقن چو حافظ ای جان
حسن تو دو صد غلام دارد

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور

رواق منظر چشم من آشیانه توست
کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

تو را که هر چه مراد است در جهان داری
چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری

یاد بهار میرود از گلستان شاه
وز ژاله باده در قدح لاله میرود

دوش با من گفت پنهان کاردانی تیز هوش
وز شما پنهان نشاید کرد سر می فروش

شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری
یاران صلای عشق است گر می‌کنید کاری

یار با ماست چه حاجت که زیارت طلبم
دولت صحبت آن مونس جان ما رابس

سر رشته ی جان به جام بگذار
کاین رشته از او نظام دارد

شراب خانگیم بس می مغانه بیار
حریف باده رسید ای رفیق تو به وداع
خدای را به می ام شستشو ی خرقه کنید
که من نمی شنوم بوی خیر از این اوضاع

شبی میگفت چشم کس ندیده است
ز مــــرواریـــــد گوشــم در جهـــان مه

دوستی با که شنیدی که به سر برد جهان
حق عیان است ولی طایفه ای بی بصرند

خاک ره آن سفر کرده بیارید
تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت

خلـــوت گزیده را بـــه تمــاشا چـــه حـاجت است
چون کوی دوست است به صحرا چه حاجت است

یاری اندر کس نمی بینم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد

دی می شد و گفتم صنما عهد به جای آر
گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست
گر پیر مغان مرشد من شد چه تفاوت
در هیچ سری نیست که سری ز خدا نیست

تو ترحم نکنی بر من مخلص گفتم
ذاک دعوای و ها انت و تلک الایام

شکر خدا که از مدد بخت کار ساز
بر حسب آرزوست همه کار و بار دوست

توانگرا دل درویش خود بدست آور

که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

دلم از صومعه بگرفت و خرقه سالوس
کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا