|
اينچنين نيست كه آنها تصور مىكنند سوگند به ماه، (32)
و به شب، هنگامى كه (دامن برچيند و) پشت كند، (33) و به صبح هنگامى كه چهره بگشايد، (34) كه آن (حوادث هولناك قيامت) از مسائل مهم است! (35) هشدار و انذارى است براى همه انسانها، (36) براى كسانى از شما كه مىخواهند پيش افتند يا عقب بمانند ( بسوى هدايت و نيكى پيش روند يا نروند)! (37) (آرى) هر كس در گرو اعمال خويش است، (38) مگر «اصحاب يمين» (كه نامه اعمالشان را به نشانه ايمان و تقوايشان به دست راستشان مىدهند)! (39) آنها در باغهاى بهشتند، و سؤال مىكنند... (40) از مجرمان: (41) چه چيز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!» (42) مىگويند: «ما از نمازگزاران نبوديم، (43) و اطعام مستمند نمىكرديم، (44) و پيوسته با اهل باطل همنشين و همصدا بوديم، (45) و همواره روز جزا را انكار مىكرديم، (46) تا زمانى كه مرگ ما فرا رسيد!» (47) از اين رو شفاعت شفاعتكنندگان به حال آنها سودى نمىبخشد. (48) چرا آنها از تذكر روى گردانند؟! (49) گويى گورخرانى رميدهاند، (50) كه از (مقابل) شيرى فرار كردهاند! (51) |
بلكه هر كدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانهاى (از سوى خدا) براى او فرستاده شود! (52)
چنين نيست كه آنان مىگويند، بلكه آنها از آخرت نمىترسند! (53) چنين نيست كه آنها مىگويند، آن (قرآن) يك تذكر و يادآورى است! (54) هر كس بخواهد از آن پند مىگيرد; (55) و هيچ كس پند نمىگيرد مگر اينكه خدا بخواهد; او اهل تقوا و اهل آمرزش است! (56) |
اى جامه به خود پيچيده! (1)
شب را، جز كمى، بپاخيز! (2) نيمى از شب را، يا كمى از آن كم كن، (3) يا بر نصف آن بيفزا، و قرآن را با دقت و تامل بخوان; (4) چرا كه ما بزودى سخنى سنگين به تو القا خواهيم كرد! (5) مسلما نماز و عبادت شبانه پابرجاتر و با استقامتتر است! (6) و تو در روز تلاش مستمر و طولانى خواهى داشت! (7) و نام پروردگارت را ياد كن و تنها به او دل ببند! (8) همان پروردگار شرق و غرب كه معبودى جز او نيست، او را نگاهبان و وكيل خود انتخاب كن، (9) و در برابر آنچه (دشمنان) مىگويند شكيبا باش و بطرزى شايسته از آنان دورى گزين! (10) و مرا با تكذيبكنندگان صاحب نعمت واگذار، |
و مرا با تكذيبكنندگان صاحب نعمت واگذار، و آنها را كمى مهلت ده، (11)
كه نزد ما غل و زنجيرها و (آتش) دوزخ است، (12) و غذايى گلوگير، و عذابى دردناك، (13) در آن روز كه زمين و كوهها سخت به لرزه درمىآيد، و كوهها (چنان درهم كوبيده مىشود كه) به شكل تودههايى از شن نرم درمىآيد! (14) ما پيامبرى به سوى شما فرستاديم كه گواه بر شماست، همان گونه كه به سوى فرعون رسولى فرستاديم! (15) (ولى) فرعون به مخالفت و نافرمانى آن رسول برخاست، و ما او را سخت مجازات كرديم! (16) شما (نيز) اگر كافر شويد، چگونه خود را (از عذاب الهى) بر كنار مىداريد؟! در آن روز كه كودكان را پير مىكند، (17) و آسمان از هم شكافته مىشود، و وعده او شدنى و حتمى است. (18) اين هشدار و تذكرى است، پس هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش برمىگزيند! (19) پروردگارت مىداند كه تو و گروهى از آنها كه با تو هستند نزديك دو سوم از شب يا نصف يا ثلث آن را به پا مىخيزند; خداوند شب و روز را اندازهگيرى مىكند; او مىداند كه شما نمىتوانيد مقدار آن را (به دقت) اندازهگيرى كنيد (براى عبادت كردن)، پس شما را بخشيد; اكنون آنچه براى شما ميسر است قرآن بخوانيد او مىداند بزودى گروهى از شما بيمار مىشوند، و گروهى ديگر براى به دست آوردن فضل الهى (و كسب روزى) به سفر مىروند، و گروهى ديگر در راه خدا جهاد مىكنند (و از تلاوت قرآن بازمىمانند)، پس به اندازهاى كه براى شما ممكن است از آن تلاوت كنيد و نماز را بر پا داريد و زكات بپردازيد و به خدا «قرض الحسنه» دهيد ( در راه او انفاق نماييد) و (بدانيد) آنچه را از كارهاى نيك براى خود از پيش مىفرستيد نزد خدا به بهترين وجه و بزرگترين پاداش خواهيد يافت; و از خدا آمرزش بطلبيد كه خداوند آمرزنده و مهربان است! (20) |
آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود؟! (1)
ما انسان را از نطفه مختلطى آفريديم، و او را مىآزماييم; (بدين جهت) او را شنوا و بينا قرار داديم! (2) ما راه را به او نشان داديم، خواه شاكر باشد (و پذيرا گردد) يا ناسپاس! (3) ما براى كافران، زنجيرها و غلها و شعلههاى سوزان آتش آماده كردهايم! (4) به يقين ابرار (و نيكان) از جامى مىنوشند كه با عطر خوشى آميخته است، (5) از چشمهاى كه بندگان خاص خدا از آن مىنوشند، و از هر جا بخواهند آن را جارى مىسازند! (6) آنها به نذر خود وفا مىكنند، و از روزى كه شر و عذابش گسترده است مىترسند، (7) و غذاى (خود) را با اينكه به آن علاقه (و نياز) دارند، به «مسكين» و «يتيم» و «اسير» مىدهند! (8) (و مىگويند:) ما شما را بخاطر خدا اطعام مىكنيم، و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم! (9) ما از پروردگارمان خائفيم در آن روزى كه عبوس و سخت است! (10) (بخاطر اين عقيده و عمل) خداوند آنان را از شر آن روز نگه مىدارد و آنها را مىپذيرد در حالى كه غرق شادى و سرو |
و در برابر صبرشان، بهشت و لباسهاى حرير بهشتى را به آنها پاداش مىدهد! (12)
اين در حالى است كه در بهشت بر تختهاى زيبا تكيه كردهاند، نه آفتاب را در آنجا مىبينند و نه سرما را! (13) و در حالى است كه سايههاى درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده و چيدن ميوههايش بسيار آسان است! (14) و در گرداگرد آنها ظرفهايى سيمين و قدحهايى بلورين مىگردانند (پر از بهترين غذاها و نوشيدنىها)، (15) ظرفهاى بلورينى از نقره، كه آنها را به اندازه مناسب آماده كردهاند! (16) و در آنجا از جامهايى سيراب مىشوند كه لبريز از شراب طهورى آميخته با زنجبيل است، (17) از چشمهاى در بهشت كه نامش سلسبيل است! (18) و بر گردشان (براى پذيرايى) نوجوانانى جاودانى مىگردند كه هرگاه آنها را ببينى گمان مىكنى مرواريد پراكندهاند! (19) و هنگامى كه آنجا را ببينى نعمتها و ملك عظيمى را مىبينى! (20) بر اندام آنها ( بهشتيان) لباسهايى است از حرير نازك سبزرنگ، و از ديباى ضخيم، و با دستبندهايى از نقره آراستهاند، و پروردگارشان شراب طهور به آنان مىنوشاند! (21) اين پاداش شماست، و سعى و تلاش شما مورد قدردانى است! (22) مسلما ما قرآن را بر تو نازل كرديم! (23) پس در (تبليغ و اجراى) حكم پروردگارت شكيبا (و با استقامت) باش، و از هيچ گنهكار يا كافرى از آنان اطاعت مكن! (24) و نام پروردگارت را هر صبح و شام به ياد آور! (25) و در شبانگاه براى او سجده كن، و مقدارى طولانى از شب، او را تسبيح گوى! (26) آنها زندگى زودگذر دنيا را دوست دارند، در حالى كه روز سختى را پشت سر خود رها مىكنند! (27) ما آنها را آفريديم و پيوندهاى وجودشان را محكم كرديم، و هر زمان بخواهيم جاى آنان را به گروه ديگرى مىدهيم! (28) اين يك تذكر و يادآورى است، و هر كس بخواهد (با استفاده از آن) راهى به سوى پروردگارش برمىگزيند! (29) و شما هيچ چيز را نمىخواهيد مگر اينكه خدا بخواهد، خداوند دانا و حكيم بوده و هست! (30) و هر كس را بخواهد (و شايسته بداند) در رحمت (وسيع) خود وارد مىكند، و براى ظالمان عذاب دردناكى آماده ساخته است! (31) |
چهره در هم كشيد و روى برتافت... (1)
از اينكه نابينايى به سراغ او آمده بود! (2) تو چه مىدانى شايد او پاكى و تقوا پيشه كند، (3) يا متذكر گردد و اين تذكر به حال او مفيد باشد! (4) اما آن كس كه توانگر است، (5) تو به او روى مىآورى، (6) در حالى كه اگر او خود را پاك نسازد، چيزى بر تو نيست! (7) اما كسى كه به سراغ تو مىآيد و كوشش مىكند، (8) و از خدا ترسان است، (9) تو از او غافل مىشوى! (10) هرگز چنين نيست كه آنها مىپندارند; اين (قرآن) تذكر و يادآورى است، (11) و هر كس بخواهد از آن پند مىگيرد! (12) در الواح پرارزشى ثبت است، (13) الواحى والاقدر و پاكيزه، (14) به دست سفيرانى است (15) |
والا مقام و فرمانبردار و نيكوكار! (16)
مرگ بر اين انسان، چقدر كافر و ناسپاس است! (17) (خداوند) او را از چه چيز آفريده است؟! (18) او را از نطفه ناچيزى آفريد، سپس اندازهگيرى كرد و موزون ساخت، (19) سپس راه را براى او آسان كرد، (20) بعد او را ميراند و در قبر پنهان نمود،(21) سپس هرگاه بخواهد او را زنده مىكند! (22) چنين نيست كه او مىپندارد; او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نكرده است! (23) انسان بايد به غذاى خويش (و آفرينش آن) بنگرد! (24) ما آب فراوان از آسمان فرو ريختيم، (25) سپس زمين را از هم شكافتيم، (26) و در آن دانههاى فراوانى رويانديم، (27) و انگور و سبزى بسيار، (28) و زيتون و نخل فراوان، (29) و باغهاى پردرخت، (30) و ميوه و چراگاه، (31) تا وسيلهاى براى بهرهگيرى شما و چهارپايانتان باشد |
تا وسيلهاى براى بهرهگيرى شما و چهارپايانتان باشد! (32)
هنگامى كه آن صداى مهيب ( صيحه رستاخيز) بيايد، (كافران در اندوه عميقى فرومىروند)! (33) در آن روز كه انسان از برادر خود مىگريزد، (34) و از مادر و پدرش، (35) و زن و فرزندانش; (36) در آن روز هر كدام از آنها وضعى دارد كه او را كاملا به خود مشغول مىسازد! (37) چهرههائى در آن روز گشاده و نورانى است، (38) خندان و مسرور است; (39) و صورتهايى در آن روز غبارآلود است، (40) و دود تاريكى آنها را پوشانده است، (41) آنان همان كافران فاجرند! (42) |
در آن هنگام كه خورشيد در هم پيچيده شود، (1)
و در آن هنگام كه ستارگان بىفروغ شوند، (2) و در آن هنگام كه كوهها به حركت درآيند، (3) و در آن هنگام كه باارزشترين اموال به دست فراموشى سپرده شود، (4) و در آن هنگام كه وحوش جمع شوند، (5) و در آن هنگام كه درياها برافروخته شوند، (6) و در آن هنگام كه هر كس با همسان خود قرين گردد، (7) و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود: (8) به كدامين گناه كشته شدند؟! (9) و در آن هنگام كه نامههاى اعمال گشوده شود، (10) و در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود، (11) و در آن هنگام كه دوزخ شعلهور گردد، (12) و در آن هنگام كه بهشت نزديك شود، (13) (آرى در آن هنگام) هر كس مىداند چه چيزى را آماده كرده است! (14) سوگند به ستارگانى كه بازمىگردند، (15) حركت مىكنند و از ديدهها پنهان مىشوند، (16) |
| اکنون ساعت 01:21 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4 Copyright , Jelsoft Enterprices مدیریت توسط کورش نعلینی
استفاده از مطالب پی سی سیتی بدون ذکر منبع هم پیگرد قانونی ندارد!! (این دیگه به انصاف خودتونه !!)
(اگر مطلبی از شما در سایت ما بدون ذکر نامتان استفاده شده مارا خبر کنید تا آنرا اصلاح کنیم)