کـروم
كروم يك عنصر كمياب ضروري جهت انسان است. بدن براي استفاده از كروم بايد آن را به نوع فعال تبديل كند. عامل تحمل گلوكز يك نوع فعال شده كروم است كه از مخمر آبجو جدا شده است. عامل تحمل گلوكز به انسولين كمك مي كند تا گلوكز (قند خون) را از خون به داخل سلولها به منظور توليد انرژي بكشد. انسولين جهت سوخت و ساز كربوهيدرات، پروتئين و چربي بسيار اهميت دارد. اگر رژيم غذايي كروم كافي نداشته باشد، بر توانايي انسولين در آماده سازي اين مواد غذايي اثر مي گذارد.
تخمين زده ميشود كه رژيم غذايي 90 درصد آمريكايي ها فقر كروم دارد. مصرف مقادير زياد غذاهاي تصفيه شده موجب بروز اين مشكل ميشود چون فرآيند تصفيه كردن كروم غذا را از بين مي برد. كودكان مبتلا به سوء تغذيه پروتئين -كالري، افراد مبتلا به ديابت و افراد مسن ممكن است به خصوص در معرض خطر كمبود كروم باشند. مصرف بسيار زياد غذاهاي شيرين، ورزش سنگني و داشتن عفونت يا آسيب جسمي موجب از دست رفتن كروم بدن ميشود. كمبود سطح كروم موجب افزايش قند خون و تري گليسريد و كلسترول ميشود.
موارد استفاده
فهرست برخي مشكلات ناشي از كمبود كروم از اين قرار است:
* ديابت. افراد مبتلا به ديابت نمي توانند قند را به خوبي مصرف كنند. بيماران ديابتي نوع I نياز به تزريق انسولين جهت كنترل قند خون دارند. ديابتي هاي نوع Ii اغلب مي توانند با رعايت رژيم غذايي قند خون خود را تنظيم كنند. مطالعات نشان داده است كه مصرف مكمل كروم توانايي ديابتي هاي نوع Ii را در تنظيم قند خون افزايش مي دهد، به خصوص در مواردي كه ذخيره كروم بدن كم باشد. برخي افراد قند خون بالا دارند كه در حد بيماري ديابت نيست اين افراد اغلب دچار كمبود كروم هستند و از مصرف مكمل آن سود مي برند. افزايش قند خون به علت كمبود كروم يكي از مشكلات شايع سالخوردگان است.
* قند خون پايين: قند خون پايين نقطه مقابل قند خون بالا و ديابت است. كمبود كروم ممكن است از قند خون پايين برخي افراد نقش داشته باشد. مصرف 200 ميكروگرم كروم در روز علايم قند خون پايين را بهبود مي بخشد.
* بيماري قلبي-عروقي: كمبود كروم با افزايش كلسترول خون و افزايش خطر ابتلا به بيماري قلبي همراه است. مصرف مكمل كروم باعث افزيش كلسترول اچ دي ال (كلسترول خوب) و كاهش تري گليسريد و كلسترول توتال در ديابتي ها و مبتلايان به قند خون بالا ميشود
* گلوكوم: كروم بر گيرنده هاي انسولين در چشم اثر مي گذارد. بين ابتلا به گلوكوم و كمبود كروم يك ارتباط قوي وجود دارد. گلوكوم در افراد مبتلا به ديابت شايع است.
* چاقي: مدارك مقدماتي نشان مي دهد كه مصرف مكمل كروم به كاهش چربي بدن و افزايش بافت عضلاني كمك مي كند.
* پوكي استخوان: پيكنولينات كروم ترشح ادراري كلسيم و هيدروكسي پرولين را در خانم ها كم و به حفظ تراكم استخوان در خانم هاي يائسه كمك مي كند.
منابع غذايي
مخمر آبجو، گوشتهاي ظريف (گوشتهاي آماده سازي شده)، پنيرها، نان گندم سبوس نگرفته، انواع ادويه و برخي سبوس ها و ملاس.
مخمر آبجو رشد كرده در خاك غني از كروم بهترين منبع غذايي كروم است. سبزي ها، ميوه ها و بيشتر غذاهاي تصفيه شده و آماده (بجز برخي گوشتهاي آماده شده كه غني از كروم است)، كروم كم دارد. آب لوله كشي سخت 70-1 درصد نياز روزانه كروم را تأمين مي كند. پخت و پز در ظروف استيل ميزان كروم غذا را افزايش مي دهد.
ساير اشكال
كروم به صورت تجارتي به اشكال مختلف از جمله پلي نيكوتينات كروم، پيكولينات كروم، مخمر غني از كروم و كلريد كروم در دسترس است. كروم در مولتي ويتامين ها و به تنهايي به صورت قرص و كپسول نيز وجود دارد. ميزان موجود در مولتي ويتامين مصرفي روزانه 200-15 ميكروگرم است.
نحوة مصرف
به منظور پيشگيري و درمان، ميزان مصرف روزانه 200-100 ميكروگرم است.
مانند ساير داروها و مكمل هاي قبل از دادن مكمل كروم به اطفال، پزشك معالج مشورت كنيد.
موارد احتياط
نوع كروم موجود در مواد غذايي معمولاً غيرسمي است. با اين حال، ميزان بسيار زياد كروم ممكن است موجب مسموميت و تحريك معده شود. ميزان زياد يا تجمع بافتي زياد كروم اثر انسولين را كم مي كند. در صورت ابتلا به ديابت،قند خون بالا يا قند خون پايين، قبل از مصرف كروم با پزشك معالج خود مشورت كنيد.
تداخل هاي احتمالي
كروم با نياسين تركيب مي شود و عامل تحمل گلوكز را مي سازد. كربنات كلسيم و ضد اسيدها جذب كروم را كم مي كند.
|