رضوان امامدادی با تشکر از ایشان بخاطر گرداوری این مجموعه:
:پنجره:
باز یادم رفت
پنجره با باد رفته است
هرگاه
پنجره را باز می کنم
تا باغچه قاب عکس کهنه هوا بخورد
و چشمان سرخوشی را می بندم
همینطور است
هرگاه یادم می رود
چشمانم را باز می گدارم
پنجره می رود.
از فصل سپید این مجموعه.
|