حسین فریدونی:
باغی پر از پروانه:
عشق امد در دل من لانه ساخت
از دلم باغی پر از پروانه ساخت
دوست بودم با نگاه کوچه ها
او مرا با دوستان بیگانه ساخت
ماهرانه شعرهایم را ربود
امدو قلب مرا دیوانه ساخت
قصه هایی می نوشتم مثل ابر
در جوابم قابی از افسانه ساخت
کلبه ای نزدیک دریا داشتم
ناگهان با دست خود ویرانه ساخت
اشکهای بی ریایم را که دید
از برایم در دلش یک خانه ساخت.
|