[Omid7]

نكاتي درباره شكست فرانسه:


1. فرانسه با همان شيوه‌اي بازي كرد كه مقابل اروگوئه به ميدان رفته بود. فرانسويي‌ها قدرت بازي‌سازي و بازي تهاجمي را نداشتند، نيكولاس آنلكا به وضوح شايستگي حضور ثابت در تيم فرانسه را نداشت. اما اصرار دومنك به حضور او اين نتيجه را در پي داشته كه فرانسه 270 دقيقه از گل زدن دور باشد. در خط دفاع نيز زوج آبيدال و گالاس لرزان بود، گالاس شش ماه بود كه به ميدان نرفته بود و آبيدال هم قبلا ثابت كرده كه دفاع مياني خوبي نيست.

2. حتي يك بازيكن تيم ملي فرانسه در تيم ملي در سطح باشگاهي خود بنمایش نداد. تولالان مي‌دويد اما بي‌ثمر و سردرگم بود، براي انتخاب بدترين بازيكن كار سختي داريم از آنلكا تا آبيدال و گالاس و از ايندو تا سيدني گووو كه بي‌نهايت بد بازي كردند.

3. خاوير آگيره سرمربي تيم مكزيك گروهي تهاجمي و شجاع را دور هم جمع كرده است كه بازيكنان جوان تعادل خوبي با باتجربه‌ها دارند. تيم آگيره در تمام بازي ريتم مشخصي داشت، آنها بعد از گلزني اجازه ندادند كه حریف بازي را به دست بگيرد، آنها نسبت به فرانسه بسيار سازمان‌يافته‌تر و سريع‌تر بودند.

4. انتخاب‌هاي دومنك باور نكردني است، هيچكس در فرانسه نمي‌داند چرا گووو و آنلكا در تيم ملي هستند. گوركف بهترين بازيكن فعلي فرانسه نيمكت‌نشين بود. به نظر بهترين تركيب با حضور او به عنوان شماره 10 ريبري به عنوان گوش چپ و آنري به عنوان نوك حمله شكل مي‌گرفت. اما دومنك مربي لجبازي است، گرچه اين لجبازي به حذف تيم او منجر شده است چون كسي نمي‌تواند باور كند فرانسه در روز آخر مقدماتی 4 يا 5 گل به آفريقاي جنوبي بزند و اروگوئه نتواند مقابل مكزيك به تساوي برسد... شايد بهتر باشد دومنك در بازي آخر بازيكناني را به ميدان بفرستد كه دوست دارند در جام جهاني بازي كنند.


5. زماني كه خاويره آگيره در تيم ملي مكزيك مي‌درخشيد مشيل پلاتيني آخرين‌ بازي‌هايش را براي تيم ملي فرانسه انجام مي‌داد. فرانسه با جدايي پلاتيني چند سال سخت را پشت سرگذاشت تا نسل تازه‌اي ظهور كند و همه عناوين اين تيم را ببرد. آنها حالا به يك مربي شجاع و بزرگ نياز دارند تا تيم تازه‌اي بسازند، يكي مثل لورن بلان كه تيم را جوان‌تر و متفاوت‌تر از اين به ميدان خواهد فرستا