[ابریشم]

الا ... اى محرم !

الا ... اى محرم !
تو آن خشم خونين خلق خدايى

كه از حنجر سرخ و پاك شهيدان برون زد

تو بغض گلوى تمام ستمديدگان جهانى

كه در كربلا

نيمروزى

به يكباره تركيد

تو خون دل و ديده روزگارى

كه با خنجر كينه توز ستم ، بر زمين ريخت

تو خون خدايى كه با خاك آميخت

تو شبرنگ سرخى كه در سالهاى سياهى درخشيد.

الا ... اى محرم !

تو خشم گره خورده ساليانى

تو آتشفشانى

تو بر ظلم دشمن گواهى

تو بر شور ايمان پاكان ، نشانى

تو هفتاد آيه

تو هفتاد سوره

تو هفتاد رمز حياتى

تو پيغام فرياد سرخ زمانى

تو، موجى ز درياى عصيان و خشمى

كه افتان و خيزان

رسيده است بر ساحل روزگاران .

الا ... اى محرم !

تو فجرى ، تو نصرى

تويى ((ليلة القدر)) مردم

تو رعدى

تو برقى

تو طوفان طفى

تويى غرش تندر كوهساران .

الا ... اى محرم !

تو يادآور عشق و خون و حماسه

تو دانشگه بى نظير جهاد و شهادت

تويى مظهر ثار و ايثار ياران .

الا ... اى محرم !

به هنگام و هنگامه هجرت كاروان شهيدان

تو آن راه بان روانبخش و مهمان نوازى

كه در پاى رهپوى آزادگان

لاله ارغوان مى فشانى .

الا ... اى محرم !

به چشم و دل قهرمانان و آزاد مردان

كه همواره بر ضد بيداد، قامت كشيدند

و در صفحه سرخ تاريخ

زيباترين نقش جاويد را آفريدند

تو آن آشناى كهن ياد و دشمن ستيزى

كه همواره در يادشانى .

الا ... اى محرم !

تو آن كيمياى دگرگونه سازى

كه مرگ حيات آفرين را

به نام شهادت

به اكسير عشقى

كه در التهاب سرانگشت سحر آفرينت ، نهفته است

چو شهدى مصفا و شيرين

به كام پذيرندگان ، مى چشانى .