نیایش
الهی من کمترینم و تو بسیار! من هیچم و تو بیشمار،
من لرزانم و تو استوار،من انسان و تو کردگار
پس به حق حقیقت، به وجد وجود،به عمق عشق،
به صاف صداقت،به شهد شهامت،به شور شیدایی،
به زیب زیبایی، به جان جمالت، به کنه کمالت،
به اسم عزیزت،به پر پرهیزت،به در دریایت،
به سحر صحرایت،به خوشی خواب،به غربت غروب،
به جذبه مجذوبت،به خورشید خرسندیت،به خداوندی خداوندیت،
چنان آرزویم بر آورده باشد که سعادت ، آرزویم نباشد.
آمین!
.آرش خیرآبادی.
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن
دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی
تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی
خالید حسامی( هیدی )