[behnam5555]

خواب در بین الطلوعین و عوارض آن

بین الطلوعین
یعنی بین دو شرق یعنی بین دو دمدین روشنایی یعنی ما بین صبح کاذب و صبح صادق و زمان آن زمانی است که هوا تقریبا گرگ و میش شده و مابین نماز صبح تا طلوع آفتاب.یک شرق یعنی طلوع صبح کاذب که خیط ابیض است و طلوع صبح صادق هم شرق دوم یعنی طلوع آفتاب است.چنین حالتی در غروب هم وجود دارد.
چند نکته در مورد اوقات بین الطلوعین
اوقات خواب در بین الطلوعین
در مورد خواب كه یك امر طبیعی است در روایات می فرمایند كه در ساعات اولیه شب بخوابید و بین الطلوعین بیدار باشید[11] و مردم به این دستور عامل بودند و این روایات را كاربردی كردند . ولی در حاضر بسیاری از مسائل اینگونه را صرفاً به عنوان دستورالعمل های ارشادی و اخلاقی در نظر می گیرند ؛ در حالی كه این دستورات صد در صد كاربردی می باشند به عنوان نمونه یكی از چندین فایده عمل به روایت مذكور این است كه هورمونی در بدن به نام هورمون رشد وجود دارد ( سوماتوتوروپ) كه بیشترین میزان ترشح آن حدوداً دو ساعت بعد از غروب آفتاب می باشد ( زیرا بدن انسان یك فیزیولوژی خاصی دارد كه با عالم هماهنگ می باشد) . و همان ساعت را فرموده اند كه بخوابید . اینكه خواب متناسب ، باعث قد بلندی می شود ، به این خاطر است كه در زمان اوایل خواب این هورمون ترشح می شود و اگر كسی سر شب بخوابد رشد متناسب و متعادلی پیدا می كند .

اما یك سری از هورمونها استرس زا هستند كه كه در جای خود مفید می باشند كه به آنها «كرتیكو استروئید» گفته می شود مانند هورمونهای «آدرنالین» و «نو آدرنالین» كه بیشترین میزان ترشح آنها دو ساعت قبل از طلوع آفتاب می باشد ؛ یعنی دقیقا بین الطلوعین ( از طلوع فجر تا طلوع آفتاب ) . اینكه خواب بعد از اذان صبح باعث ناراحتی و كسلی و پریشانی انسان می شود ولی بیدار شدن در موقع اذان حالت شادابی می آورد به خاطر ترشح این هورمونها می باشد . همچنین اگر در زمانی كه این هورمونها حداكثر ترشح را دارند ، انسان خواب باشد ، احتمال سكته زیاد است . لذا بیشترین آمار مرگ در خواب در ساعات بین الطلوعین می باشد .

حال اگر همین توصیه ( نخوابیدن بین الطلوعین ) را یك پزشك به ما می كرد ، با شوق و اطمینان بیشتری به آن عمل می كردیم ؛ زیرا به كاربردی بودن آن معتقد بودیم ؛ اما دستورات دینی را به عنوان مسائل صرفاً اخلاقی پنداشته و كمتر به آنها توجه می كنیم.