[behnam5555]

پرخوری نشانهٔ چیست؟


وقتی خسته اید، میخوابید. وقتی خوشحالید، میخندید. وقتی گرسنه اید، میخورید. وقتی گرسنه نیستید، میخورید. و وقتی بیدارید، باز هم میخورید.
ما اغلب از روی عادت چیز میخوریم، نه از روی گرسنگی. بسیاری وقت تماشای تلویزیون بی اختیار کلی چیزهای مختلف میخورند. و در سالن سینما صدای خوردن تنقلات لحظه ای قطع نمیشود. گاهی این عادت به وسواس تبدیل میشود.
کسانی که دچار پرخوری یا جوع هستند احساس کنترل خوردن را از دست میدهند ودر یک وعده هزاران کالری میخورند. این مشکل اغلب در افرادی دیده میشود که بعد از شکست در یک رژیم غذائی اعتماد به نفس خود را از دست دادهاند. بعد ازمدتی، خوردن به صورت یک عادت در میآید که ترک آن مشکل است.
کسانی که سعی میکنند سیگار کشیدن را ترک کنند، اغلب دچار پرخوری میشوند. اینها عادت کرده اند که با دست و دهانشان کاری بکنند؛ بنابراین خیلی میخورند. یا با ریزه خواری سعی در مقابله با اثرات ترک نیکوتین دارند.
همچنین ریزه خواری علت پرخوری افراد دچار افسردگی است.
گاهی نه مشغله ذهنی، بلکه خود مغز عامل پرخوری است. کسانی که ماده شیمیائی سروتونین مغز آنها کم است اغلب کربوهیدرات زیاد میخورند. در موارد نادر،وجود تومور یا آسیب دیدن بخش هیپوتالاموس مغز احساس سیری را از بین میبرد.
بیماری غدد هم میتواند باعث پرخوری شود. مثلاً پرکاری تیروئید با افزایش سوخت و ساز بدن گرسنگی را بیشتر میکند. و بیماری درمان نشده قند – که گرفتاری غده لوزالمعده است – سوخت بدن را تحلیل برده و بدن با بالا بردن اشتها سعی در جبران آن دارد.
برخی داروها اشتها را تحریک میکنند که به پرخوری میانجامد. مثلاً کورتیزون،که برای رفع التهاب مصرف میشود، در بالا بردن اشتها شهرت دارد. همچنین استروئیدها، آنتی بیوتیکها، ضد افسردگیها، و مسکن ها هم میتوانند پرخوری به بار بیاورند.

- درمانپرخوری
وضع کسی که عادت به ریزه خواری دارد با کسی که در یک وعده هزاران کالری غذا میخورد و بعد بالا میآوردتفاوت دارد. اگر فکر میکنید پرخوری شما ناشی از عادت است نه گرسنگی،توصیه های زیر را به کار ببندید. اما اگر ناشی از یک اختلال جسمانی است، یابا وجود پرخوری وزن اضافه نمیکنید، حتماً نزد پزشک بروید، چون ممکن استدچار یک بیماری غده داخلی شده باشید.
غذای حجیم بخورید. خوردن غذاهای پرفیبر اشتها را زودتر ارضا میکند. با خوردن غلات سبوس نگرفته، میوه ها، وسبزیجات خود را سیر کنید.
ورزش کنید. ورزش منظم یکی ازبهترین سرکوب کننده های اشتهاست. ورزش متناوب این اثر را ندارد، بنابراین ازورزش هفتگی این انتظار را نداشته باشید. ورزش منظم یعنی پنج تا هفت بار درهفته.
جای خوردن معلوم کنید. اگر عادتبه خوردن در هنگام تماشای تلویزیون دارید، باید ارتباط بین خوردن وتلویزیون را قطع کنید. جای خاصی را برای خوردن معین کنید و فقط وقت خوردن غذا در آنجا بنشینید. وقتی غذایتان را خوردید، بلند شوید. در جای دیگری هم چیزی نخورید. به این ترتیب اشتهای خوردن را به مکان خاصی عادت میدهید.
قرص ضد اشتها بخورید. قرصهای ضداشتها اثر کمی در کنترل پرخوری دارند. اگر هم انرژی داشته باشند، بعد ازمدتی از بین میرود و شما مجبور به خوردن بیشتر و بیشتر آن میشوید؛ وبه تدریج دچار گرفتاریهای فشار خون و بی نظمی قلب میشوید.