مدیرعامل شاهین بوشهر:من مدیر نیستم،پادو وکنترلچی ام!
من هم مثل همه آدم ها زندگی دارم. تا کی می شود یک پایم تهران ویک پایم بوشهر باشد وپاسخگوی نداری های باشگاه باش
شاهين بوشهر
سایت گل-شاهین بوشهر،معشوق دل خیلی از بندری هایی است که روز وشبشان را با این تیم سرمی کنند.شاهین برای بوشهری ها یک تیم نیست.نمادی است که ضمیر مشترک دلهای یک مشت پیر وجوان دریا دل بندرنشین را به رخ می کشد.
حالا که این میلیونر زاغه نشین ،نفسش به شماره افتاده ومدیرعاملش از احتمال کناره گیری از لیگ برترحرف می زند باید به تب صد درجه همان عاشقانی رجوع کرد که بی شاهین،خورشیدشان نه طلوعی دارد ونه غروبی.مهندس کنگانی ودل پردردش را کنار حوصله واژه ها نمی توان نشاند.
او به سایت گل می گوید«خیلی دوست دارم مثل خیلی ها من هم بی دغدغه بنشینم ویک دل سیر فوتبال ببینم ولذت ببرم اما نمی شود.وقتی می شنوم ما را مدیر صدا می زنند خنده ام می گیرد. یا معنای مدیریت آنی نیست که در کتابها آمده ویا ما مدیریت نمی کنیم.اینجا باید پادو بود وکنترلچی. کدام مدیریت؟مدیریت یعنی برنامه ریزی. وقتی بودجه نیست کدام برنامه را می توان نوشت واجرا کرد؟»
او انگار دیگر صبوری را نا مانوس ترین کلام می پندارد.«صبرکردیم شاید اتفاق مثبتی رخ دهد اما وقتی خبر موثق داریم که در مصوبات سفر هیئت دولت به بوشهربحث کمک به شاهین را حذف کرده اند دیگر به کدام امید باید صبوری پیشه کرد؟به خدا خسته خسته ام.استاندار قول داده بود در این سفر مشکلات شاهین را مرتفع می کنند. نامه به مرکز هم زده اند اما اتفاقی نیافتاده.»
او به بحث کناره گیری از لیگ اشاره می کند ومی گوید«من یک موضوع کلی را گفتم. وقتی پول نداریم چگونه به شهرستانها برویم؟حالا اگر کسانی هستند که با بی پولی می توانند این چرخ را بچرخانند از خدا می خواهم بیایند تا من به زندگی ام برسم.لااقل برای خودم که می توانم تصمیم بگیرم. اگر بخواهم بمان شاهین نمی تواند ادامه بدهد پس یا خودم باید بروم یا شاهین ازلیگ کنار بکشد.همین امروز هم آمادگی رفتن را دارم»
کلام آخرش بوی رفتن می دهد. همین را که پرسیدیم گفت:«بالاتر از سلامتی چه چیزی وجود دارد؟من سلامتی ام را در این فوتبال از دست دادم. مرحوم ضیاء جمالی عکاس وروزنامه نگار پیشکسوت استان که از همین جا ضایعه درگذشتش را تسلیت می گویم در سفر شاهین به انزلی همراه بود. با ماشین می خواستیم از تهران به انزلی برویم.من گفتم یک راننده مسن بگیریم که در جاده با احتیاط برود وبتوانیم کمی استراحت کنیم. مرحوم جمالی گفت:ببین ماها یا در مسیر ورزشگاه می میریم یا در خود ورزشگاه.حالا که می بینم متوجه می شوم او حق داشت.من هم مثل همه آدم ها زندگی دارم. تا کی می شود یک پایم تهران ویک پایم بوشهر باشد وپاسخگوی نداری های باشگاه باشم؟»
کنگانی به گذشته برمی گردد تا از روزهایی بگوید که فوتبال واسترس با هم همسایه نبودند.«وزیرآموزش پرورش گفته ملی پوشان همه کشورها از مدارس می آیند وملی پوشان ما از کوچه ها.من می پرسم کدام کوچه ها؟دلم لک زده برای عطر کاهگل کوچه های خاکی وسالم قدیمی که حالا باید در خواب ورویا آنها را ببینیم.ما همه چیزمان را ازدست داده ایم. دیگر نه کوچه وزمین خاکی مانده ونه مدرسه .آقای کفاشیان گفته که برای دوره بعد کاندیدای ریاست فدراسیون نمی شود.او حق دارد. هر تحولی در فوتبال نیازمند بستر سازی در باشگاههاست. همه باشگاههای ما با مشکلات دست وپنجه نرم می کنند وسال به سالمان دریغ از پارسال است.»
مدیر عامل شاهین به بحث بازی با سپاهان هم اشاره می کند«من بازی را ندیدم. ماجرای اسفناک درگذشت مرحوم جمالی باعث شد به بیمارستان بروم وبازی را نبینم.ازاینکه شنیدم عده ای به امیر قلعه نوعی توهین کرده اند ناراحت شدم. آقای قلعه نوعی خود عضوی از خانواده شاهین است وسرمایه کشور ما به حساب می آید واز او وآقای ساکت عذر خواهی می کنم اما باید دید چرا تماشاگری که فصل قبل بهترین تماشاگر بوده حالا فحاشی می کند. اوضاع نا بسامان شاهین آنها را هم عصبی کرده.در بوشهر خیلی ها با شاهین زندگی می کنند.وزارت بهداشت ومراجع قضایی وبازدارنده برای سلامت جامعه تلاش می کنندامابا هزینه به مراتب کمتری در ورزش می توان این خواسته اجتماعی را محقق کرد.اینها تماشاگر نما نیستند. خودمان را نبایدگول بزنیم. اینها همان تماشاگرانی هستند که روزهای خوبی را برایمان رقم زده اند. ما باید مشکلات را ریشه ای جستجو کنیم.»
او درپایان گفت«شرایط سختی داریم ودیگر کارد به استخوانمان رسیده است.تعهدات ما معوق مانده ونمی توان با دست روی دست نهادن وامروز وفردا کردن به جایی رسید.اگر کسی برای حل مشکلاتمان را تلاش نکند می روم ،پشت سرم را هم نگاه نمی کنم. قرار نیست برای این فوتبال خودکشی کنیم.»