[فرانک]

از: فریدون جنیدی
کتاب "زندگی و مهاجرت آریائیان بر پایه گفتارهای ایرانی"

جنگ سلم و تور با ایرج
آغاز پراکندگی و نفاق و جنگ بین آریاییان

تیره های مهاجر به شرق و غرب، در مبارزه با طبیعت دست نخورده ی آن سامان ها دچار سختی هایی شدند. و می بایستی که کوشش هایی را بیاغازند که قرنها و شاید چند هزار سال پیش از آن در آریاویج آن کوشش ها شده بود و نتیجه ی کوشش ها، همه نصیب تیره هایی می شد که مقیم ایران بودند.
البته این تلاش ها ادامه داشت و آنان یک فرهنگ واحد را به دو سوی جهان آریا برده بودند، بنابراین می بینیم که که در حدود پنجهزار سال پیش، در دره سند تمدن عظیم و درخشان موهنجودارو با آن شهر مستحکم هندسی پیشرفته به وجود می آید، و در زمانی معادل آن در یک جزیره ی نزدیک یونان تمدن سن تورینی پایه گذاری کردند که امروز آن را از زیر گدازه ها بیرون می کشند شهر دیگری که زیر آتشفشان وزوو ایتالیا رفت از همان تمدن حکایت می کند.
اما در اوایل مهاجرت، سختی های یاد شده و نیز خاطره ی خوش دوران اقامت در موطن اصلی تیره های مهاجر را به مرکز باز می کشاند، به طوری که آنان در نقطه ای واقع در شمال ایران کنونی به یکدیگر می رسند و جوانان ساکن در این سرزمین را که سودای جنگ در سر نداشته اند و به پیشواز قبایل مهاجر رفته بودند، از دم تیغ می گذرانند.
این کشتار اگر چه در هنگام تجمع دو تیره ی شرق و غرب صورت گرفت، اما چون در داستان کشته شدن ایرج به دست تور آمده، نشان می دهد که جوانان ایرانی بر دست سپاهیان توران و مهاجران شرق کشته شده اند.
پیش از این کشتار، پیامبر سلم و تور برای فریدون پیامی می آورد که ما، در سختی و رنج روزگار می گذرانیم در حالی که قبایل ساکن در مرکز ایران در آسایش اند نکته ای که در مسافرت این فرستاده جلب توجه می کند یکی این است که او از دور ایوان فریدون را بسیار رفیع می بیند:

به درگاه شاه آفریدون رسید -------------- برآورده از دور ایوان پدید
به ابر اندر آورده بالای او --------------- زمین کوه تا کوه پهنای او
سپهری است پنداشت ایوان به جای ----------------- بدی لشگری گردش اندر به پای

این اشاره به ترقی تمدن و معماری در ایران ویج است به طوری که مهاجران را از دیدن آن شگفتی می زاید.
دیگر آن که در آن ایوان:

نشسته به در بر، گران سایگان --------------- به پرده درون جای پرمایگان
به یکدست بر، بسته شیر و پلنگ ---------------- به دست دگر ژنده پیلان جنگ

این همان خبر است که پیش از این یادآور شدم که پیل در این زمان برای جنگ به کار گرفته شد.
همین جا است که از شیران جنگی نیز یاد کرده می شود. شیر، ببر و یوز در دستگاه پادشاهان تا حمله ی اعراب همواره بوده است و پس از آن نیز چنان که پیش از این شاد کردم و این شیرها کم کم در جلو ستونها کاخ ها حجاری می شوند و شواهد آن در همه جهان آریا به ویژه در تخت جمشید بسیار است.

مانوش

بالاخره پس از ده پشت از ایرج در پایان دوره ی مادر سالاری فرندی به جهان می اید که نام او را منوچهر می نهند.
این نام که در اوستا، «مانوش چیثر» آمده، از دو بهر تشکیل شده است: مانوش، و چیثر. بخش دوم یعنی چیثر همان است که بعدها به صورت چهر در آمد و اگر چه امروز به معنی روی و صورت به کار می رود ولی در اصل به معنی نژاد است. پس مانوش چیثر یا منوچهر برروی هم معنی نژاد مانوش را می دهد، و اینان تیره ای بوده اند در نزدیکی کوه دماوند و آمل و ساری و ری، زیرا که در جغرافی های باستان از کوه مانوشان یعنی کوه مسکن نژاد مانوش در نزدیکی دماوند نام برده شده.
در گفتار زادن ایرج، به روایت بلعمی اشاره کردم که در آن پس از 9 پشت، پسری به نام منشخواربغ به جهان می آید. بنابراین معنای آن چنین می شود: «خدایگار خوار، مانوش یا خدایگان خوار و مانوش و این نام مؤیدی دیگر است بر آن که نژاد مانوش در همین پیرامون دماوند زندگی می کرده اند.
در همان گفتار از پسر منشخواربغ، با نام منشخوارنر یاد کرده می شود.
نر به معنی کلی شجاع و دلیر است که بعدها مطلقاً به عنوان جنس مذکر به کار رفت. بنابراین، آن دوره ای است که نژاد مانوش دلیر گشته آمده ی جنگ می شوند، و جنگ بر دست «مانوش چیثر» است.
و بر این بنیاد در دوره ای که ایرانیان از پس کشتار تورانیان، مجدداً نیرو می گیرند پایتخت ایران از کوس به آمل منتقل می گردد.