02-18-2011
|
 |
مدیر تاریخ و بخش فرهنگ و ادب کردی   |
|
تاریخ عضویت: Aug 2009
محل سکونت: مهاباد
نوشته ها: 19,499
سپاسها: : 3,172
3,713 سپاس در 2,008 نوشته ایشان در یکماه اخیر
|
|
منوچهری
اَبوالنَّجم احمَدبن قوصبن احمد منوچهری دامغانی ناماور به منوچهری شاعر ایرانی بود.
زندگی
کودکی و جوانی منوچهری در دامغان به تحصیل عربی گذشت، تا این که به خدمت منوچهر قابوس زیاری در طبرستان رسید. پس از مرگ منوچهر قابوس، منوچهری به ری رفت و به خدمت طاهر دبیر رسید که از طرف سلطان مسعود غزنوی در آنجا فرمانروایی داشت. وی از آنجا به دربار غزنه راه یافته، و به ستایشگری سلطان مسعود غزنوی مشغول شد. منوچهری برای جلب حمایت عنصری قصیدهای به نام «لغز شمع» سرود و در آن عنصری را ستایش کرد. در سال ۴۳۲ هجری قمری، منوچهری در حالی که سی و چهار سال داشت درگذشت.
موضوع و قالب شعری
بیشتر شعرهای او دربارهٔ طبیعت است. منوچهری علاوه بر آشنایی به زبان عربی، از دانشهایی چون نحو، پزشکی، ستارهشناسی، و موسیقی آگاهی داشت، و در شعر خود از واژههای خاص این دانشها بهره میبرد. دیوان منوچهری مشتمل بر اشعاری است که در قالب غزل، قصیده، مسمط، قطعه، و ترکیببند سروده شده و موضوعاتی چون ستایش، وصف، و خمریه را در بر میگیرد. منوچهری قالب مسمط را برای نخستین بار در شعر پارسی پدید آورده است.
چو از زلف شب بازشد تابها
چو از زلف شب بازشد تابها فرو مرد قندیل محرابها
سپیدهدم، از بیم سرمای سخت بپوشید بر کوه سنجابها
به میخوارگان ساقی آواز داد فکنده به زلف اندرون تابها
به بانگ نخستین از آن خواب خوش بجستیم چون گو ز طبطابها
عصیر جوانه هنوز از قدح همیزد بتعجیل پرتابها
از آواز ما خفته همسایگان بیآرام گشتند در خوابها
برافتاد بر طرف دیوار و بام ز بگمازها نور مهتابها
منجم به بام آمد از نور می گرفت ارتفاع سطرلابها
ابر زیر و بم شعر اعشی قیس همیزد زننده به مضرابها
و کاس شربت علی لذة و اخری تداویت منها بها
لکی یعلم الناس انی امرو اخذت المعیشة من بابها
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن
دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی
تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی
خالید حسامی( هیدی )
|
|
جای تبلیغات شما اینجا خالیست با ما تماس بگیرید
|
|