[behnam5555]

رسم تو
رفتن بود
رسم من
چشم به راهت ماندن
و به دیدار تو حسرت خوردن
و به آنکس که تو را دید
سلامی گفتن
من به آن لحظه‌ی ناب
که تو از پنجره رخ بگشایی
نگران منتظرت می‌مانم
گر چه خود می‌دانم
بر نتابد مهتاب
تا در آن لحظه‌ی ناب
دست در موی تو آویزم باز
رسم تو
رفتن بود
رسم من
چشم به راهت ماندن