روزگار غريبی است!
آری! روزگار غريبی است!
روزگاری است که ...
بزرگراههای وسيعتر بنا کردهايم اما تنگنظرتر شدهايم؛
ساختمانهای بلندتر ساختهايم اما افق ديدمان کوتاهتر شده است.
تنها به زندگی، سالهای عمرمان را افزودهایم و نه زندگی را به سالهای عمرمان؛
تا ماه رفته و برگشتهایم اما حاضر نیستیم برای يک آشنا از یک سوی خیابان به آن سو برویم؛
|