[behnam5555]

بدترين مردان تاريخ کاخ سفيد

اگرچه دموکرات ها همچنان خاطره تلخ شکست خود از جمهوري خواهان در انتخابات ميان دوره اي سنا در سال 2006 ميلادي را به ياد دارند اما بحران اقتصادي آمريکا فرصت بسيار ارزشمندي را براي آنان به ارمغان آورد و آنها بسيار اميدوار هستند تا پس از پيروزي باراک اوباما موفق شوند در انتخابات سنا اکثريت کرسي هاي مجلس نمايندگان را به دست آورند. طبق اين گزارش، نتايج نظرسنجي هاي اخير در آمريکا حاکي از آن است دموکرات ها در انتخابات اين دوره با افزايش حداقل 25 کرسي نسبت به دور پيش 435 کرسي سنا را به دست خواهند آورد.
از سوي ديگر و در خبري جداگانه، در آستانه برگزاري انتخابات رياست جمهوري آمريکا، روزنامه تايمز با تشکيل هياتي از کارشناسان و تحليلگران خود اقدام به رتبه بندي روساي جمهور ايالات متحده بر اساس عملکردشان نموده که در ذيل به نام رييس جمهورهايي اشاره شده که در قعر اين ليست قرار دارند و بر اساس راي اين کارشناسان در زمره بدترين روساي جمهور ايالات متحده قرار گرفته اند. نظرسنجي به عمل آمده از مورخان آمريکايي حاکي از آن است که ناکامي "جيمز بيوکانن" در جلوگيري از وقوع جنگ داخلي در آمريکا، بزرگترين اشتباهي بوده که يک رييس جمهور در دوران تصدي اش در کاخ سفيد مي توانسته مرتکب شود. اين در حالي است که هياتي از کارشناسان روزنامه تايمز نيز با اين نظر موافق بوده و وي را بدترين رييس جمهور تاريخ آمريکا خوانده اند. روزنامه تايمز در مقدمه نوشته است: «جيمز بيوکانن» به رغم آنکه اهل شمال آمريکا بود اما به شدت به اصول و ارزشهاي ايالت هاي جنوبي پايبند بود و در بحبوحه نگراني هاي ايالت هاي جنوبي، در خصوص نيل به آزادي در جهت برقراري و حفظ صلح متزلزل در اين مناطق کوشش کرد. زماني که وي کاخ سفيد را ترک کرد، حزب متبوعش يعني حزب دموکرات دو شقه شده بود; هفت ايالت برده دار سر به طغيان نهاده بودند و کشور در چنبره جنگ داخلي گرفتار بود.
41- فرانکلين پييرس (1853 تا 1857) از حزب دموکرات: پييرس يکي از معدود روساي جمهوري بود که پس از يک دوره زمامداري توسط حزب خودش مطرود شد. وي به خاطر امضاي قانون کانزاس-نبراسکا که به عنوان قرارداد مصالحه ميان ايالت هاي شمالي و جنوبي امضا شد اما به نوعي تمکين در برابر برده داري به شمار مي رفت، مورد نفرت همگان قرار گرفت. اعتبار اين رييس جمهور دموکرات در پي وضع "مانيفست اوستند" که حامي الحاق کوبا به ايالات متحده بود به شدت مخدوش شد و بسياري در جهان اين سياستمدار را به خاطر طرح چنين مانيفستي مورد تمسخر قرار دادند.
40- مارتين وان بورن (1837 تا 1841) از حزب دموکرات: اين سياستمدار به عنوان معاونت پرزيدنت آندرو جکسون در کاخ سفيد خدمت کرد و آشکارا از درخواستش مبني بر تداوم بسياري از سياست هاي خلفش از جمله اخراج سرخ پوستان از سرزمين مادريشان سخن گفت. پرزيدنت جکسون قانون اخراج سرخپوستان را وضع کرد، اما اين قانون تحت دوره زمامداري وان بورن با وحشي گري به مرحله اجرا در آمد.
39- ويليام هريسون (8841) از حزب ليبرال: هريسون تنها به مدت 32 روز در منصب رياست جمهوري دوام داشت، لذا هيات کارشناسان روزنامه تايمز اين سياستمدار آمريکايي را به علت کم بودن مدت زمان دوره تصدي اش در جايگاه بالاتري قرار داده اند. هريسون در دو انتخابات رياست جمهوري قبل از پيروزي اش به عنوان کانديداي حزب ليبرال با شکست مواجه شد و سرانجام در انتخابات سوم در سن 68 سالگي به عنوان پيرترين رييس جمهور تاريخ آمريکا قبل از روي کار آمدن ريگان، به کاخ سفيد راه يافت.
38- ريچارد نيکسون (1969 تا 1974) از حزب جمهوري خواه: شروع دراماتيک و پايان جنگ ويتنام به رهبري نيکسون و هم چنين موفقيت آميز بودن فعاليت هاي ديپلماتيک واشنگتن در چين و اتحاد جماهير شوروي سابق همگي از پيروزي قاطعانه اش در انتخابات رياست جمهوري پس از يکسال زمامداري اش در کاخ سفيد حکايت داشت; اما دو سال بعد پس از افشاي رسوايي واترگيت، شرمسارانه از مقام رياست جمهوري استعفا کرد.
37- جورج دبليو بوش (2001 تا 2009) از حزب جمهوري خواه: در فهرست بدترين رييس جمهور هاي تاريخ آمريکا بين بوش پسر و ريچارد نيکسون رقابت داغي وجود داشت. حملات تروريستي 11 سپتامبر 2001 که درست هشت ماه پس از تصدي بوش در پست رييس جمهور آمريکا به وقوع پيوست، به مغناطيسي تبديل شد که دوام دولت بوش را براي دور دوم رياست جمهوري اش ضمانت کرد. بوش با صدور فرمان حمله به عراق و افغانستان در راستاي بخشي از دکترين تخاصم پيش دستانه اش به اين حمله واکنش نشان داد. در حوزه داخلي نيز بوش طرح کاهش مالياتي و برنامه فدرال آموزشي«dehinb left chilb No» را به مرحله اجرا گذاشت که اتفاقا به دليل ناکامي ها در اجراي آن مورد انتقاد شديد قرار گرفت. بوش به واسطه ناکامي در رفع مشکلات ناشي از طوفان کاترينا و فروپاشي بازار بوس وال استريت نيز در مظان اتهام قرار گرفته است.
36- هربرت هوور (1929 تا 1933) از حزب جمهوري خواه: روزنامه تايمز نوشته است که علت قرار گرفتن نام هوور در اين ليست سياه چيست؟ بدبياري به لحاظ زماني يا سو» مديريت در سطح کلان. هيات کارشناسان تايمز گزينه دوم را انتخاب مي کند. هوور در سال 1929 درست زماني به کاخ سفيد راه يافت که اقتصاد آمريکا دوران رونق را مي گذراند; اما ناگهان ظرف چند ماه وال استريت فروپاشيد و اين فروپاشي حاکي از آن بود که وي به ناچار بايد سال ها رنج و مشقت دوران رکود اقتصاديDepression Great را به جان بخرد.
34- وارن هاردينگ (1921 تا 1923) از حزب جمهوري خواه: هاردينگ که پس از دو سال زمامداري به طور ناگهاني و غير منتظره فوت کرد، سياستمدار محبوبي بود اما پس از مرگش سلسله رسوايي هاي بجاي مانده از او به تدريج افشا شد. خودکشي ها، پرونده هاي سياسي در دادگاه ها، تقلب و صدور حکم هاي طولاني مدت زندان، وجهه به جاي مانده از او را تحت الشعاع خود قرار داد. جرارد بيکر از تحليل گران آمريکايي معتقد است: هاردينگ رياست يکي از فاسد ترين دولت هاي تاريخ آمريکا را بر عهده داشت.
33- جيمز گارفيلد (1881) از حزب جمهوري خواه: گارفيلد پس از ويليام هريسون که تنها 32 روز بر مسند قدرت بود، به عنوان دومين سياستمداري است که کمتر از ديگر روساي جمهور تاريخ آمريکا در کاخ سفيد دوام داشته است. گارفيلد توسط چارلز گوتيه از سياستمداران ناراضي و قدرت طلب به ضرب گلوله کشته شد.
32- ميلارد فيلمور (1850 تا 1853) از حزب ليبرال: فيلمور به دليل ناکامي محض در حل بحران بره داري در آمريکا در انتهاي جدول 10 رييس جمهور بي وجهه تاريخ ايالات متحده قرار گرفته است.