بابا باران نعمته! رحمته! من هیچوقت حتی زیر باران چتر هم دستم نمی گیرم! چطوری این مردم دلشون میاد ناشکری کنن من موندم!
باران به معنای واقعی زیباترین پدیده طبیعیه!
اصلا احساس عجیبی بهش دارم: همین من با همین روحیه اگه یهو هوا ابری بشه کلا از این رو به اون رو میشم! تو یه لحظه! آروم آروم!
آدم بدی شدم!
اینجا بی روح شده!
بیرون که افتضاس!
مردم شهر همه عاشق سکوت و دل مردگی اند!
دانشگاه هم که امتحانا!
چه شود!
دنیا رو به خاطر ادم های خوبش دوس دارم هرچند بخاطر اتفاقای بدش ازش عصبانی ام!
اما بیشتر از همه از خودم!
تو این هاگیر واگیر دیگه جا نیس من هم با اشتباهای خودم گلی به گوشه جمال این دنیا بزنم اماچه کنم که تو اشتباه رفتن ید طولایی دارم!
التماس دعا
__________________
I know that in the morning now
I see ascending light upon a hill
Although I am broken, my heart is untamed, still
|