[behnam5555]

آشنایی با مدرسه دارالفنون

امیرکبیر پس از سفر به روسیه، متوجه نیاز کشور به یک مرکز آموزش عالی شدوی از ابتدای صدارت خود برای ایجاد چنین مرکزی کوشید تا این که مدرسه دار الفنون به ابتکار او برای آموزش علوم و فنون جدید در تهران پایه گذاری شد. ولی سوگمندانه خود امیرکبیر شاهد گشایش آن و به بار نشستن زحماتش نبود.
دارالفنون نخستین دانشگاه ایران پس از اسلام به شمار می رود. تاثیر این مدرسه بر مردم بسیار بود، چنان که ایرانیان تا مدت ها همه دانشگاه های خارجی را در نوشته های ایرانی دارالفنون می خواندند.
داودخان نماینده امیرکبیر به اتریش رفت تا شش استاد در زمینه کارهای نظامی و امور وابسته به آن، استادی برای آموزش فیزیک، شیمی و داروسازی و دو معدن چی را به خدمت بگیرد.
بدین ترتیب هفت استاد به ایران دعوت شدند.
نخستین گروه از استادان به سرپرستی دکتر پولاک، دو روز پس از دست گیری و تبعید امیرکبیر، به تهران رسیدند.
دارالفنون در روز پنجم ربیع الاول 1268 هجری قمری، سیزده روز پس از کشته شدن امیرکبیر و بإ؛ حضور ناصرالدین شاه آغاز به کار کرد. در آن زمان هفت معلم اتریشی، آموزش محصلانی را که بیشتر از خانواده های مهم و بانفوذ بودند، بر عهده داشتند.
در دارالفنون استادان هر چند وقت یک بار به فرنگ می رفتند تا علوم جدید را فرا گیرند.
نخستین گروه استادان دارالفنون عبارت بودند از:
بارون گومنس استاد پیاده نظام.
اوگوست کرزیز استاد توپ خانه.
زاتی استاد مهندسی.
نمیرو استاد سوارنظام.
کارتنا استاد مهندسی معدن.
دکتر پولاک استاد طب و داروسازی.
بعدها با اعتراض سفیر انگلستان به ملیت بلژیکی همه این افراد، چند استاد ایتالیایی، فرانسوی و آلمانی نیز به این گروه افزوده شدند.
پس از مدتی سه استاد ایرانی طب، عربی و جغرافیا و یک استاد فرانسوی مقیم ایران نیز به این جمع افزوده شدند.
سرفصل های آموزشی دارالفنون چنین بود:
پیاده نظام، سواره نظام، توپ خانه، مهندسی، پزشکی و جراحی، داروسازی و کانی شناسی.
زبان فرانسه، علوم طبیعی، ریاضی، تاریخ و جغرافیا درس های مشترک همه رشته ها بود. بعدها زبان انگلیسی، روسی، نقاشی و موسیقی به این درس ها افزوده شد.
از استادان دارالفنون می توان به نام اینان اشاره کرد:
دکتر ژرژ، معلم پزشکی.
دکتر گالی، جراحی.
موسیو دانتان، تاریخ طبیعی.
موسیو المر، معلم شیمی.
موسیو داوید، معلم مهندسی.
بدیع اله واجد سمیعی، معلم ریاضی.
عبدالغفار نجم الدوله.
عبدالرزاق بغایری.