[behnam5555]

موزه دکتر حسابی

پدر دکتر حسابی ش برای این که به مقامات بالاتری دست یابد از همسرش جدا شد و با خاندان قاجار وصلت کرد.
این گونه بود که اثاث حسابی و مادرش را از سفارت خانه ایران در بیرون ریختند. مادرش علیل شد و توان کار نداشت. او نیز در سنی نبود که بتواند کار کند. مادر شب ها برای فرزندان نی می زد تا گرسنگی فشار نیاورد و خوابشان ببرد.
سال ها بعد پدر به خود آمد و برای جبران گذشته، خانه بزرگی را نزدیک میدان تجریش به آنان بخشید. دکتر حسابی این خانه پدری را در رهن بانک گذاشت و چند ملیون وام گرفت و خانه را به بنیاد علمی و فرهنگی تبدیل کرد. تاریخ آغاز ساختمان این جا سال 1310 خورشیدی است. دکتر در این خانه چهار طبقه تغییراتی داد، و تمام ایوان ها را به یکدیگر متّصل کرد.
این جا پس از درگذشت دکتر حسابی به سال 1372 تبدیل به موزه ای شد که در آن وسایل شخصی، مدارک علمی و تحصیلی، نشان ها، لوح های سپاس، عکس های قدیمی، متن نطق ها و نوشته هایش در آن به نمایش گذاشته شده است.
این موزه در تهران، میدان تجریش، خیابان مقصودبیک، محله الهیه قرار دارد.
به سال 1388 بانک بر در این موزه آگهی حراج نصب کرد.
گاهی از این موزه بازدید می کنم و در حال و هوای قدیم می روم. پاپیتال و عشقه و پیچک تمام دیوارها را تا طبقه چهارم پوشانده است. سوگمندانه بی توجهی هایی هم صورت می گیرد. همواره شیرهای آب شل است و آب فراوانی هدر می رود و هرچه تذکر داده می شود می گویند: آب این جا مجانی است!
زمان بازدید از موزه محدود به یک ساعت در بعد از ظهر است و گاه همین یک ساعت هم نیاز به هماهنگی دارد.
پس از بازدید از موزه نیز دچار تضاد می شوم. همین که در مترو می نشینم دارم سخن دکتر سیدمحمود حسابی را مرور می کنم: فرصت ها را از دست نده، همیشه فرصت استراحت پیدا می شود. یک دفعه می بینم یک نفر سرش را روی شانه ام گذاشته و خوابش برده است.
ایران، جای علم است، و صدای دست فروش های دوه گرد که آدامس زایدی تو می فروشند.