[hossein]

و چه زیبا تلخی زهرِ فاصله ها را برایم شیرین کردی...
شنیدی ؟
ای زیبا ، ای بهترین ، تو را میگویم ،
تو که با کلمات دلنشینِ از دل بر آمده ات
مرا همچو بید مجنونی در برابر نسیم لطیف صبحدم رقصاندی
و من رقصیدم ...
رقصیدم و شبنم های به جا مانده از شب فرو ریختند
و چه ساده شبنم ها میریزند ،
غافل از بیداری ،
غافل از تیغ خورشید ،
غافل از مد روز
.
.
.