[ماهین]

تو را افسون چشمانم ز ره بردست و می دانم
چرا بیهوده می گویی دل چون آهنی دارم
نمی دانی نمیدانی که من جز چشم افسونگر
در این جام لبالب باده مرد افکنی دارم ...