[hoobare]

بهبودي موقت ديابت با پيوند جزاير لانگرهانس

پژوهشگران مي‌گويند سلول‌هاي پيوندشده لوزالمعده توانسته‌اند نياز به تزريق انسولين را در برخي بيماران ديابتي به صورت كوتاه‌مدت برطرف كنند.
به گزارش خبرگزاري رويترز در بسياري از بيماران مورد پيوند قرار گرفته درمان در ابتدا موفقيت‌آميز بود، اما بسياري از سلولهاي پيوندي نهايتا از كار باز ماندند.
اين پژوهشگران كه نتايج كارشان در شماره اخير نشريه پزشكي نيوانگلند به چاپ رسيده گفتند كه اصلاح رو‌ش‌هاي مورد استفاده‌شان بايد ميزان موفقيت‌شان را بالا ببرد.
دكتر جيمز شاپيرو سرپرست اين تحقيق از دانشگاه آلبرتا در ادمونتون كانادا گفت به نظر مي‌رسد به علت اينكه در پيوند ابتدايي تعداد كمي از سلول‌ها زنده باقي مي‌مانند، اين سلول‌ها مجبورند با حداكثر توان خود كار كنند و در نتيجه در نهايت دچار فرسودگي مي‌شوند و از كار مي‌افتند."
اين شيوه درماني براي مبتلايان به ديابت نوع 1- يك بيماري خودايمني كه سلول‌هاي مولد انسولين را در لوزالمعده نابود ومعمولا فرد را از دوران نوجواني مجبور به تزريق انسولين خارجي مي‌كند- طراحي شده بود.
در تكنيك مورد استفاده اين پژوهشگران سلول‌هاي لوزالمعده پردازش‌شده كه از اهداكننده‌هاي مرده به دست مي‌‌‌‌‌آيند به بيماران تزريق شدند.
گرچه در 58 درصد بيماران نياز به تزريق انسولين به طور موقت برطرف شد، اما دو سال پس از آن 76 درصد آنان دوباره نيازمند به انسولين شده بودند. پژوهشگران گفتند اين بررسي نشان مي‌دهد كه پژوهش‌ بيشتري پيش از رسيدن ميزان موفقيت اين تكنيك به حد پيوند معمول لوزالمعده لازم است.
در صورتي كه بيمار به جاي سلول‌هاي پردازش‌شده، كل لوزالمعده را دريافت كند، ميزان موفقيت پس از پنج سال 50 تا 7 0درصد خواهد بود.
در هر دو تكنيك بيمار با خطراتي مواجه است زيرا بايد داروهاي مهاركننده ايمني را براي جلوگيري از رد پيوند دريافت كند و ممكن است به عوارض جانبي وخيمي دچار شود.