[hoobare]

مهار درد حاد و مزمن با عصاره آبي علف چاي (.Hypericum perforatum L) در موش صحرايي نر

مقدمه: گياه هاپيريکوم پرفوراتوم در پژوهشکده گياهان دارويي دانشگاه شهيد بهشتي کدگذاري گرديد و عصاره گيري با استفاده از روش جوشاندن (decoction) انجام شد. گزارشات فراواني راجع به اثرات ضد افسردگي هايپريکوم و پرفوراتوم وجود دارد؛ اما در رابطه با اثرات ضد دردي خانواده هايپريکوم (به ويژه هايپريکوم پرفوراتوم) مطالعات کمي انجام شده است. هدف از اين تحقيق بررسي اثرات مهاري عصاره آبي علف چاي بر درد حاد (حرارتي و شيميايي) و درد مزمن (شيميايي) مي باشد.
مواد و روشها: در اين مطالعه تجربي از 70 عدد موش صحرايي نر Sprague- Dawely در محدوده وزني 200-230 گرم براي تمام آزمايش ها و براي تعيين دوز کشنده از 50 عدد موش سوري با محدوده وزني 37-34 گرم انجام شد. براي اندازه گيري درد از دو روش آزمايش فرمالين (مدل درد حاد و مزمن شيميايي) و آزمايش Tail- flick (درد حاد حرارتي) استفاده عصاره هايپريکوم با سديم ساليسيلات به عنوان شاهد مثبت مقايسه گرديد. محدوده دوز کشنده LD50 حدود 6000mg/kg تعيين گرديد. آناليز آماري بر حسب مورد، unpaired, paired t-test و ANOVA انجام شد.
يافته ها: نتايج آزمايشات نشان مي دهد که تجويز داخل صفاقي سديم ساليسيلات (300mg/kg) بر زمان تاخير آزمون Tail flick اثري نداشت؛ در حاليکه عصاره آبي در تمامي دوزهاي مصرفي باعث افزايش زمان تاخير آزمون گرديد. هم چنين عصاره آبي در تمامي دوزهاي مصرفي بي دردي حيوان را در هر دو فاز آزمون افزايش داد؛ اما سديم ساليسيلات فقط بر فاز دوم آزمون فرمالين موثر بود.
نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهند که عصاره آبي هايپريکوم بر مدل هاي درد حاد (حرارتي و شيميايي) و درد مزمن (شيميايي) موثر مي باشد و هم چنين مي توان اثرات ضد دردي محيطي و مرکزي براي عصاره قايل شد.