[ترنم]

میان ِ نیایــــش هـــای شبـــانه ام بود که فهمیدم ؛

"دلم پُـــر " ست و " دستانـــم خالی "..

مهربان ترینِ من ..

نه دستهای خالی ام را تماشا کن نه دلِ پُرم را ؛

"اُ مـــیدی "را بنگر که به دستهای ِ مهربان ؛

و دلِ پُر از عشق ِ تو دارم که خــــودت گفتی ؛

" مرا بــــخوان تا استجابت کنم تـــو را.."

"ای برآورنـــده ی مهــــربان ِ حـــاجت ها"...