[behnam5555]

اگر می‌دانستم این آخرین دقایقی است که تو را می‌بینم،
به تو می‌گفتم «دوستت دارم»
و نمی‌پنداشتم:
تو خود این را می‌دانی.

همیشه فردایی نیست
تا زندگی فرصت دیگری برای جبران این غفلت‌ها به ما دهد.

کسانی را که دوست داری:
همیشه کنار خود داشته باش
بگو چقدر به آن‌ها علاقه و نیاز داری.
مراقبشان باش.

به خودت این فرصت را بده تا بگویی:
«مرا ببخش»!
«متاسفم»!
«خواهش می‌کنم»!
«ممنونم»!
و از تمام عبارات زیبا و مهربانی که بلدی استفاده کن.

هیچکس تو را به خاطر نخواهد آورد
اگر افکارت را چون رازی در سینه محفوظ داری.
خودت را مجبور به بیان آن‌ها کن.

به دوستان و همه‌ی آنهایی که دوستشان داری
بگو چقدر برایت ارزش دارند.

اگر نگویی فردایت مثل امروز خواهد بود و روزی با اهمیت نخواهد گشت.

گابریل گارسیا مارکز