[behnam5555]

کسی گفت که در بازار بغداد میگذشتم، یکی را هزار تازیانه بزدند و آه نکرد.
وقتی که به حبس میبردندش پرسیدم که این زخم از بهر چه بود؟
گفت :از آنکه شیفته ی معشوقم.
گقتم چرا زاری نکردی تا تخفیف کردندی؟
گفت :از آنکه معشوق به نظاره بود . به مشاهده ی معشوق چنان مستغرق بودم که پروای زاریدن نداشتم!
...گفتم اگر دیدارت بر دیدار حق بودی چه کردی؟
آهی برآورد و جان نثارِ دوست کرد و رفت!
"آری .چون عشق درست بوَد ، بلا به رنگ نعمت شود"
دولتی بزرگ است این جمال دوست، تو را به خود راه دهد تا در مشاهده ی وی ،همه قهری به لطف گیری
(برگرفته از کشف الاسرار...خواجه فضل الله رشیدالدین میبدی)