[behnam5555]

هوره" موسیقی قوم کرد

مردم کرد به دلیل شرایط خاص زندگی خود از میراث داران موسیقی " هوره" هستند.بسیاری از محققان و پژوهشگران بر این باورند که قدیمی ترین اجرا کنندگان و سازندگان ترانه های عامیانه ، مردمان جوامع عشایری بوده اند که از سر ذوق یا دلتنگی بدان پرداخته اند .ناگفته نماند هنر " هوره" محمل و ظرفی برای حفظ و نگهداری اشعار عامیانه نیز بوده است و ادبیات زیبا و دلنشین را از نسلی به نسل دیگر منتقل نموده و نیز می توان باور داشت که "هوره"و آوازهایی همچون آن مانند " سیاچمانه" و …از عوامل زنده نگهداشتن زبان و گویش های کردی بوده اند.

" هوره " یکی از مزامیر باستانی در ستایش " اهورا مزدا"بوده " اهوره "پاره ی نخست "اهورا مزدا"ستکه در بسیاری از جاهای اوستا به تنهایی به کار رفته است." اهوره " در اوستا به معنای بزرگ و سرور و به عنوان صفتی برای " ایزدان مهر" و به معنای فرمانروا و سالار بوده است.

پرفسور جنیدی که متخصص در واژگان اوستایی استدر کتاب زمینه ی شناخت موسیقی می نویسد:" هوره " از نواهای باستانی مردم کرد است و " باربد" و " نکیسا" برای خسرو و شیرین " هوره" می خواندند. " باربد که در برخی کتابها نام او را " بهلبد" و " فهلبد" برده اند بنا به برخی روایات کرد بوده است.

استاد دکتر حشمت الله طبیبی می نویسد: نمونه های زیادی از الحان و آهنگ های موسیقی اصیل و سنتی ایران باستان در بین ایلات و عشایر غرب ایران به ویژه نزد تنبور نوازان اهل حق یافت می شود که نه الحان باربدی بلکه به نام " قائم" یا " مقام" ،" طرز"، "هوره "، سیاچمانه"و "بیت" نامیده می شود.

از هوره خوان های معروف کلهر می توان از زنده یاد علی نظر منوچهری ، عبدالعزیز ، صید قلی کشاورز، زنده یاد یاسم یاسمی ، زنده یاد ابراهیم حسینی و در مناطق غیر کرد نشین سید علی اصغر کردستانی و بهرام بیگ ولدبیگی را نام برد.

بعضی از مقام های هوره ، دو دانگی، سارو خانی ، خانه میری، سوارانه، قطار،غریبی چر، هجرانی ، طرز روسم، هی لاوه، جلو شاهی،بان بنه ای ، سه ر کیو ی چرو …در این اوخر مقام دیگری به نام مقام " بری چر"از زنده یاد ابراهیم حسینی را می توان نام برد.درو نمایه و موضوعات " هوره" متفاوت است از جمله وصف طبیعت، وصف معشوق،عشق و عاشقی ، وصف جنگ ها ، مردان جنگی ، کوچ ایلات و عشایر ، شرح هجران و فراق و …