06-18-2014
|
 |
مدیر تاریخ و بخش فرهنگ و ادب کردی   |
|
تاریخ عضویت: Aug 2009
محل سکونت: مهاباد
نوشته ها: 19,499
سپاسها: : 3,172
3,713 سپاس در 2,008 نوشته ایشان در یکماه اخیر
|
|
ﻣَﺮﺩﯼ ﻗﺼﺪ ﺳﻔﺮ ﮐﺮﺩ، ﺩﺧﺘﺮ ﻣﺠﺮﺩﯼ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺭﻭ ﻣﯿﺒَﺮﻡ ﻧﺰﺩ ﺍﻣﯿﻦ ﺷﻬﺮ ﻭ ﻣﯿﺮﻡ ﻣﺴﺎﻓﺮﺕ ﻭ
ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﻡ.
ﺩﺧﺘﺮﺷﻮ ﺑﺮﺩ ﭘﯿﺶ ﺷﯿﺦ ﻭ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺵ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺷﯿﺦ ﻫﻢ ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ.
ﺷﺐ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﯾﺪ ﺷﯿﺦ ﺑﺴﺘﺮ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﻭ ﺑﻐﻞ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﺑﻪ،ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺯﺣﻤﺖ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺷﯿﺦ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ،ﻫﻮﺍ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﺩ
ﺑﻮﺩ،
ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺭ ﻫﯿﭻ ﻟﺒﺎﺱ ﮔﺮﻣﯽ ﺑﺮ ﺗﻦ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﺗﻮﯼ ﺭﺍﻩ ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﯾﻪ
ﺟﻤﻊ ﺩﻭﺭ ﺁﺗﯿﺶ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﺸﺮﻭﺏ ﻣﯿﺨﻮﺭﻥ ﻭ ﻣﺴﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ،ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ ﺍﻭﻥ
ﺷﯿﺦ ﺑﻮﺩ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﻫﺎﻡ ﺍﻭﻥ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﻨﻪ ؛ ﺍﯾﻨﺎ ﮐﻪ ﻣﺴﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻥ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺴﺖ ﻫﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﺩﯾﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﺵ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﺗﻮﻥ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺗﻮﻥ ﺑﺎﺷﻪ.
ﺗﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻭ ﺳﺮﻣﺎ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﻣﯿﺮﻩ ﻭ ﻣﯿﺎﻓﺘﻪ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺴﺖ ﻫﺎ ﻣﯿﺮﻩ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﺑﻐﻞ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻭ ﻣﯿﺎﺭﻩ ﺑﻐﻞ ﺁﺗﯿﺶ ﺗﺎ ﮔﺮﻡ
ﺷﻪ،
ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻬﻮﺵ ﻣﯿﺎﺩ ﻣﯿﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻢُ ﻭ ﮔﺮﻣﻪ ﻭ ﺍﻭﻧﺎ ﺩﺍﺭﻥ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺷﻮﻧﻮ ﻣﯿﮑﻨﻦ،
ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻪ ﯾﻪ ﭘﯿﮏ ﻫﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﯾﺰ ﻭ ﻣﯿﺨﻮﺭﻩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ ﺭﻭ
ﻣﯿﮕﻪ :
ﺍﺯ ﻗﻀﺎ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﮔﺮ ﺣﺎﮐﻢ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻡ
ﺧﻮﻥ ﺻﺪ ﺷﯿﺦ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺴﺖ ﻓﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ
ﺗﺮﮎ ﺗﺴﺒﯿﺢ ﻭ ﺩﻋﺎ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ
ﻭﺳﻂ ﮐﻌﺒﻪ ﺩﻭ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺑﻨﺎ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ
ﺗﺎ ﻧﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﺎﻥ ﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﻧﺪ
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن
دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی
تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی
خالید حسامی( هیدی )
|
|
جای تبلیغات شما اینجا خالیست با ما تماس بگیرید
|
|