شعراز حزین لاهیجی
نی ریز نامه
گاهی به نگاهی دل ما شاد نکردی
حیف از تو که ویرانه ای آباد نکردی
صد بار ز گلزار ،خزان آمد و گل رفت
وین مرغ اسیراز قفس آزاد نکردی
ای خسرو شیرین دهنان این نه وفا بود
یک ره گذری جانب فرهاد نکردی
بسیار مبال ای شجر وادی ایمن
یک جلوه چو آن حسن خداداد نکردی
باید زتو آموخت حزین رشک محبت
لبریز فغان بودی و فریاد نکردی
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن
دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی
تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی
خالید حسامی( هیدی )