زبان پهلوی
خیلی ها میخواهند بدونند منظور از زبان پهلوی، فارسی دری، زبان پارسی که اغلب استعمال میشود و این واژه ها بر گوش ما آشناست حکایت از چه زبانهایی دارد
اجمالا توضیح داده میشود:
زبان پهلوی : زبان پهلوی یا زبان پارسی میانه شکلی از زبان فارسی تحول نیافته است که به زبانهای رایج دوره های اشکانی و ساسانی (تا صدر اسلام) اطلاق می شود.از این رو آن را زبان پهلوی اشکانی نیز مینامند. در زمان ساسانیان زبان پارسیگ یا پارسی میانه مقابل زبان پهلوانیگ یا همان زبان پارتی مطرح بود که با رواج یافتن زبان پارسی نو،واژه " پارسی دری" به آن اطلاق گردید. لذا برای متمایز کردن پارسی میانه از پارسی ، نام "پهلوی" را بر زبان پارسی میانه اطلاق نمودنداین زبان شباهتهای زیادی از نظر دستوری و گویش با زبان فارسی نو دارد و در زمان ساسانیان زبان رایج و رسمی در دربار سلاطین بوده است (زبان شاهنشاهی). ابوعبدالله محمد بن احمد خوارزمی ، در کتاب «مفاتیح العلوم» در مورد زبان پهلوی چنین می نویسد: «فهلوی (پهلوی) یکی از زبانهای ایرانی است که پادشاهان در مجالس خود با آن سخن میگفتهاند. این لغت به پهلو منسوب است و پهله نامی است که بر پنج شهر [سرزمین] اطلاق شده: اصفهان، ری، همدان، ماه نهاوند و آذربایجان»
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن
دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی
تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی
خالید حسامی( هیدی )