[behnam5555]

گوشه ای از فعالیت های ملک الشعرا و علت های سرودن شعر
تارنمای سایت شورای گسترش زبان فارسی

در تير ۱۳۰۰ همزمان با بحران سلطنت قاجاريه و درگيري هاي سياسي بين گروه هاي اقليت و اكثريت مجلس كه بهار از اعضاي گروه اقليت به رهبري مدرس است، به عنوان نماينده بجنورد انتخاب شد.

در ۲ مهر ۱۳۰۱ «نوبهار» هفتگي را كه مجله اي است ادبي منتشر كرد. در همين سال قصايد «دماوند» و «سكوت شب» و نيز نگارش تاريخچه اكثريت در مجلس چهارم را در نوبهار هفتگي منتشر كرد.
در اوايل سال ۱۳۰۲ قسمتي از سرگذشت خود را به نظم درآورده و منتشر كرد.
در تير ۱۳۰۲ اختيارات قانوني اش در مجلس چهارم پايان يافت سپس وقتي اوضاع اجتماعي دگرگون شد و رضاخان سردار سپه بر اوضاع تسلط يافت بهار با قدرت استبدادي او مخالفت كرد. در همين سال شعر «كبوتران من» را به شيوه نوگراي معتدل سرود چند روز پس از ۳ آبان ۱۳۰۲ كه رضاخان تشكيل دولت داد، آخرين شماره مجله «نوبهار» درآمد و بهار به كار روزنامه نويسي پايان داد.
درپاييز همين سال همزمان با سفر احمد شاه به خارج از كشور و همه كاره شدن رضاخان سردار سپه بهار به عنوان نماينده كاشمر انتخاب شد. در ۱۵ فروردين ماه ۱۳۰۳ همراه با عشقي منظومه جمهوري نامه را در مخالفت با سردار سپه سرود و آن را در روزنامه قرن بيستم چاپ كرد.

هنگامي كه مبارزات سياسي بين نمايندگان اقليت و اكثريت در مجلس پنجم به اوج خود رسيده بود «واعظ قزويني» مدير روزنامه «نصيحت» اشتباهاً به جاي بهار توسط عوامل سردار سپه ترور شد و ملك الشعرا قصيده «يك شب شوم» را سرود.
متعاقباً در داخل و خارج مجلس مبارزات سياسي عليه ديكتاتوري سردار سپه شكل مي گرفت و بهار در اين هياهو اغلب جرايد مخالف دولت را به تنهايي اداره مي كرد.
در ۱۴ آذر ماه سال ۱۳۰۴ مجلس مؤسسان تشكيل شد و مسئله تغيير سلطنت طرح گرديد و نتيجه اين امر اعلام انقراض قاجاريه و تأسيس سلسله پهلوي عليرغم مخالفت اقليت مجلس در ۲۱ آذرماه بود.
در فروردين ۱۳۰۵ بهار بعداز يك مبارزه چند ساله به منظور حفظ جان «چهار خطابه» را براي رضاشاه سرود و در سلام نوروز خواند كه البته در اين منظومه هم شاه را اندرز داده از اطرافيان او انتقاد كرد.
درخرداد همين سال به نمايندگي مجلس ششم در تهران انتخاب گرديد. در ۱۹ تيرماه مجلس ششم گشايش يافت. در اين سالها قدرت مطلقه رضاشاه به اوج خود رسيده بود هر نوع فعاليت سياسي را از مخالفان خود سلب مي كرد. به همين دليل بهار فعاليت هاي سياسي و روزنامه نگاري را كنار گذاشت و به فعاليت هاي ادبي پرداخت.
در سال ۱۳۰۷ به دليل آزاد نبودن انتخابات، در دوره هفتم انتخاب نشد بنابراين خانه نشين شد.

از سال ۱۳۰۷ به مدت يكسال در «دارالمعلمين عالي» «تاريخ ادبيات پيش از اسلام» را تدريس كرده و در مرداد ۱۳۰۸ به دليل مخالفت هاي پنهان و سرودن اشعاري عليه رضاشاه زنداني شد كه در شهريور همين سال از زندان آزاد شد و عزلت و كار و مطالعه در منزل را برگزيد.
در سال ۱۳۰۹ چند قصيده و مسمط درباره زنداني شدن خود سرود و تا سال ۱۳۱۱ انجام كارهاي ادبي به سفارش وزير فرهنگ و مراقبت در تصحيح و تنظيم كتب درسي ابتدايي، همچنين تصحيح و تحشيه متون كهن فارسي را برعهده گرفت. علاوه بر اين يك شركت انتشارات و خريد و فروش كتاب به نام «كتابخانه دانشكده» را تأسيس كرد. در اسفند ماه ۱۳۱۱ ديوان اشعار خود را براي چاپ آماده كرد كه با دخالت پليس نيمه كاره ماند. در ۲۹ اسفند اين سال مجدداً زنداني شد و شركت او از هم پاشيد. در شهريور ۱۳۱۲ از زندان آزاد شد و از مرگي كه سرنوشت اغلب زندانيان مخالف رژيم است نجات پيدا كرد و به اصفهان تبعيد شد. در اصفهان به فعاليت هاي ادبي از جمله برگردان «اندرزهاي آزاربار مار اسفندان» و «شاهنامه گشتاسب» از پهلوي به فارسي، تصحيح «تاريخ بلعمي»، تحقيق در مورد «شاهنامه» و نگارش شرح حال فردوسي، سرودن چندين قصيده و غزل زيبا و استوار و سرودن و به پايان بردن «كارنامه زندان» پرداخت.

در فروردين ماه ۱۳۱۳ قصيده «وارث تهمورث و جم» را به توصيه دوستانش براي رضاشاه سرود و با وساطت فروغي و ديگر دوستان تبعيدش پايان يافت

و جهت شركت در جشن هزاره فردوسي به تهران برگشت. در همين سان قصايد «آمال شاعر»، «آفرين» و كل الصيد في جوف الغرا» را براي جشن هزاره فردوسي سرود و شعر «درينگ واتر» شاعر و مستشرق انگليسي كه براي هزاره فردوسي سروده بود به فارسي ترجمه كرد. همچنين رساله «زندگي ماني» را نگاشت. در همين سال درس «تحول و تطور زبان فارسي» را در دانشكده ادبيات و دانشسراي عالي تدريس مي كرد. و.....