زندگي دو بال براي پرواز است
زندگي نگاه كردن به شاخه گل سرخيست كه تازه در حال شكفتن است
زندگي عشق است و صفا
زندگي خوردن تكه نانيست از روي ضعف
زندگي روحيست كه ميگردد تا بيابد جسمش را
زندگي لبخند توست
شادي توست
دوست داشتن هاي توست
__________________
ميدانستم ، ميدانستم روزي خورشيد نيز خاموش خواهد شد خدايا آيا او نيز فراموش خواهد شد ....
رويايم را ببين
خداوند در آن گوشه زيز سايه سار درخت لطف خويش
با لبخند
نفسهايت را سپاس ميگويد
پس بر تو چه گذشته كه اينچنين
آرزوي مرگ ميكني ......
ببين فرصت نيست
فرصت براي بودن نيست
پس سعي كن
تا درخت را احساس كني
سبزه رابشنوي
و بوسه دادن را از گل سرخ بياموزي
تا روزي
شايد
درخت را تا مرز انار
تعقيب كني (تاري)
|