[تاري]

زندگي سكسه لحظه دلتنگي ماست
زندگي خواندن شعر بر روي خداست
زندگي مكث خجالت در پس گفته مادر
زندگي بودن ما بهر خداوند
زندگي لحظه شاديست
زندگي رفتن و رفتن
زندگي دست خدا بر سر طفليست
زندگي خواستن دل در پس دلتنگيست
زندگي برق چشمان ببريست در پي يك آهو
زندگي ناله يك مادر در پس درد
زندگي رويائيست در ذهن همان كودك تنگ
كه دم به ئم ميگويد اي خدا خانه من كجاست
زندگي حرفيست از دهان كودكي مرد نما
كه مرتب ميخواند روزنامه و هي ميگويد
اقا اينجا خانه توست.
اما
مادرم ميگويد
ما نداريم خانه
اقا ايا ميشود روزي هم
ما
در خانه خود بنشينيم
و من
قطره اشكي در كنار
چشمانم ميبينم
كه مجالي بهر افتادن ميخواهد
ولي از من ميپرسد
آن پسر كيست
و من ميگويم
او صداي دل دردمند خداست
او نگاه مردميست در پي آز
او درديست در دل من