راستش من خیلی خودم رو درگیر این تعاریف و این کارا نمیکنم
ولی 2 تا جمله در مورد زندگی شنیده بودم تشبیه های قشنگی بود لااقل از لجاظ ادبی برای من ارزش بالایی داره
یکشو یادم رفته ! پیداش میکنم
اونیکیشم اینه
زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است. آدم نمى افتد، مگر این كه دست از ركاب زدن بردارد
__________________
مرا سر نهان گر شود زير سنگ -- از آن به كه نامم بر آيد به ننگ
به نام نكو گر بميــرم رواست -- مرا نام بايد كه تن مرگ راست
|