خرلنگ تو ز بس بار کشیدن مرد
چه بری رنج پی وصلهی پالانش
گر که آبادی این دهکده میخواهی
باید آباد کنی خانهی دهقانش
پر این مرغ سعادت تو چنان بستی
که گرفتند و فکندند بزندانش
__________________
یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد
طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم
.
.
.
|