شکسته جلوهي گلبرگ،از بر و دوشت
دميده پرتو مهتاب،از بنا گوشت
مگر به دامن گل،سر نهاده اي شب دوش؟
که آيد از نفس غنچه،بوي آغوشت
ميان آن همه ساغر که بوسه مي افشاند
بر آتشين لب جان پرور قدح نوشت
شراب بوسه ي من،رنگ و بوي ديگر داشت
مباد گرمي آن بوسه ها،فراموشت
ترا چه نکهت گل،تاب آرميدن نيست
نسيم غير ندانم چه گفت در گوشت؟
رهي،اگرچه لب از گفگو فرو بستي
هزار شکوه سرآيد نگاه خاموشت
شراب بوسه - رهي معيري
__________________
هـمیشه از همه نزدیک تر به ما سنگ است !
نگاه کن ، نگاه ها همه سنگ است و قلب ها همه سنگ!
چه سنگبارانی...
گیرم گریختی همه عمر،کجا پناه بری ؟!
" خانه خدا سنگ است "
|