[امیر عباس انصاری]

نوشته اصلی توسط kalantar48

ممنون عزیز
بسیار زیبا بود و قابل تحسین
از داشتن همراهی چون شما
به خود میبالم


با "د " میگم که بیشترین حرف آخر بود

برگ سبز من

در این چکامه امیری مرا بنام بخواند
زشادی و طرب اندر دلم کنون غوغاست

چه محفل سبزیست در این گذر خدایا
که عشق نیز مهمان مشاعره ماست
( ازخودم )

نوشته اصلی توسط SonBol 2561

تو نیز باده به چنگ آر و ره صحرا گیر
که مرغ نغمه سرا ساز خوش نوا دارد

در این اندیشه ام کنون جانا
که مرغ مینا چه سان نوا دارد
ز جهد و جعد آن کمان ابرو
ببین که نغمه کجا نهان دارد
(بازم از خودم )

نوشته اصلی توسط SonBol 2561

مژدگانی بده ای دل که دگر مطرب عشق
ره مستانه زد و چاره مخموری کرد

وندر آن خمر که درد دل آن مطرب بود
سر شعر است که شاعر به غزل خوانی کرد
( به جون خودم بازم خودم )

ارادتمند... امیر عباس.... بچه تهرانپارس!!