خرابات

[Afshin_m05]

دستانم
در کاوش هماره ی کودکی، مست
در نگاه های کثیف
در جستجوی ذهن زیبای کودکی
پاهایم
نورها را می کاود
انگشتان کوچک
قطره قطره از نورها عبور می کنند
سبز، قرمز، آبی
مثل یک ساز در ذهنم
مثل یک نغمه در جان
روح سرکشم
روح در بندم
جای خالی اشکها
روی شانه های پدر
نگاهم
در گامهای کوچک و کوتاه
در سایه سار قد بلندت
چشمان خاکستریش را
در صبح گرگ و میش کودکی
زیر بازارچه ی نوروزخان
می کاوم
لبخندت
با حرکات ساده و نازک
ناتور دشت کودکی من!
دستانم را به تمامی
دستانم را کامل و یک جا
گرفته بود:
حال حکایت، از این قرار است
نگاهم
هشتی خانه را
به دنبال چشمان خاکستری تو
می کاود
کجاست قدمهای تو؟