مشاعره با شعر نو

[مستور]

ابری در اتاقم می گرید
گل های چشم پشیمانی می شکفد
در تابوت پنجره ام پیکر مشرق می لولد
مغرب جان می کند
می میرد
گیاه نارنجی خورشید
در مرداب به اتاقم می روید کم کم
بیدارم
نپندارم در خواب
سایه شاخه ای بشکسته
آهسته خواهم خواند
اکنون دارم میشنوم
آهنگ مرغ مهناب
و گل های چشم پشیمانی را پرپر میکنم

سهراب سپهری

[ماهین]

من به روی آفتابم
می برم در ساحت دریا نظاره .
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره ، نی زن که دایم می نوازد نی ، در این دنیای ابر اندود
راه
خود را دارد اندر پیش .

نیما

[مستور]

شب از وحشت گرانبار است
جهان آلوده خواب است
و من در وهم خود بیدار
چه دیگر طرح می ریزد
فریب زیست
در این خلوت
که حیرت نقش دیوار است

[افسون 13]

تنگ غروب است
و دلتنگی
بسان حزن گویای حیاط مدرسه ای تعطیل
روح را به سوی غربت مجهولی می خواند
و هزاران کلام ناگفته
در هجوم یادها
به یک آه ... بدل می شود
تا شمع گونه از فراز خویش
فرود آید

[مستور]

در کجا هستی نهان ای مرغ
زیر تور سبزه های تر
یا درون شاخه های ذوق
می پری از روی چشم سبز یک مرداب
یا که می شویی کنار چشمه ادراک بال و پر
هر کجا هستی بگو بامن
روی جاده نقش پایی نیست از دشمن
آفتابی شورعد دیگر پا نمی کوبد به ابر
مار ابر از لانه اش بیرون نمی آید
و نمی غلتد دگر زنجیر طوفان بر تن صحرا
روز خاموش است آرام است
از چه چیز دیگر می کنی پروا ؟

[افسون 13]

افسوسی نیست
که چرا ستاره ی خوشبختی
از دور سوسویی زد
در ناپایداری یک شب کوتاه
که من خاطره اش را
چون فانوس خیالی
بر سقف شبهای دگر آویخته ام

[مستور]

می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
مانده پای آبله از راه دراز
بر دم دهکده مردی تنها
کوله بارش بر دوش
دست او بر در می گوید با خود
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم می شکند

[افسون 13]

دور ایستاده ام
در مرز تیره ی روشن شرمی زنانه
تا باز نشناسی ام
هر چند در من تمام توست
در تو تمام آنچه دوست می دارم

[مستور]

مث برفایی تو
تازه آبم که بشن برفا و عریون بشه کوه
مث اون قله مغرور بلندی
که به ابرای سیاهی و به بادهای بدی میخندی
من بارهام تو زمین
من زمینم تو درخت
من درختم تئ بهار
ناز انگشتای بارون تو باغم میکنه
میون جنگلا تاقم میکنه

[افسون 13]

همین چند لحظه پیش
لابد پروانه ای که باید
از پیله درنیامده است و
جایی ، دستی ، گلوی کسی را فشرده است و
کسی ، کنار سرنگش به خواب رفته است و
همین چند لحظه پیش که برایت نوشتم
عزیزترینم
زمین به اوراد عاشقانه محتاج است