|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
#11
04-27-2008
|
||||
|
||||
ناباور ٭خوشا رقص ِ آخر...
چه روشن، چه بی سایه دلباختیم! چه ساده، چه ساده غزل ساختیم! چه ناباور از آخرین سطر ِ شب، طلوعی دوباره درانداختیم! چه بی خاطره، بی نفس، بی نگاه، کبوتر پراندیم از عمق ِ چاه! نه از نامه ای عطر ِ یاری رسید، نه چنگ ِ پلنگی خطی زد به ماه! بکش نعره تا اوج ِ ناروزگار، خوشا آخرین رقص ، بر بام ِدار! در این یورش ِ تیشه دستان به باغ، بگیر از درختان ِ بی سر سراغ! ستاره میاندار ِ میدان نشد، در این قحط سال ِ صدا و چراغ! در این شب به شب هفته ی دلگداز، غزل را به نان ِ نفس بُر نباز! در ایوان باران، نفس تازه کن، از این حنجره خنجره تازه ساز! بکش نعره تا اوج ِ ناروزگار، خوشا آخرین رقص، بر بام ِ دار! به پیغام ِهر قاصد ِ بد خبر، نزن بوسه - ای گل! - به تیغ ِ تبر! نزن زخمه بر ساز ِ نکوک ِ درد! صدا را به معراج ِ وحشت نبر! نگو اسم ِ شب را به شب باوران، نسوز از تب ِ این همه ناگهان! ببین آرشِ قصه بر قله نیست، پس از این تویی زه ِ این کمان! بکش نعره تا اوج ِ ناروزگار، خوشا آخرین رقص، بر بام ِ دار!●
__________________
|
| کاربران در حال دیدن موضوع: 11 نفر (0 عضو و 11 مهمان) | |
| ابزارهای موضوع | |
| نحوه نمایش | |
حالت رشته ای
|
|
اکنون ساعت 02:02 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.