وصف حال خودتان با زبان شعر

[kalantar48]

حال دنیا را چو پرسیدم من از فرزانه ای
گفت یا خوابست یا وهمست یا افسانه ای
گفتم آنها را چه میگوئی که بر آن دل نهند
گفت یا کورند یا مستند یا دیوانه ای
...

[امیر عباس انصاری]

غم این خفته چند
خواب در چشم ترم می شکند
نیما

[haj_amir]

کتبت قصه شوقی و مدمعی باکی
بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی
بسا که گفته‌ام از شوق با دو دیده خود
ایا منازل سلمی فاین سلماک
عجیب واقعه‌ای و غریب حادثه‌ای
انا اصطبرت قتیلا و قاتلی شاکی
که را رسد که کند عیب دامن پاکت
که همچو قطره که بر برگ گل چکد پاکی
ز خاک پای تو داد آب روی لاله و گل
چو کلک صنع رقم زد به آبی و خاکی
صبا عبیرفشان گشت ساقیا برخیز
و هات شمسه کرم مطیب زاکی
دع التکاسل تغنم فقد جری مثل
که زاد راهروان چستی است و چالاکی
اثر نماند ز من بی شمایلت آری
اری مثر محیای من محیاک
ز وصف حسن تو حافظ چگونه نطق زند
که همچو صنع خدایی ورای ادراکی

[kalantar48]

میوه بر شاخه شدم
سنگپاره در کف کودک
طلسم معجزتی
مگر پناه دهد از گزند خویشتنم
چنین که دست تطاول به خود گشاده
منم ! ...

[SonBol]

بعید نیست سرم را غزل به باد دهد
و آبروی مرا در محل به باد دهد
بعید نیست و بگذار هر چه می خواهد
قبیله ام به دروغ و دغل به باد دهد