تاپیک کلی مطالب جالب و خواندنی

[ترنم]

تفاوت اشک شادی با اشک غم و اندوه در زیر میکروسکوپ!

ما خوشحال که می شویم گریه می کنیم. ما ناراحت که می شویم هم گریه می کنیم. ما حتی با پیاز پوست کردن هم گریه می کنیم. گاهی اوقات به گریه می افتیم چرا که نیاز به گریستن داریم.
این ها احساسات کاملا متفاوتی هستند، اما آیا ساختار و جنس اشک ریخته شده در احساسات مختلف نیز تفاوتی دارد؟
Rose-Lynn Fisher عکاسی است که سعی کرده پاسخی برای این سوال پیدا کند و در مجموعه عکس های خود این تفاوت را نشان دهد و برای این کار اشک خشک شده را که از احساسات مختلفی تولید شده در زیر میکروسکوپ قرار داد تا تفاوت میان آنها مشخص شود.
سه نوع اشک متفاوت وجود دارد. اشک ناشی از احساسات (شادی و غم)، اشکی که برای خیس نگه داشتن محیط چشم ترشح می شود و اشک غیرارادی (تاثیر پیاز و یا گاز اشک آور) که در نتیجه یک فرآیند خارجی بوجود می آید.
فیشر متوجه شد که این سه نوع اشک از مولکول های متفاوتی تشکیل شده اند. این امر منطقی به نظر می رسد! چرا که دلیل تولید این سه نوع اشک با یکدیگر کاملا متفاوت است. اما چگونه ممکن است اشک ناشی از غم و اندوه و اشکی که با خوشحالی ایجاد می شود و هر دو از یک منبع خارج می شوند با یکدیگر تفاوت داشته باشند؟ دلیل این امر شرایط است. با وجود اینکه آن قطرات اشک از جای یکسانی خارج شده اند. اینکه شما چه طور گریه می کنید و همچنین عوامل بیرونی بر اینکه این مولکول ها در پایان چه شکلی بگیرند تاثیرگذار است.

تصاویر گرفته شده از این قطرات اشک را می توانید در پایین ببینید:

[پریشان]

توتوما یاماگاتچی (Tsutomo Yamaguchi): این مرد ژاپنی كه اكنون 93 سال سن دارد، یكی از بدشانس‌ترین آدم‌های تاریخ به شمار می‌رود. در زمان جنگ جهانی دوم، اولین بمب‌های اتمی تاریخ بر روی شهرهای هیروشیما و ناكازاكی انداخته شدند و یاماگاتچی در زمان هر دو بمباران اتمی، در این دو شهر حضور داشت. در 6 آگوست 1945، یاماگاتچی برای انجام یك ماموریت كاری عازم هیروشیما شد. هنگامی كه قصد داشت از قطار پیاده شود، ناگهان اولین بمب اتمی تاریخ در این شهر و در 2 كیلومتری او انداخته شد و فاجعه‌ی وحشتناكی را به بار آورد. یاماگاتچی در اثر این انفجار پرده‌ی گوشش پاره و دچار نابینایی موقت شد. او پس از گذراندن یك شب در پناهگاه حمله هوایی، تصمیم گرفت كه از ماموریت خود صرفنظر كند و به شهر خود بازگردد.
سه روز پس از این حادثه، یاماگاتچی در دفتر رئیس خود، مشغول صحبت با او بود كه ناگهان دومین بمب اتمی تاریخ بر روی این شهر، ناكازاكی، و این بار هم در فاصله 2 كیلومتری از او انداخته شد و این شهر را نیز ویران كرد.
یاماگاتچی از این دو انفجار جان سالم به در برد و از آن پس به یكی از مخالفان سرسخت بمب‌های اتمی تبدیل شد. او كتاب‌های بسیاری را در مورد تجربیات خود نوشته است تا افكار عمومی را نسبت به خطرات بمب‌های اتمی آگاه كند.

وی سالیوان (Roy Sullivan) یكی دیگر از بدشانس‌ترین آدم‌های جهان است. او هفت بار دچار صاعقه‌زدگی شده است. احتمال وقوع صاعقه‌زدگی 1 در 3000 است بنابراین احتمال اینكه فردی هفت بار دچار آن شود 1 در 22000000000000000000000 است. روی از این صاعقه زدگی‌ها جان سالم به در برد اما در سن 71 سالگی با شلیك یك گلوله به زندگی خود پایان داد.

آن هودجز (Ann Hodges): این زن آمریكایی نیز یكی از بدشانس‌ترین آدم‌های تاریخ به حساب می‌آید. در 30 نوامبر، تكه‌ای از یك شهاب سنگ سقف خانه او را سوراخ كرد و دقیقاً با او كه بر روی مبل دراز كشیده بود برخورد كرد. این حادثه برای همه اتفاق نمی‌افتد و آن اولین انسان تاریخ بود كه آن را تجربه كرد.

وایلت جسوپ (Vielet Jessop): یكی دیگر از آدم‌های بدشانس این روزگار است. حادثه‌ای را كه قطعاً هیچ یك از ما تجربه نكرده‌ایم او سه بار تجربه كرده است.
داستان وایلت از آنجا شروع می‌شود كه او به عنوان مهماندار در سال 1991 در كشتی «المپیك» مشغول به كار می‌شود. در 20 سپتامبر همین سال این كشتی طی یكی از سفرهای خود با ناوگان ارتش بریتانیا برخورد می‌كند و غرق می‌شود. همه مسافران و خدمه‌ی این كشتی كه وایلت نیز در میان آنان بوده، نجات می‌یابند. پس از این حادثه وایلت تصمیم می‌گیرد شانس خود را در كشتی بزرگتری كه سازندگان آن معتقد بودند هیچ چیز نمی‌تواند آن را غرق كند، امتحان كند.
وایلت در كشتی تایتانیك به عنوان مهماندار مشغول به كار این كشتی در اولین سفر خود با یك كوه یخ برخورد كرد و غرق شد. در حالی كه تایتانیك غول پیكر در حال فرو رفتن در آب‌های اقیانوس اطلس شمالی بود، وایلت توانست خود را به یكی از قایق‌های نجات برساند و خود را نجات دهد. اما ماجرا همین جا ختم نمی‌شود.
چند سال بعد او به عنوان پرستار در كشتی «بریتانیكا» مشغول به كار شد. این كشتی نیز طی یكی از سفرهای خود با یك مین دریایی برخورد می‌كند و غرق می‌شود. این بار از قایق‌های نجات خبری نبود و وایلت برای نجات جان خود مجبور شد كه به درون آب بپرد. هنگام پرش، سر با قسمتی از كشتی برخورد می‌كند و از هوش می‌رود. وقتی به هوش می‌یابد متوجه می‌شود كه صحیح و سالم به خشكی رسیده است.
وایلت در سال 1971 در اثر ایست قلبی درگذشت و پیكر او را به دریا سپردند.

آخرین آدم‌های بدشانس‌ ما، جیسن و جنی لارنس (Jason and Jenny Lawrence) هستند. این زوج انگلیسی در طول زندگی مشترك خود شاهد سه تا از بزرگترین حملات تروریستی جهان بوده‌اند. حادثه‌ی 11 سپتامبر را حتما به یاد دارید. این زوج روز 11 سپتامبر در حال گذراندن تعطیلات در نیویورك بودند كه بدترین حمله تروریستی تاریخ آمریكا را با چشمان خود مشاهده كردند.
چهار سال بعد، در 7 ژوئن 2005 این زوج در لندن، شاهد بدترین حمله تروریستی تاریخ انگلیس بودند در پی انفجار چندین بمب در مترو لندن 52 نفر جان باختند.
سه سال پس از این حادثه، این بار این زن و شهر به شر بمبئی در هند سفر كردند. در آنجا نیز این زوج بدشانس شاهد بدترین حمله تروریستی تاریخ هند بودند: در پی انفجارها و تیراندازی‌های فراوان صدها نفر كشته شدند.
اگرچه در ابتدا عنوان كردیم كه این افراد بدشانس‌ترین آدم‌های تاریخ به حساب می‌آیند اما از طرفی خوش‌شانس‌ترین افراد نیز هستند چرا كه از همگی از همه‌ی این حوادث جان سالم به در ببرند.

[پریشان]

«لیلی» گربه‌ای است که با خانواده‌ «کوپر» در منطقه «بورن موث» زندگی می‌کند و «ناتان کوپر» پسر 19 ساله‌ای است که به بیماری صرع مبتلا است.

وی در مورد گربه‌اش به روزنامه‌ دیلی میل گفت: «لیلی» همواره در کنار من است. او تا به حال چندین بار مرا از خطر مرگ حتمی نجات داده است. هنگامی که حملات به من دست می‌دهد، محکم به زمین برخورد می‌کنم. حتی در برخی از موارد هم با اسباب و اثاثیه اتاق برخورد کرده‌ام.

این پسر جوان در ادامه افزود: «لیلی» حس عجیبی دارد. او می‌تواند چند دقیقه زودتر از بروز حملات صرع خانواده‌ام را مطلع کند.

«سیمون» 44 ساله پدر این پسر 19 ساله هم در این باره عنوان کرد: هنگامی که قرار است حملات آغاز شود، «لیلی» با بلندترین صدا میومیو می‌کند، از پله‌ها بالا و پایین می‌رود و ما را خبر می‌کند.

کارشناسان معتقدند که این گربه حس بویایی یا یک قدرت پیشگویی دارد. به همین دلیل، می‌تواند تغییرات شیمیایی در بدن صاحب خود را تشخیص دهد. او دارای حس ششم است.