شنیدنیهای دارویی

**SonBol** · #1 12-10-2007

توزیع قرص خوراکی بیماران تالاسمی در چند مرکز پزشکی
مدیرعامل انجمن تالاسمی ایران، از دسترسی بیماران تالاسمی به قرص خوراکی جایگزین "دسفرال" در برخی مراکز پزشکی خبر داد.

محمدرضا مشهدی در گفتگو با مهر افزود: در حال حاضر قرص خوراکی، تحت کنترل در چند مرکز پزشکی برای بیماران تالاسمی قابل دسترسی است.
وی با اشاره به عدم استقبال بیماران و پزشکان از این داروی خوراکی، تصریح کرد: تا زمانی که عوارض و اثربخشی این دارو مشخص نشود، امکان توزیع سراسری آن برای همه تالاسمی ها وجود ندارد.
مدیرعامل انجمن تالاسمی ایران افزود: چون تعداد اندکی از بیماران تالاسمی از داروی خوراکی استفاده می کنند، لذا نمی توان در این خصوص اظهار نظر کرد.
مشهدی ضمن خودداری از اعلام موضع انجمن تالاسمی ایران در خصوص اثربخشی داروی خوراکی، گفت: بیمارانی که این دارو را مصرف می کنند، زیر نظر وزارت بهداشت و پزشکان درمانگر این وزارتخانه قرار دارند و انجمن هیچ دخالتی در این زمینه ندارد.
وی همچنین از پرداخت مبلغ 15 تا 30 هزار تومان هزینه مصرف یک ماه داروی خوراکی برای بیماران تالاسمی خبر داد و افزود: مبلغ هر قرص خوراکی 3500 تومان است که دولت برای 3 هزار تومان آن یارانه می دهد و بیماران تنها 500 تومان پرداخت می کنند.
مدیرعامل انجمن تالاسمی ایران، با اشاره به مصرف روزانه یک قرص خوراکی از سوی بیماران تالاسمی، گفت: تعداد و مقدار مصرف ماهانه آن بسته به وزن و شرایط بیمار دارد.

**SonBol** · #2 12-10-2007

تاثير چاق كننده داروي درمان تيروئيد
داروهاي درمان تيروئيد كه حاوي ماده ال- تيروكسين هستند گاهي اوقات مي توانند منجر به چاقي و اضافه وزن در افراد شوند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل ازخبرگزاري آلمان، به گفته متخصصان اتحاديه متخصصان داخلي آلمان، علت اين افزايش وزن اين است كه هورمون تيروكسين احساس گرسنگي را در افراد افزايش مي دهد.
بنابراين گزارش، بيماران به اين دليل نبايد دوز داروي مصرفي خود را تغيير دهند بلكه بهتر است عادات غذايي شان را عوض كنند.
اين گزارش مي افزايد: افراد مبتلا به كم كاري تيروئيد اغلب دچار اضافه وزن مي شوند و به همين دليل بايد كالري زيادي مصرف كنند و بيشتر كالري بسوزانند.
براساس اين گزارش در افراد مبتلا به پركاري تيروئيد مصرف ال تيروكسين باعث افزايش اشتهاي بيمار مي شود كه اين بيماران با تنظيم درست ميزان كالري مصرفي خود مي توانند آن را كنترل كنند.

**SonBol** · #3 12-10-2007

عدم کمبود دارو در کشور یک "شوخی تلخ" است
رئیس انجمن علمی داروسازان ایران با اشاره به اینکه کمبود دارو در کشور وجود دارد، تصریح کرد: بالا رفتن حجم کار داروخانه های دولتی و دانشگاهی نشان از اختلال و نارسایی در سیستم توزیع دارو دارد.

دکتر سید حمید خویی، در گفتگو با مهر افزود: در هیچ کجای دنیا توزیع داروهای خاص و اختصاصی در تمامی داروخانه ها صورت نمی گیرد و برای این کار از مراکز معین و تحت کنترل استفاده می شود.
وی در ارتباط با سهم بالای داروخانه های دولتی از توزیع دارو، گفت: یکی از حقوق اساسی مردم برخورداری از سلامت است که این وظیفه بر عهده دولت است و لذا نمی توان این مسئولت را به بخش خصوصی سپرد. تنها می توان آنها را مشارکت داد و سهیم ساخت.
رئیس انجمن علمی داروسازان ایران با عنوان این مطلب که داروخانه های خصوصی نیز حاضر نمی شوند توزیع برخی داروهای خاص که قیمت بالایی دارد را بر عهده بگیرند، افزود: توزیع داروهایی که گران قیمت است هیچ وقت برای داروخانه خصوصی مقرون به صرفه نیست. چون معلوم نیست که بیماران از وجود چنین داروهایی در داروخانه های خصوصی مطلع باشند، در نتیجه سرمایه داروخانه راکد می ماند.
خویی با تاکید بر اینکه امکان توزیع عمومی داروهای خاص وجود ندارد، افزود: اینکه بخش خصوصی سهمی در توزیع این قبیل داروها ندارد، به این معنا نیست که حتما داروخانه های دولتی عهده دار این مسئولیت شوند. بلکه باید این کار در مراکز معین که می تواند شامل بخش خصوصی نیز شود، صورت بپذیرد.
رئیس انجمن علمی داروسازان ایران تصریح کرد: در شرایطی که کمبود دارو وجود دارد، طبیعی است که اگر توزیع عمومی صورت بگیرد، امکان دسترسی مردم به دارو کمتر خواهد شد.
وی با اشاره به اینکه کمبود دارو در کشور وجود دارد، تصریح کرد: بالا رفتن حجم کار داروخانه های دولتی و دانشگاهی نشان از اختلال و نارسایی در سیستم توزیع دارو دارد.
خویی در خصوص ادعای مسئولان وزارت بهداشت مبنی بر عدم کمبود دارو در کشور، طرح این موضوع را یک "شوخی تلخ" عنوان کرد و افزود: وقتی معاون داروی وزارت بهداشت می گوید که یک قلم دارو در داروخانه ای هست و جای دیگر نیست، معنایی جز کمبود ندارد.

**SonBol** · #4 12-10-2007

تحقيقات اميد بخش بر روي واكسن مننژيت
نوع تازه اي از واكسن پيشگيري از مننژيت با نتايج اميدوار كننده اي در حال بررسي و آزمايش باليني است.

به گزارش سلامت نیوزبه نقل از پايگاه خبري health news، اين واكنش به نام نووارت داراي نتايج اميدوار كننده اي بر روي كودكاني بود كه بيشتر در معرض بيماريهاي مهلك قرار دارند.
بنابراين گزارش، اين واكسن در كودكان زير دو سال نقش محفاظت را ايفا خواهد كرد.

**SonBol** · #5 12-10-2007

شبه‌افيونى‌ها چيستند؟
مواد شبه‌افيونى (اُپیوئیدها) داروهايى هستند با اثرات شبيه مرفين که استفاده اصلى پزشكى آنها در تخفيف دادن درد است.

ساير استفاده هاى پزشكى آنها كنترل كردن سرفه و اسهال و نيز درمان كردن اعتياد به ساير مواد شبه افيونى است. علاوه بر اين مواد شبه افيونى سرخوشى و نشئگى ايجاد مى كنند و براى همين است كه مورد سوءمصرف قرار مى گيرند.
منبع شبه افيونى‌ها چيست؟
برخى از مواد شبه افيونى مانند مرفين و كدئين به طور طبيعى در ترياك موجودند. مواد شبه افيونى ديگر مانند هروئين با اضافه كردن مواد شيميايى ديگر به مرفين ساخته مى شوند.
البته امروزه بسيارى داروهاى شبه افيونى از ترياك استخراج نمى‌شوند بلكه به طور مصنوعى ساخته مى شوند. از جمله دارو‌هاى شبه افيونى كه شركت هاى دارويى آنها را مى سازند مى توان به اوكسى‌كدون، مپريدين، هيدروكودون و هيدرومرفين اشاره كرد.
شكل ظاهرى شبه‌افيونى‌ها چگونه است؟
داروهاى شبه افيونى با استفاده پزشكى به اشكال گوناگون، قرص، كپسول، شربت، محلول و شياف وجود دارند.
ترياك ماده اى صمغ مانند است كه از تخمدان گل گياه خشخاش به دست مى‌آيد و معمولاً به صورت تكه‌ها يا گرد قهوه‌اى تيره عرضه مى‌شود و معمولاً تدخين يا خورده مى شود. هروئين به صورت گردى سفيد يا مايل به خرمايى ارائه مى‌شود.
استفاده‌هاى مواد شبه افيونى چيست؟
پزشكان و دندانپزشكان شبه افيونى‌ها را براى تسكين دادن درد هاى حاد يا مزمن ناشى از بيمارى، جراحى يا جراحت ها تجويز مى‌كنند.
داروهاى شبه‌افيونى همچنين براى تخفيف دادن سرفه متوسط تا شديد و اسهال به كار مى‌روند. شبه‌افيونى هايى مانند متادون و بوپرونورفين براى معالجه اعتياد به شبه افيونى هاى ديگر مانند هروئين كاربرد دارند.
افراد همچنين براى نشئه شدن و ايجاد سرخوشى به سوءمصرف شبه افيونى‌ها مى‌پردازند.
گرچه در اين مورد معمولاً توجه به داروهاى غيرقانونى مثل هروئين معطوف مى شود، اما برخى از دارو‌هاى شبه‌افيونى قانونى تجويز شده توسط پزشكان مانند كدئين، هيدرومورفون، اكسى‌كدون، مرفين و... نيز مورد سوءمصرف قرار مى‌گيرند.
يك علامت هشدار دهنده در اين مورد تجديد مكرر نسخه اين داروها است. افرادى كه اين داد ه‌ها را مورد سوءمصرف قرار مى دهند ممكن است به پزشكان مختلف مراجعه كنند و از هر يك از آنها نسخه اين داروها را بگيرند. اين داروها همچنين از داروخانه ها نيز دزديده شده و در خيابان به فروش مى رسند، خود شاغلان حرف پزشكى هم كه به اين داروها دسترسى دارند در خطر سوءمصرف اين داروها قرار دارند و ممكن است به آنها وابسته شوند.
شبه افيونى ها چه احساسى در مصرف كننده ايجاد مى كنند؟
نحوه اثر مواد شبه افيونى به چند عامل بستگى دارد:
• مقدار مصرف.
• توالى بين موارد مصرف و مدت كلى مصرف.
• شيوه مصرف، خوراكى يا تزريقى.
• خلق و خوى، انتظارات و محيط زندگى.
• سن فرد مصرف كننده.
• وجود بيمارى جسمى يا روانى قبلى.
• مصرف الكل و ساير داروها اعم از دارو هاى تجويز شده توسط پزشك، دارو‌هاى بدون نياز به نسخه، دارو هاى گياهى و داروهاى غيرقانونى.
مقادير كم مواد شبه افيونى احساس درد و پاسخ عاطفى به درد را مهار مى كند.
اين مواد همچنين نشئگى و خواب آلودگى، آرميدگى عضلانى، اشكال در تمركز، تنگ شدن مردمك ها، اندكى كاهش يافتن در سرعت تنفس، تهوع، استفراغ، بى اشتهايى و تعريق به وجود مى‌آورند. با مقادير بالاتر مصرف اين مواد اين اثرات شديدتر مى‌شوند و مدت بيشترى به طول مى‌انجامد.
سرعت و شدت اثرات مواد شبه افيونى بستگى به چگونگى مصرف دارو دارد. هنگامى كه اين مواد به طور خوراكى مصرف مى‌شوند، اين اثرات به تدريج ظاهر مى‌شوند و معمولاً پس از ده تا بيست دقيقه احساس مى شود.
هنگامى اين مواد به صورت تزريق داخل وريدى مصرف مى شوند، اثرات با بيشترين شدت و در طول يك دقيقه احساس مىشوند.
اين احساسات چه مدت به طول مى‌انجامد؟
هنگامى كه شبه افيونى ها براى تخفيف دادن درد خورده مى شوند، طول مدت اثر آنها تا حدى بر حسب نوع مصرف شده متفاوت است، گرچه به طور كلى يك دوز واحد بسيارى از اين مواد مى تواند براى چهار تا پنج ساعت درد را تسكين دهد.
آيا مواد شبه افيونى خطرناك هستند؟
بله، شبه‌افيونى ها در صورتى كه بدون نظارت پزشك مصرف شوند خطرناكند.
همه مواد شبه افيونى به خصوص هروئين هنگامى که در مقادير زياد مصرف شوند يا هنگامى به همراه ساير داروهاى مهار كننده مغز مانند الكل يا داروهاى بنزوديازپينى مانند ديازپام مصرف شوند، ممكن است باعث مرگ فرد شوند.
علت اين است كه مواد شبه‌افيونى فعاليت بخشى از مغز كه عهده‌دار كنترل كردن تنفس است را مهار مى‌كنند و در مقادير زياد ممكن است باعث قطع تنفس و مرگ شوند. علائم مسموميت با مقادير زياد اين مواد شامل كندشدن تنفس، كبودى پوست و بالاخره اغما است. مرگ معمولاً به علت قطع تنفس رخ مى‌دهد.
اين افراد را اگر به موقع به بيمارستان برسانند، مى‌توان با داروهايى مانند نالوكسان كه اثرات مواد شبه‌افيونى از جمله اثرات آنها در مهار كردن تنفس را برطرف مى‌كنند، معالجه كرد.
افرادى كه به دنبال اثرات نشئه زاى مواد شبه‌افيونى هستند، ممكن است با توجه به بى‌اثر شدن تدريجى اين مواد براى رسيدن به حالت نشئگى مداوماً مقدار مصرف خود را افزايش دهند. با افزايش ميزان مصرف، فرد در معرض خطر مسموميت و مصرف بیش از حد یا اوردوز (Overdose) قرار مى گيرد.
اگر افرادى كه به علت مصرف دراز مدت دچار تحمل نسبت به اين مواد شده اند، مدتى مصرف اين مواد را قطع كنند و سپس همان مقدارى كه پيش از قطع مصرف مى كرده اند، را دوباره آغاز كنند، خطر مسموميتیا اوردوز شدن زياد است.
برخى افراد براى افزايش شدت اثر نشئه آور مواد شبه افيونى را تزريق مى كنند. تزريق اين مواد در موارد غير پزشكى خطر بالاى سرايت عفونت و بيمارى ها به علت سرنگ هاى آلوده، استفاده مشترك از سرنگ و ناخالصى هاى موجود در مواد را ايجاد مى‌كند.

ميزان شيوع ايدز و هپاتيت به خصوص در ميان مصرف كنندگان تزريقى اين مواد بالا است.
مواد مخدر خيابانى تقريباً هيچ گاه خالص نيستند و قرص ها و كپسول هاى دارويى، هنگامى كه براى تزريق رقيق مى شوند، حاوى موادى هستند كه مى توانند به طور دائم به وريد‌ها يا اندام صدمه بزنند،
استفاده از شبه افيونى هاى كوتاه اثر مانند هروئين حين باردارى مى تواند باعث زايمان زودرس، وزن كم هنگام زايمان، بروز علائم ترك در نوزاد و مرگ نوزاد شود. زنان باردارى كه به شبه افيونى ها معتادند با متادون، يك شبه افيونى طولانى اثر، مورد درمان قرار مى گيرند تا از به وجود آمدن علائم ترك جلوگيرى شود.
آيا شبه افيونى ها اعتياد آورند؟
شبه افيونى ها مى توانند اعتياد ايجاد كنند. هنگامى كه مواد شبه افيونى به طور گاهگاهى تحت نظارت پزشك مصرف شوند، خطر اعتياد ناچيز است، اما افرادى كه به طور منظم به خاطر اثرات لذت‌بخش اين مواد را مورد مصرف قرار مى دهند، به زودى نسبت به اين اثرات دچار تحمل (Tolerance) مى شوند (به اين معنا كه با همان مقدار قبلى مصرفشان نشئه نمى شوند)
اين افراد براى رسيدن به همان شدت اثر مجبورند مقدار بيشترى از دارو را مصرف كنند. مصرف مزمن يا سوءمصرف شبه افيونى ها مى تواند به وابستگى جسمى و روانى منجر شود.
افراد هنگامى "وابستگى روانى" به يك دارو يا ماده پيدا مى كنند كه آن ماده يا دارو به محور افكار، احساسات و فعاليت هاى آنها بدل مى شود به طورى كه نياز به مصرف آن دارو به صورت يك اجبار يا ميل شديد در مى آيد.
در "وابستگى جسمى"، بدن به حضور دارو عادت مى كند و در صورت كاهش يا قطع مصرف دارو علائم ترك بروز مى كند.
فردى كه وابستگى جسمى دارو به شبه افيونى ها دارد حدود شش تا ۱۲ ساعت پس از آخرين مصرف يك شبه‌افيونى كوتاه‌اثر مانند هروئين و يك تا سه روز پس از آخرين مصرف يك شبه افيونى طولانى‌اثر مانند متادون دچار علائم ترك خواهد شد.
علائم ترك در شبه افيونى هاى كوتاه اثر شديد است و به سرعت به سراغ فرد مى آيد، در شبه افيونى هاى طولانى اثر اين علائم تدريجى تر بروز مى كند و شدت كمترى هم دارد.
علائم ترك شامل ناآرامى، خميازه كشيدن، اشك ريزش، اسهال، درد هاى قولنجى شكم، دانه دانه شدن پوست و آبريزش بينى است.
اين علائم با ميل شديد به دارو و جست و جو براى پيدا كردن آن است. اين علائم معمولاً پس از يك هفته فروكش مى كند، گرچه برخى علائم مانند اضطراب، بى خوابى و ميل شديد براى ماده مخدر ممكن است براى مدتى طولانى ادامه پيدا كند. علائم ترك مواد شبه افيونى، برخلاف علائم ترك الكل، ندرتاً حيات فرد را به خطر مى اندازد.
اثرات درازمدت مصرف شبه افيونى ها چيست؟
مصرف دراز مدت شبه افيونى ها مى تواند باعث ناپايدارى خلقى، تنگ شدن مردمك‌ها (اختلال در ديد شبانه)، يبوست، كاهش ميل جنسى و بى‌نظمى هاى قاعدگى شود.
اعتياد به مواد شبه افيونى مى تواند به اثرات مخرب درازمدت اجتماعى، مالى و عاطفى منجر شود.

همشهری انلاین

**SonBol** · #6 12-10-2007

واكسن "سياه سرخه" ثبت جهاني شده است
به تازگي واكسن "سياه سرخه" ثبت جهاني شده و اجازه صادرات اين واكسن به كشورهاي همسايه داده شده است.

دكتر استقامتي، معاون بيماري هاي واگير مركز مديريت بيماري هاي وزارت بهداشت به باشگاه خبرنگاران گفت: در ايران از توليد واكسن "سياه سرخه" استفاده مي شود كه تاكنون اين واكسن مورد قبول مراجع جهاني نبوده و اجازه صادرات آن را نداشتيم اما در ايران اين واكسن اثر بخش بوده كه به تازگي ثبت جهاني شده و اجازه صادرات آن به كشورهاي همسايه داده شده است.
وي افزود: تجربه نشان مي دهد، واكسن "سياه سرخه" بين 60 تا 70 درصد عليه اين يبماري ايمن بوده و با بالا رفتن سن كم و بعد از 10 تا 12 سال اثر آن از بين مي رود.
وي ادامه داد: اين بيماري تقريبا تا 90 درصد در بين اعضاي يك خانواده منتقل شده و افزايش آن در سال هاي اخير در ايران بوده كه به علت نبود آنتي بادي، اين بيماري در بالغان به خصوص نوزادان زير يك سال كه هنوز واكسن اين بيماري را دريافت نكرده اند، خطرناك است.
دكتر استقامتي بيان كرد: براي كنترل اين بيماري در ايران، با مشكل مواجه هستيم كه مهمترين آن تشخيص كلينيكال اين دارو است و براي كشت و تشخيص باكتري اين دارو به خصوص در استان هاي كشور با مشكل مواجه هستيم.
*در صورت تشخيص به موقع اين بيماري درمان آن امكان پذير است
همچنين معاون مركز مديريت بيماري هاي وزارت بهداشت در اين باره گفت: تب، گلو درد، كوفتگي، حملات سرفه، استفراغ، خس خس سينه، درد عضلاني و سيانوز از علائم اين بيماري حاد تنفسي بوده و در صورتي كه به موقع تشخيص داده شود و با استفاده از "ارتيرومايسين" و "آنتي بيوتيك" درمان شود، زمينه انتقال آن نيز از بين مي رود.
وي ادامه داد: هم اكنون سيستم مراقبت از اين بيماري در كشور ما قوي عمل نمي كند و بسياري از پزشكان كشورمان با توجه به واكسيناسيون كودكان عليه اين بيماري، در صورت مشاهده فردي با علائم "سياه سرخه" بيشتر مشكوك به "آلرژي" و يا "برونشيت" و يا ساير بيماري هاي تنفسي شده و كمتر به اين بيماري مشكوك مي شوند.
استقامتي تاكيد كرد: در كشور ما در سال 2002 ميلادي، 22 مورد از اين بيماري مشاهده شده كه در همان زمان بيش از دو هزار و 400 نفر مشكوك به آن در عراق و بيش از 1400 مورد در افغانستان گزارش شده بود و در سال گذشته حدود 158 نفر در كشورمان مشكوك به اين بيماري شناسايي شده كه باكتري اين بيماري فقط در يك نفر از آنها تائيد شده است.

**SonBol** · #7 12-10-2007

بیماران مصروع همچنان با کمبود «پریمیدون» مواجه‌اند
رئیس انجمن صرع ایران با اشاره به کمبود برخی داروهای مصرفی بیماران مصروع اظهار داشت: گزارشات مردمی، بهترین دلیل برای وجود این کمبودها است.

دکتر غلامرضا زمانی، در ارتباط با اینکه گفته می شود هیچ کمبودی در خصوص داروی پریمیدون در کشور وجود ندارد ، گفت: آنچه مسلم است اینکه از طریق مردم و داروخانه ها می توان متوجه کمبود یا عدم کمبود این دارو شد.
وی افزود: هرچند مسئولان دارویی وزارت بهداشت معتقدند که هیچ کمبودی در این خصوص وجود ندارد اما واقعیت امر این است که بیماران مصروع در تهیه این دارو با مشکل مواجه اند.
رئیس انجمن صرع ایران تاکید کرد: ما برای گفته های خود مستنداتی داریم اما اگر قبول ندارید، می توانید به داروخانه ها بروید و داروی پریمیدون را درخواست کنید.
زمانی با تاکید بر اینکه پریمیدون به صورت قرص و شربت سدیم در داخل کشور تولید می شود، از مصرف بالای این نوع دارو در بین افراد مبتلا به صرع خبر داد و گفت: شنیده ایم که فرم خارجی این دارو از کشورهای ترکیه و کانادا وارد شده است تا کمبود آن جبران شود.