|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
#1
08-04-2009
|
||||
|
||||
دستی ز کرم به شانه ی ما نزدی
بالی به هوای دانه ی ما نزدی دیری است دلم چشم براهت دارد ای عشق ٬ سری به خانه ی ما نزدی
__________________
هـمیشه از همه نزدیک تر به ما سنگ است ! نگاه کن ، نگاه ها همه سنگ است و قلب ها همه سنگ! چه سنگبارانی... گیرم گریختی همه عمر،کجا پناه بری ؟! " خانه خدا سنگ است "
|
|
#2
08-04-2009
|
||||
|
||||
|
ول کنید اسب مرا
راه توشه ی سفرم را و نمد زینم را و مرا هرزه درا ، که خیالی سرکش به در خانه کشاندست مرا رسم از خطه ی دوری ، نه دلی شاد در آن سرزمینهایی دور جای آشوبگران کارشان کشتن و کشتار که از هر طرف و گوشه ی آن می نشاندید بهارش گل با زخم جسدهای کسان فکر می کردم در ره چه عبث که ازین جای بیابان هلاک می تواند گذرش باشد هر راهگذر باشد او را دل فولاد اگر و برد سهل نظر در بد و خوب که هست و بگیرد مشکلها آسان و جهان را داند جای کین و کشتار و خراب و خذلان ولی اکنون به همان جای بیابان هلاک بازگشت من می باید ، با زیرکی من که به کار ، خواب پر هول و تکانی که ره آورد من از این سفرم هست هنوز چشم بیدارم و هر لحظه بر آن می دوزد ، هستیم را همه در آتش بر پا شده اش می سوزد از برای من ویران سفر گشته مجالی دمی استادن نیست منم از هر که در این ساعت غارت زده تر همه چیز از کف من رفته به در دل فولادم با من نیست همه چیزم دل من بود و کنون می بینم دل فولادم مانده در راه دل فولادم را بی شکی انداخته است دست آن قوم بداندیش در آغوش بهاری که گلش گفتم از خون وز زخم وین زمان فکرم این است که در خون برادرهایم ـــ ناروا در خون پیچان بی گنه غلتان در خون ـــ دل فولادم را زنگ کند دیگرگون
__________________
|
|
#3
08-04-2009
|
||||
|
||||
|
سلام ؛ حال من خوب است ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند . . . با این همه اگر عمری باقی بود طوری از کنار زندگی می گذرم که نه دل کسی در سینه بلرزد و نه این دل نا ماندگار بی درمانم . . . تا یادم نرفته است بنویسم: دیشب در حوالی خواب هایم ، سال پر بارانی بود . . . خواب باران و پاییزی نیامده را دیدم دعا کردم که بیایی با من کنار پنجره بمانی ، باران ببارد اما دریغ که رفتن ، راز غریب این زندگیست رفتی پیش از آن که باران ببارد . . . می دانم ، دل من همیشه پر از هوای تازه باز نیامدن است ! انگار که تعبیر همه رفتن ها ، هرگز باز نیامدن است بی پرده بگویمت : می خواهم تنها بمانم در را پشت سرت ببند بی قرارم ، می خواهم بروم ، می خواهم بمانم ؟! هذیان می گویم ! نمی دانم . . . نه عزیزم ، نامه ام باید کوتاه باشد ساده باشد ، بی کنایه و ابهام پس از نو می نویسم: سلام! حال من خوب است اما تو باور نکن . . .
__________________
|
|
#4
08-04-2009
|
||||
|
||||
|
صبر كن گريه زمين گير شود بعد برو آسمان قصه ي مندير شود بعد برو دلم از ناله ي بشكسته ي تو سير نگشت تا دل از قامت تو سير شود بعد برو سال ها ساعت عمرم به تماشاي تو رفت دست بگذار پسر پير شود بعد برو خسته ي اشكي اگر هست تو هم صبر نماي اين سفر اشك به زنجير شود بعد برو جان مرغي كه پر و بال تكيده است نگر مرغ اگر زنده به تقدير شود بعد برو محنت فـاصله ها ايل دلم را بشكست خواب چون قابل ِ تعبير شود بعد برو هر كه جاني به در آرَد به قصاصش ببرند غم در اين محكمه تقصير شود بعد برو ماه در عقرب غم داس به خرمن نبرند صبر كن " زود " چه قدر دير شود بعد برو باورم نيست كه افتادي و افتاده شدم عشق اگر كشته به شمشير شود بعد برو صبر كن تا كه ببيني قفس سينه ي يار هدف قبضه ي پنج تير شود بعد برو مصطفي مبارکی
__________________
|
 |
| کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان) | |
| ابزارهای موضوع | |
| نحوه نمایش | |
حالت ترکیبی
|
|
اکنون ساعت 10:04 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.