همه چیز در مورد گوش

[رزیتا]

عفونت و بیماریهای گوش

تیتر : عفونت و بیماریهای گوش
خلاصه : اطلاعات جامعی درباره سرومن، اوتیت، عفونتهای قارچی، زونا، عفونتهای پرده صماغ و دیگر بیماری گوش
متن کل خبر : گوش از سه قسمت تشکیل شده است. گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی . گوش خارجی شامل مجرای گوش و لاله گوش است. حد فاصل گوش خارجی و گوش میانی پرده صماخ قرار دارد که با سه استخوانچه متصل به آن ، وظیفه انتقال ارتعاشات صوتی را از گوش خارجی به گوش داخلی بر عهده دارد. گوش داخلی دارای اجزایی جهت شنوایی و حفظ تعادل می‌باشد. گوش عضو بسیار حساسی است و وارد شدن هر گونه جسم خارجی به آن منجر به عفونت و التهاب گوش خواهد شد.
عفونت گوش خارجی و مجرای شنوایی
اختلالات مربوط به سرومن (واکس گوش)
سرومن یا موم گوش توسط غدد مخصوصی در قسمت غضروفی مجرا برای چرب و نرم کردن پوست و به دام انداختن ذرات خارجی ترشح می‌شود. تولید آن کم بوده و پس از خشک شدن به صورت تکه تکه خارج می‌شود.

سرومن بیش از حد:
تجمع سرومن در موارد فعالیت زیاد غدد سرومینال و یا مجرای کوچک و پیچ‌دار اتفاق می‌افتد در بعضی موارد انسداد مجرا اتفاق می‌افتد. بیمارن به دنبال شنا یا دوش گرفتن در اثر جذب آب دچار کاهش شنوایی یا سنگینی ناگهانی گوش می‌شوند.
ناکافی بودن سرومن: کمبود سرومن با علایم خشکی ، خارش ، ترک خوردن و خراشیدگی مجرا همراه بوده و با استفاده از پمادهای گوش بهبود می‌یابد.

اوتیت خارجی
به بیماریهای التهابی لاله گوش و مجرای شنوایی ناشی از عفونتها یا التهاب (التهاب بافت) اطلاق می‌شود. اوتیت خارجی اغلب در تابستان و به صورت عفونت اولیه رخ می‌دهد. گاهی در ارتباط با عفونتهای صورت و پوست سر ایجاد می‌شود. در مناطق معتدل باکتریها شایع‌ترین علت اوتیت خارجی هستند مانند پسودوموناس آئورژنوزا ، اشرشیاکلی و استافیلوکوک طلایی است.

اوتیت خارجی نکروزان یا بدخیم: یک عفونت بدخیم و تخریب کننده استخوان و پیشرونده با میزان مرگ و میر بالاست که در بیماران دیابتی مسن با بیشترین شیوع رخ می‌دهد. افراد دچار نقص ایمنی و مصرف کننده کورتون نیز مستعد هستند. علایم آن به صورت درد پیشرونده و پایدار و ترشح مجرا می‌باشد.

عفونتهای قارچی مجرای گوش:
بیشتر در مناطق حاره دیده می‌شود. یکی از علایم آن خارش شدید است. قارچ آسپیرژیلوس Niger یک توده سیاه یا خاکستری رنگ در مجرا بوجود می‌آورد. درمان آن استفاده از قطره یا پماد ضد قارچ می‌باشد.

هرپس زویتر گوشی یا زونای گوش
یک عفونت ویروسی است که گانگلیون زانویی و هسته‌های اعصاب جمجمه‌ای هفتم و هشتم را درگیر می‌سازد. علایم آن ایجاد وزیکول در مجرای گوش که دلمه می‌بندد و درد شدید گوش و فلج عصب صورتی و کاهش شنوایی حسی - عصبی و سرگیجه نیز دیده می‌شود.

پولیپهای گوش
پولیپ نشان دهنده عفونت مزمن است. پولیپها در عمق مجرا رخ داده و پوشیده از چرک بوده ، قرمزتر از پولیپ مخاطی هستند و به آسانی دچار خونریزی می‌شوند و علایم آن شامل ترشح چرکی بدبو ، ناشنوایی نسبی و خونریزی می‌باشد. باید از کندن پولیپی که از ربع خلفی - فوقانی پرده خارج می‌شوند خودداری کرد، زیرا خطر آسیب عصب صورتی و یا زنجیره و یا زنجیره استخوانی گوش میانی وجود دارد.

عفونتهای پرده صماخ
معمولا بیماریهای گوش میانی به جز ثابت شدگی پایه استخوانی رکابی (اتواسکلروز) و گسیختگی زنجیره استخوانی اثرات خود را به صورت تغییراتی در موقعیت ، رنگ و یکپارچگی پرده صماخ منعکس می‌کنند.

تغییرات التهابی
در داخل لایه‌های پرده گوش ممکن است باعث ایجاد وزیکولهایی در سطح پرده شود مثل میرنژیت بولوز که گاهی در عفونتهای ویروسی و یا زونای گوش دیده می‌شود.

تمپانواسکلروز
به دنبال بیماری التهابی مزمن به شکل پلاکهای سفید و خاکستری ناشی از رسوب مواد هیالینی بر روی پرده تظاهر پیدا می‌کند. تمپانواسکلروز در گوش میانی می‌تواند سبب ثابت شدن استخوانهای گوش شود.

گوش میانی و ماستوئید
تقریبا همه بیماریهای التهابی و عفونی گش میانی و ماستوئید از انتشار عفونتهای بینی و حلق ناشی می‌شوند. عملکرد ضعیف شیپور استاش اساس این بیماریهاست. شایع‌ترین علل انسداد شیپور استاش عبارتند از: عفونتهای حاد دستگاه تنفسی فوقانی ، آلرژی ، سینوزیت مزمن ، اختلالات تکاملی کام ، تومور و فاکتورهای نژادی . علایم انسداد شیپور استاش شامل کشیدگی پرده صماخ به سمت داخل ، درد متناوب خفیف در گوش و کاهش شنوایی خفیف در گوش می‌باشد.

اوتیت میانی چرکی حاد
از شایعترین عفونتهای دوران کودکی است بطوری که 70 - 60 درصد کودکان قبل از سه سالگی حداقل یکبار به آن مبتلا می‌شوند. اوتیت حاد معمولا همراه یک عفونت دستگاه تنفسی فوقانی یا به عنوان عارضه عفونتهای ویروسی مثل آنفلوآنزا و سرخک رخ می‌دهد. این عفونت با کاهش شنوایی و درد شدید در عمق گوش به همراه تب می‌باشد. درمان این عفونت به صورت زودرس با (آنتی بیوتیک|آنتی بیوتیکها)) صورت می‌گیرد. عوارض این عفونت فلج عصب صورتی و مننژیت می‌باشد.

اوتیت میانی سروزی حاد
یکی از علل اصلی کاهش شنوایی در کودکان است. این عفونت ناشی از اختلال عملکرد شیپور استاش در اثر آلرژی و عفونت است. علایم آن عبارتند از: پرده صماخ تو رفته ، تغییر رنگ کهربایی یا خاکستری یا آبی تیره و حبابهای هوا در پشت پرده که به آن نمای شیشه مات می‌بخشد. در آزمون شنوایی ، کاهش شنوایی انتقالی وجود دارد.

ماستوئیدیت حاد
به دنبال یک اوتیت میانی چرکی درمان نشده بوجود می‌آید. امروزه با پیدایش آنتی بیوتیکها کمتر شده است. شایع‌ترین میکروارگانیزمی که در آن دخالت دارد، پنوموکوک است. علایم آن شامل ترشح چرکی غلیظ افزایش یابنده ، درد مبهم و سوزش در پشت گوش و تب می‌باشد. عوارض آن شامل فلج عصب صورتی ، مننژیت و آبسه مغزی است.

اوتیت میانی چرکی مزمن
به سوراخ شدگی پا بر‌جای پرده صماخ دلالت دارد. در کسانی که در دوران کودکی دچار بیماری گوش شده‌اند بسیار شایعتر است. از میکروارگانیزمهای موثر بر این عفونت می‌توان استرپتوکوک و استافیلوکوک و باسیلهای گرم منفی را نام برد. شایعترین علامت این عفونت ، ترشح یک مایع بدون درد و بدبو است و همچنین کاهش شنوایی.

[رزیتا]

خطر پاك كردن گوش

تیتر : خطر پاك كردن گوش
خلاصه : پاك كردن گوش با اشیای خارجی نظیر كلید، چوب كبریت و گوش پاک کن موجب عفونت گوش خارجی می شود.
متن کل خبر : جرم موجود در گوش دارای خاصیت چربی و اسیدی است. چربی موجود در گوش از ترك خوردن پوست گوش جلوگیری كرده و سبب نرمی پرده گوش می شود.

خاصیت اسیدی جرم موجود در گوش از رشد قارچ ها و باكتری ها در گوش پیشگیری می كند. بنابراین استفاده از صابون برای پاك كردن داخل گوش باعث می شود تا خاصیت قلیایی صابون ماده اسیدی طبیعی گوش را از بین ببرد و فرصت رشد به باكتری ها و قارچ ها داده شود.

باكتری ها و قارچ ها در محیط های مرطوب رشد می كنند، بنابراین توصیه می شود شناگران بدون محافظ گوش به داخل دریا و استخر نروند.

درد گوش، تورم مجاری گوش خارجی، ایجاد غدد لنفاوی در كنار لاله ی گوش، تب خفیف، ترشح چرك سفید رنگ بدون بو از گوش، تنگی و گرفتگی گوش از جمله علایم شایع عفونت گوش خارجی هستند.

البته اگر این عفونت از نوع قارچی باشد، چرك سیاه از گوش خارج می شود.

[رزیتا]

عفونت گوش

تیتر : عفونت گوش
خلاصه : با بيماري عفونت گوش آشنا شويد
متن کل خبر : به گفته متخصصان؛ عفونت گوش زماني بروز مي‌كند كه مايع موجود در منطقه پشت پرده گوش افزايش يافته و عفوني شود.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، براي مطلع شدن از عفونت گوش در كودكان پيش دبستاني بايد دانست كه ممكن است كودك در اين حالت گوش درد خود را ابراز كند، گوشش را بكشد و يا آن را بگيرد و حتي نق بزند.

متخصصان مي‌گويند؛ اگر كودك شما به تازگي سرماخورده يا عفونت سينوسي پيدا كرده باشد، نيز سرنخ ديگري براي عفونت گوش است. اين بيماري مي‌تواند با تب همراه باشد و گاهي نيز علايم زير در اين بيماري بروز مي‌كند:

۱- كاهش اشتها - عفونت گوش، جويدن و بلع غذا را براي كودك دردناك مي‌كند.

۲- برهم خوردن عادات خواب – دراز كشيدن ممكن است درد گوش عفوني شده را بيشتر كند و خواب كودك را برهم بزند.

۳- اسهال يا استفراغ – ويروس عامل عفونت گوش ممكن است بر دستگاه گوارش نيز تاثير بگذارد.

۴- ترشح مايع زرد يا مايل به سفيد از گوش – اين وضعيتها براي بيشتر كودكان اتفاق نمي‌افتد، اما نشانه‌اي است از ايجاد سوراخ كوچكي در پرده گوش كه چرك داراي عفونت باكتريايي از آن ترشح مي‌شود، بدتر از همه آن است كه اين وضعيت با رفع عفونت به حال خود رها مي‌شود.

۵- بوي ناخوشايند – ممكن است متوجه بوي بدي از گوش شويد.

۶- دشواري در شنيدن صداهاي آرام – افزايش مايع در گوش مياني مانع شنيدن صدا مي‌شود.

۷- نداشتن تعادل – گوش به حفظ تعادل كمك مي‌كند، بنابراين شايد متوجه شويد كه كودكتان از حالت معمولي نامتعادل‌تر است.

آمارها نشان مي‌دهد كه عفونتهاي گوش بعد از سرماخوردگي دومين بيماري رايج در كودكان در ايالات متحده هستند. در واقع سه چهارم كودكان در سه سالگي مبتلا به اين بيماري مي‌شوند.

عامل عفونت گوش معمولا باكتري است، اما ويروس نيز ممكن است عامل آن باشد. عفونت گوش زماني بروز مي‌كند كه مايع موجود در پشت پرده گوش افزايش يافته و عفوني شود.

به طور معمول هر مايعي كه وارد اين منطقه مي‌شود به سرعت از شيپور استاش كه گوش مياني را به پشت بيني و گلو متصل مي‌كند خارج مي‌شود، اما اگر شيپور استاش در دوره سرماخوردگي، عفونت سينوس و حتي فصل حساسيت مسدود شود، مايع در گوش مياني جمع مي‌شود. مايع انباشته شده در گوش مياني محيط مناسبي براي پرورش ميكروبهايي مي‌شود كه در تاريكي، گرما و مكانهاي مرطوب رشد مي‌كنند. با زياد شدن عفونت، داخل و پشت پرده گوش ملتهب و در نتيجه درد آن بيشتر مي‌شود. زماني كه بدن سعي مي‌كند با عفونت مقابله كند ممكن است كودك تب كند.

اين وضعيت ايمني يعني التهاب گوش مياني كه با تجميع مايع، درد، قرمزي پرده گوش و گاهي تب همراه است و در اصطلاح پزشكي، التهاب حاد گوش مياني (AOM) ناميده مي‌شود.

تحقيقات نشان مي‌دهد كه كودكان و نوزادان بيشتر مستعد عفونتهاي گوشي هستند چرا كه شيپور استاش آنها معمولا حدود ۲/۱ اينچ كوتاهتر و افقي است. با رسيدن به سن بلوغ، طول لوله‌ها سه برابر و عمومي‌تر مي‌شود و به همين دليل مايع به راحتي خارج مي‌شود.

متخصصان توصيه مي‌كنند كه با مشاهده اولين نشانه عفوني شدن گوش، كودك را نزد پزشك ببريد تا گوش او را با ابزاري كه اتوسكوپ ناميده مي‌شود،‌ معاينه كند.

پرده گوش عفوني شده، قرمز، برآمده و احتمالا در حال خشك شدن است.

ممكن است پزشك بخواهد بررسي كند كه پرده گوش در واكنش به وسيله‌اي كه اتوسكوپ بادي نام دارد، جا به جا شده و صداي ضعيف باد در گوش ايجاد مي‌شود.

اگر پرده گوش حركت نكند علت آن است كه مايع در گوش مياني جمع شده و احتمالا عفوني شده است

[رزیتا]

ناشنوایی
تیتر : ناشنوایی
خلاصه : راههای پیشروی ناشنوایی
متن کل خبر : در قسمت حلزون یعنی اندام شنوائی گوش داخلی تعداد بسیار زیادی سلولهای مویی نازک قرار دارند که با ایجاد پیامهای عصبی به فرکانسهای صوتی واکنش نشان میدهند این پیامها از راه عصب شنوائی به مغز میروند و صدا در مغز حس میشود. سلولهای مویی مزبور نسبت به صدا بسیار حساسند و در اثر سطوح بالای صدا به آسانی تخریب میشوند. در ابتدا این آسیب موقتی است و با کاهش خفیف شنوایی و وزوز گوش برای مدت چند ساعت همراه است. هر چه تماس با صدای شدید افزایش یابد سلولهای مویی بیشتری از بین میروند و همچنین ساختمانهای اطراف گوش داخلی دچار آسیب دائمی و سرانجام مرگ میشوند و در نتیجه آسیب شنوایی به طور پیشرونده بدتر میشود