متون ادبی عاشقانه

[رزیتا]

اي غايب از نظر!



بارها از خود پرسيده‏ام که جاي تو در کجاست؟آن سوي مرزهاي خيالي يا در انتهاي يک ذهن مغشوش که دغدغه تو، او را به باورهاي بلندش اميدوارتر مي‏سازد.
اما نه!
با خود مي‏گويم جاي تو هميشه دردل است؛ هماني که همواره به ياد تو در کنج قفس سينه دلتنگي مي‏تپد و در هر تپش يادي از تو دارد.
همان دلي که شيداي توست و بي‏قرار از فراق تو.
آري، همان دل کوچک تشنه.
تشنه مهرباني‏هاي تو در سرزميني که هيچ کس تشنه مهرباني نيست.
رو به قبله مي‏ايستم و هر آن منتظر بانگ توام تا با لبيک دعوتت، به وصال آرمان ديرينه‏ام برسم.
آري اي غايب از نظر!

[رزیتا]

تفسيري از ميلاد



ميلاد روزيست که تن به زندگي راي مثبت داد
ميلاد روزيست که رويا جايش را به حقيقت داد
ميلاد روزيست که مژگانم براي نخستين بار با گريه اشنا شد
ميلاد ساعتي است که حنجره براي اولين بار تن به گريه داد
ميلاد يعني خنده همه به گريه در انزواي من!
ميلاد يعني روزي که خدا براي خنده اش مرا يه زمين کذائي داد
ميلاد يعني روز شروع انتظار کشيدن قبر براي ورود من
ميلاد يعني زماني که زندگي از ترس مرگ به تنفس راه داد
ميلاد روز شکست خوردن من برار مرگ است
ميلاد روز تسليم شدن من به مرگ است
ميلاد روزيست که ساعت شني عمرم شروع به ريختن شن عمرم ميکند؟
بريز اي ساعت که سوختم من
بريز اي ساعت که بي صدا افروختم من
بريز اي ساعت تا زمان معين.... بريز بريز بري
هميشه گفتم ميگم خواهم گفت لعنت بر تو اي زندگي .تولد.روز .شب.ساعت شني


پاورقي
گرچه ميدانم تلخ است اشعار من زيرا در خلوت انزوا زنده بگور است افکار من

[رزیتا]

راز دل



مي پرسي تو را دوست دارم؟
حتي اگر بخواهم پاسخ دهم نمي توانم

مگر مي شود با کلمات ، احساس دستها را بيان کرد؟

مگر ممکن است با عبارات شرح داد که آن زمان که با ديدگان پر انديشه و روشن بين به من مي نگري چه نشاط و لطفي دلم را فرا مي گيرد ؟

مي پرسي تو را دوست دارم ؟ مگر واقعا" پاسخ اين سوال را نمي داني ؟

مگر خاموشي من ، راز دلم را به تو نمي گويد ؟

مگر آه سوزان از سر نهان خبر نمي دهد ؟

راستي آيا شکوه آميخته به بيم و اميد ، که من هر لحظه هم مي خواهم به زبان آورم و هم سعي مي کنم که از دل بر لبم نرسد ، راز پنهان مرا به تو نمي گويد ؟

عزيز من ! چطور نمي بيني که سراپاي من از عشق به تو حکايت مي کند ؟

همه ذرات وجود من با تو حديث عشق مي گويند ، بجز زبانم که خاموش است

[رزیتا]

زمزمه هايي براي تو



دلم بيسکوييت مادري مي خواهد
با چاي شيرين
هواي وطن دارد دلم
سرد است و هواي دربند به سرم زده
و به سرم زده که با خيال تخت
بنشينم با تو
که بي خيال آسماني که بالاست
و زميني که زير تخت است
به کودکيم برگردم
به کوچه دبستان
و ستاره ها را بشمارم از يک تا...
تا تقلب کنم از روي دست تو
آفتاب مهتاب چند رنگه ؟
سرخ و سفيد هفت رنگه .


دلم بيسکوييت مادري مي خواهد
با چاي شيرين
و تو که روبرويم بنشيني
با بوي نان سنگک تازه
و خورشيدي در سيني روز
و تو که دوباره
دقيقه ها را به عقب برگرداني
ماه را
بر پيشاني شب بگذاري
و چشم بگذاري بر حواس پرتي من
و من از تو بپرسم
آفتاب مهتاب چند رنگه ؟
و تو با لبهايي خندان
دوچرخه را روي جک بگذاري
و بگويي
سرخ و سفيد هفت رنگه !

[رزیتا]

طنين خنده هاي شب شعر شكرخند



بهاءالدين خرمشاهي حافظ شناس و قرآن پژوه بزودي مجموعه جديدي از شعر و داستان هاي خود را به بازار نشر عرضه مي دارد. بهاءالدين خرمشاهي حافظ شناس و قرآن پژوه بزودي مجموعه جديدي از شعر و داستان هاي خود را به بازار نشر عرضه مي دارد. او به فارس گفت: «قصد دارم در آينده اي نزديك يك مجموعه شعر و داستان طنز منتشر كنم. از سال هاي قبل علاقه به نگارش داستان هاي طنز داشته ام و پاره اي از اين داستان ها در مجله گل آقا منتشر شده است. اكنون قصد دارم اين داستان ها را بعد از ويرايش مجدد منتشر كنم.» وي افزود: «تاكنون 5 داستان را به اين منظور انتخاب كرده ام كه آنها را به عنوان طنز و تراژدي چاپ خواهم كرد.» خرمشاهي درباره انتشار اشعار خود گفت: «زنده- ميري» نام نخستين مجموعه شعرم است كه آن را به انتشارات قطره سپرده ام.» اين حافظ شناس و قرآن پژوه در سال 1324 در قزوين متولد شد. او سال 1342 از رشته پزشكي انصراف داد و در سال 1347 از دانشكده ادبيات دانشگاه تهران فارغ التحصيل شد و در رشته كتابداري دكترا گرفت. خرمشاهي تاكنون بيش از 50 كتاب و هزار مقاله نوشته و سردبير نشريه فرهنگ از سال 1366 تا 1370 بوده است. همچنين تأليف بيش از 12 جلد كتاب درباره حافظ و حافظ شناسي، ترجمه قرآن كريم با 4 هزار يادداشت در ذيل صفحات و ويژه نامه اي با 12 هزار لغت و فرهنگ 6 جلدي انگليسي - فارسي واژه پژوهي را تأليف كرده است. او همچنين ترجمه هنري ميلر، شيطان در بهشت، علم در تاريخ و هابيل و چند داستان ديگر و... را در اين سال ها در كارنامه نشر خود دارد.

[رزیتا]

اين ديوانگيست



که از همه گلهاي رُز تنها بخاطر اينکه خار يکي از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشيم
که همه روياهاي خود را تنها بخاطر اينکه يکي از آنها به حقيقت نپيوسته است رها کنيم

که اميد خود را به همه چيز از دست بدهيم بخاطر اينکه در زندگي با شکست مواجه شده ايم

که از تلاش و کوشش دست بکشيم بخاطر اينکه يکي از کارهايمان بي نتيجه مانده است

که همه دستهايي را که براي دوستي بسوي ما دراز مي شوند بخاطر اينکه يکي از دوستانمان رابطه مان را زير پا گذاشته است رد کنيم

که هيچ عشقي را باور نکنيم بخاطر اينکه در يکي از آنها به ما خيانت شده است

که همه شانس ها را لگدمال کنيم بخاطر اينکه در يکي از تلاشهايمان ناکام مانده ايم

به اميد اينکه در مسير خود هرگز دچار اين ديوانگي ها نشويم

و به ياد داشته باشيم که هميشه

شانس هاي ديگري هم هستند

دوستي هاي ديگري هم هستند

عشق هاي ديگري هم هستند

نيروهاي ديگري هم هستند

تنها بايد قوي و پُر استقامت باشيم و همه روزه در انتظار روزي بهتر و شادتر از روزهاي پيش باشيم