|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|||||||
| شعر در این بخش اشعار گوناگون و مباحث مربوط به شعر قرار دارد |
 |
|
|
ابزارهای موضوع | نحوه نمایش |
|
|
|
#1
02-06-2008
|
||||
|
||||
پرستار
شب از شبهاي پاييزي ست از آن همدرد و با من مهربان شبهاي شك آور ملول و سخته دل گريان و طولاني شبي كه در گمانم من كه آيا بر شبم گريد ، چنين همدرد و يا بر بامدادم گريد ، از من نيز پنهاني من اين مي گويم و دنباله دارد شب خموش و مهربان با من به كردار پرستاري سيه پوش پيشاپيش ، دل بركنده از بيمار نشسته در كنارم ، اشك بارد شب من اينها گويم و دنباله دارد شب
__________________
|
| کاربران زیر از SonBol به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
#2
02-06-2008
|
||||
|
||||
|
چه آرزوها
درآمد چه آرزوها كه داشتم من و ديگر ندارم چها كه مي بينم و باور ندارم چها ،چها ، چها ، كه مي بينم و باور ندارم مويه حذر نجويم از هر چه مرا برسر آيد گو در آيد ، در آيد كه بگذر ندارد و من هم كه بگذر ندارم برگشت به فرود اگرچه باور ندارم كه ياور ندارم چه آرزوها كه داشتم من و ديگر ندارم مخالف سپيده سر زد و من خوابم نبرده باز نه خوابم كه سير ستاره و مهتابم نبرده باز چه آرزوها كه داشتيم و دگر نداريم خبر نداريم خوشا كزين بستر ديگر ، سر بر نداريم برگشت در اين غم ، چون شمع ماتم عجب كه از گريه آبم نبرده باز چها چها چها كه مي بينم و باور ندارم چه آرزوها كه داشتم من و ديگر ندارم
__________________
|
| کاربران زیر از SonBol به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
#3
02-06-2008
|
||||
|
||||
|
گل
همان رنگ و همان روي همان برگ و همان بار همان خنده ي خاموش در او خفته بسي راز همان شرم و همان ناز همان برگ سپيد به مثل ژاله ي ژاله به مثل اشك نگونسار همان جلوه و رخسار نه پژمرده شود هيچ نه افسرده ، كه افسردگي روي خورد آب ز پژمردگي دل ولي در پس اين چهره دلي نيست گرش برگ و بري هست ز آب و ز گلي نيست هم از دور ببينش به منظر بنشان و به نظاره بنشينش ولي قصه ز اميد هبايي كه در او بسته دلت ، هيچ مگويش مبويش كه او بوي چنين قصه شنيدن نتواند مبر دست به سويش كه در دست تو جز كاغذ رنگين ورقي چند ، نماند
__________________
|
| کاربران زیر از SonBol به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
#4
02-06-2008
|
||||
|
||||
|
زندگي
بر زمين افتاده پخشيده ست دست و پا گسترده تا هر جا از كجا ؟ كي ؟ كس نمي داند و نمي داند چرا حتي سالها زين پيش اين غم آور وحشت منفور را خيام پرسيده ست وز محيط فضل و شمع خلوت اصحاب هم هرگز هيچ جز بيهوده نشنيده ست كس نداند كي فتاده بر زمين اين خلط گنديده وز كدامين سينه ي بيمار عنكبوتي پير را ماند ، شكن پر زهر و پر احشا مانده ، مسكين ، زير پاي عابري گمنام و نابينا پخش مرده بر زمين ، هموار ديگر آيا هيچ كرمكي در هيچ حالي از دگرديسي تواند بود ؟ من پرسم كيست تا پاسخ بگويد از محيط فضل خلوت يا شلوغي كيست ؟ چيست ؟ من مي پرسم اين بيهوده اي تاريك ترس آور چيست ؟
__________________
|
| کاربران زیر از SonBol به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
#5
02-06-2008
|
||||
|
||||
|
و نه هيچ
نه زورقي و نه سيلي ، نه سايه ي ابري تهي ست آينه مرداب انزواي مرا خوش آنكه سر رسدم روز و سردمهر سپهر شبي دو گرم به شيون كند سراي مرا
__________________
|
| کاربران زیر از SonBol به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
#6
02-06-2008
|
||||
|
||||
|
بي دل
آري ، تو آنكه دل طلبد آني اما افسوس ديري ست كان كبوتر خون آلود جوياي برج گمشده ي جادو پرواز كرده ست
__________________
|
| کاربران زیر از SonBol به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
#7
02-06-2008
|
||||
|
||||
|
دريغ
بي شكوه و غريب و رهگذرند يادهاي دگر ، چو برق و چو باد ياد تو پرشكوه و جاويد است و آشناي قديم دل ، اما اي دريغ ! اي دريغ ! اي فرياد با دل من چه مي تواند كرد يادت ؟ اي باد من ز دل برده من گرفتم لطيف ، چون شبنم هم درخشان و پاك ، چون باران چه كنند اين دو ، اي بهشت جوان با يكي برگ پير و پژمرده ؟
__________________
|
| کاربران زیر از SonBol به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
| کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان) | |
| ابزارهای موضوع | |
| نحوه نمایش | |
حالت ترکیبی
|
|
اکنون ساعت 11:17 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.