جویبر و ذلفا

[amir ahmadi]

پیام پیغمبر برای من افتخار است البته علنی بگو .پیغمبر مرا فرستاده که دخترت ذلفا را برای خودم خواستگاری کنم .پیغمبر خودش این موضوع را به تو فرمود؟من که از پیش خودم حرفی نمی زنم همه مرا می شناسند اهل دروغ نیستم .عجیب است رسم ما نیست دختر را جز به هم شان خود از قبیله خود مان بدهیم تو برو من خودم به حضور پیغمبر خواهم امد و در این موضوع با خود ایشان مذاکره خواهم کرد .جویبر از جا حرکت کرد و از خانه بیرون رفت اما همان طور که می رفت با خودش گفت :به خدا قسم انچه قران تعلیم داده است و ان چیزی که نبوت محمد ص برای ان است غیر این چیزی است که زیاد می گوید .هر کس نزدیک بود این سخنان را که جویبر زیر لب زمزمه می کرد می شنید

[amir ahmadi]

ذلفا دختر زیبای زیاد که به جمال و زیبایی معروف بود سخنان جویبر را شنید امد پیش پدر تا از ماجرا اگاه شود .بابا این مرد که همین الان از خانه بیرون رفت با خودش چه زمزمه می کرد و مقصودش چه بود ؟این مرد به خواستگاری تو امده بود و ادعا می کرد پیغمبر او را فرستاده است.نکند واقعا پیغمبر او را فرستاده باشد و رد کردن تو او را تمرد امر او محسوب گردد ؟به عقیده تو من چه کنم ؟به عقیده من زود او را قبل از انکه به حضور پیغمبر برسد به خانه برگردان و خودت برو به حضور پیغمبر و تحقیق کن قضیه چه بوده است .زیاد جویبر را با احترام به خانه برگرداند و خودش به حضور پیغمبر رسید .همینکه ان حضرت را دید عرض کرد :یا رسول الله جویبر به خانه من امده و همچو پیغامی از طرف شما اورد می خواهم عرض کنم رسم وعادت جاری ما این است که دختران خود را فقط به هم شان خودمان از اهل قبیله که همه انصار و یاران شما هستند بدهیم

[amir ahmadi]

ای زیاد جویبر مومن است .ان شانیتها که تو گمان می کنی امروز از میان رفته است .مرد مومن هم شان زن مومنه است. زیاد به خانه برگشت و یکسره به سراغ دخترش ذلفا رفتو ماجرا را نقل کرد .به عقیده من پیشنهاد رسول خدا را رد نکن . مطلب مربوط به من است .جویبر هر چه هست من باید راضی باشم .چون رسول خدا به این امر راضی است من هم راضی هستم .زیاد ذلفا را به عقد جویبر در اورد .مهر او را از مال خودش تعیین کرد.جهاز خوبی برای عروس تهیه کرد .از جویبر پرسیدند:ایا خانه ای در نظر گرفته ای که عروس را به ان خانه ببری ؟من چیزی که فکر نمی کردم این بود که روزی دارای زن و زندگی بشوم پیغمبر ناگهان امد و به من چنین و چنان گفت و مرا به خانه زیاد فرستاد....

[amir ahmadi]

زیاد از مال خود خانه و اثاث کامل فراهم کرد به علاوه دو جامه مناسب برای داماد اماده کرد .عروس را با ارایش و عطر و زیور کامل به ان خانه منتقل کردند. شب تاریک شد .جویبر نمی دانست خانه ای که برای او در نظر گرفته شده کجاست .جویبر به ان خانه و حجله راهنمایی شد .همینکه چشمش به ان خانه و انهمه لوازم و عروس انچنان زیبا افتاد گذشته به یادش امد .با خود اندیشید که من مردی فقیر و غریب وارد این شهر شدم . هیچ چیز نداشتم خداوند به وسیله اسلام اینهمه نعمت برایم فراهم کرد .این اسلام است که اینچنین تحولی در مردم به وجود اورده که فکرش را هم نمی شد کرد .من چقدر باید خدا را شکر کنم .همان وقت حالت رضایت و شکرگذاری به درگاه ایزد متعال در وی پیدا شد به گوشه ای از اطاق رفت و به تلاوت قران پرداخت .یک وقت به خود امد....

[amir ahmadi]

که جویبر اذان صبح به گوشش رسید .ان روز را شکرانه نیت روزه کرد .وقتی که زنان به سراغ ذلفا رفتندوی بکرو دست نخورده یافتند .معلوم شد جویبر اصلا به نزدیک ذلفا نیامده است .قضیه رااز زیاد پنهان نگه داشتند .دو شبانه روز دیگر به همین منوال گذشت .جویبر روزها روزه می گرفت و شبها به عبادت و تلاوت می پرداخت .کم کم این فکر برای خانواده عروس پیدا شد که شاید جویبر ناتوانی جنسی دارد و احتیاج به زن در او نیست . ناچار مطلب را با خود زیاد در میان گذاشتند زیاد قضیه را به اطلاع پیغمبر رسانید .پیغمبر اکرم جویبر را طلبید و به او فرمود :مگر در تو میل به زن وجود ندارداز قضا این میل در من شدید است .پس چرا تاکنون نزد عروس نرفته ای ؟یا رسول الله وقتی وارد ان خانه شدم و خود را در نیان انهمه نعمت دیدم در اندیشه فرو رفتم که خداوند به این بنده ناقابلچقدر عنایت فرموده حالت شکر و عبادت در من پیدا شد....

[amir ahmadi]

لازم دانستم قبل از هر چیزی خدای را شکرانه عبادت کنم .از امشب نزد همسرم خواهم رفت.رسول خدا عین جریان را به اطلاع زیاد رساند .جویبر و ذلفا با هم عروسی کردند و با هم به خوشی به سر می بردند.جهادی پیش امد .جویبر با همان نشاطی که مخصوص مردان با ایمان است زیر پرچم اسلام در ان جهاد شرکت کرد و شهید شد . بعد از شهادت جویبر هیچ زنی به اندازه ذلفا خواستگار نداشت و برای هیچ زنی به اندازه ذلفا حاضر نبودند پول خرج کنند.