امروز در تاریخ

[ساقي]

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 20 ژانويه



ايران



همه جز شاه بوي كودتا را حس كرده بودند!

به ترتيب: ژنرال رضاخان - ژنرال آيرونسايد - سپهدار - احمد شاه


در جريان بحران كابينه كه كسي حاضر نمي شد رئيس الوزراء ايران شود ! در اين روز ، سي ام ديماه 1299 خورشيدي ، سلطان احمد شاه قاجار از عين الدوله ( عبدالمجيد ميرزا ) خواست كه زمام دولت را به دست گيرد كه او هم نپذيرفت . از يك هفته پيش از اين كه سپهدار ( فتح الله اكبر ) از رئيس الوزرائي كناره گيري كرده بود ، وزارتخانه ها به دست معاونان ارشد آنها اداره مي شدند . جز احمد شاه ، شايد بسياري از دولتمردان بوي كودتاي قريب الوقوع را حس كرده بودند ؛ زيرا كه باتوجه به دگرگوني در روسيه ، ادامه وضعيت سابق در ايران براي انگلستان مطلوب نبود. احمدشاه از تماسهاي افسران انگليسي مستقر در ايران هم با ژنرال رضاخان فرمانده تيپ قزاق آگاه نشده بود.در پي كناره گيري سپهدار از رياست وزراء ( نخست وزيري ) ، احمد شاه از ميرزا حسن خان مستوفي و سپس از ميرزا حسن خان مشيرالدوله خواسته بود كه رياست دولت را به دست گيرند كه نپذيرفته بودند.احمدشاه براي حل مسئله ، دوم بهمن ماه با اصرار و خواهش بارديگر سپهدار را مامور تشكيل كابينه كرد ، ولي اين بار كسي حاضر نمي شد وزير شود! . بيست و شش روز طول كشيد تا سپهدار براي كابينه خود وزير تعيين كرد ، ولي ديگر دير شده بود و يك روز پس از تكميل كابينه و دوهفته بعد از ملاقات ژنرال « ادموند آيرون سايد » انگليسي با ژنرال رضا خان در قزوين ، تيپ قزاق براي تصرف تهران به حركت در آمد و....

به ترتيب: ميرزا حسن مستوفي - ميرزا حسن مشير الدوله - عين الدوله




هرکه را که رضا شاه برکنار و مجازات کرده بود جاه و مقام دادند!


30دي ماه 1320 به دسته ديگري از كساني را كه رضاشاه در طول سلطنت خود بر كنار كرده و به زندان افكنده بود بار ديگر مقام دولتي مهم دادند. براي مثال: يكي از اين افراد سلمان اسدي بود كه او را به رياست اداره انتشارات و تبليغات ايران ( وزارت ارشاد امروز ) منصوب كردند. در ميان اين گروه كساني ديده مي شدند كه دادگاه آنان جرم آنان را محرز شناخته و به مجازات زندان محكوم كرده بود.



قوام السلطنه به قدرت بازگشت،چرا؟



30دي ماه 1324 ابراهيم حكيمي ( حكيم الملك ) كه موفق به رفع غائله آذربايجان نشده بود از نخست وزيري كناره گيري كرد و قوام السلطنه( كه دكتر مصدق او را عامل انگلستان خوانده است ) با حمايت دولتهاي خارجي كه مايل به بسط نفوذ شوروي در خاورميانه حساس و نفتدار نبودند و روي كار آمدن او را درجهت مقاصد خود مي دانستند نخست وزير شد و رياست ژاندارمري! را هم خود برعهده گرفت. وي اواخر ماه بعد براي حل مسئله آذربايجان به مسكو رفت.





روزي که مهدي بازرگان در گذشت

مهندس مهدي بازرگان نخستين رئيس دولت ايران پس از انقلاب و تغيير نظام حكومتي، در اين روز در سال 1995 در86 سالگي پس از انتقال به سويس ، در زوريخ در گذشت. وي براي درمان بيماري از تهران به سويس منتقل شده بود. بازرگان كه در جامعه به پرهيزگاري ، پارسايي و فروتني معروف بود از چهره هاي برجسته و خستگي ناپذير مبارزات سياسي ملت ايران در قرن 20 بشمار مي رود كه نهضت آزادي را با اطلاع دكتر مصدق به اتفاق عده اي ديگر در سال 1961 تاسيس كرد. بازرگان که تنها 9 ماه و چند روز نخست وزير دولت موقت پس از انقلاب بود در زمان حکومت دکتر مصدق هم مدتي معاونت وي را برعهده داشت و از عوامل عمده خلع يد از انگلستان در صنايع نفت ايران بود. بازرگان پس از تاسيس نهضت آزادي با جمعي از همفکران خود از جمله آيت الله طالقاني به زندان افتاده بود. وي در پنجم فوريه 1979 در زماني که هنوز دکتر شاپور بختيار نخست وزير بود از جانب آيت الله خميني به نخست وزيري دولت موقت انقلاب تعيين شده بود و به اين ترتيب، ايران شش روز داراي دو نخست وزير بود. علت کناره گيري بازرگان از نخست وزيري را مداخله افراطيون مذهبي در امور دولت او ذکر کرده اند. وي پس از کناره گيري از اين سمت،عملا در جناح مخالف قرار گرفته بود ولي شخص او تحمل مي شد.







نامه «سرگشاده نمايندگان رد صلاحيت شده» - عيان شدن ضعف هاي "اصلاح طلبان" - قضاوت تاريخ

روزنامه شرق چاپ تهران در شماره 29 دي ماه 1382 خود گزارش داده بود كه شوراي هماهنگي جبهه دوم خرداد طي نامه سرگشاده اي خطاب به رئيس جمهور نوشته است كه در چند سال اخير جريان هايي تنگ نظر سرسختانه در مقابل خواست و اراده مردم ايستادگي و سنگ اندازي مي كنند و ....
شرق افزوده بود: اين شورا (شوراي هماهنگي جبهه دوم خرداد) در نامه خود ضمن تاكيد بر ضرورت فوري رسيدگي به وضعيت (رد صلاحيت 83 نماينده دوره وقت مجلس شوراي اسلامي در زمستان 1382) از رئيس جمهور خواسته است (خواسته بود) كه به عنوان مسئول دولت برگزار كننده انتخابات، تا پايان آن هفته (سوم بهمن ماه 1382) مسئله را حل كند.

***
اگر به متن اين نامه كه مضمون چند سطر آن در بالا آمده است از ديدگاه «تاريخ» نگاه كنيم اين پرسشها به ذهن مي آيد:
ـ از خرداد 1376 تا زمان انشائ نامه (که در بالا به آن اشاره رفت) تنگ نظري منحصر به آنان كه مورد اشاره شوراي هماهنگي ... است نبود. آيا اين تنگ نظري نيست كه وزارت ارشاد اسلامي دولت اصلاح طلبان (دولت خاتمي و شما ) در طول عمر شش سال و هفت ماهه خود (تا آن روز) درخواست تجديد صدور پروانه نشريه اين روزنامه نگار قديمي و حرفه اي (مولف اين سايت) را با نيم قرن سابقه كار و آن همه تجربه و مهارت و مدرك تحصيلي از ايران و خارج مورد رسيدگي قرار نداده ايد و در طول اين مدت خودتان و دوستان و نزديكانتان دهها پروانه گرفته ايد و .... به نظر اين نگارنده، رفتار شوراي نگهبان با شما شديدتر از رفتاري نيست كه شما با من كرده ايد. يكي از شما رد صلاحيت شدگان اصلاحاتي! كه همزمان سمت هايي هم در اتحاديه صنفي و هيئت نظارت بر مطبوعات داشت به اين نگارنده وقت ملاقات براي شنيدن حرفهايم نداد!.
ـ در نامه سرگشاده ، اشاره به اراده مردم شده است. اگر حرف شما درست باشد، تاكنون مردمي كه به آنان اشاره كرده ايد در آن كشور به حمايت از شما كه وزارت كشور (مقام صادر كننده مجوز راهپيمايي و تظاهرات) هم از خودتان است زلزله به راه انداخته بودند. در طول تنها يك هفته اين سايت دست كم يكصد پيام دريافت کرده بود كه در آنها از شما و دولت اصلاح طلبان! ابراز عدم رضايت شده بود. در همه پيامها اين دو نكته ذكر شده بود: اينان به خاطر حفظ مقام خودشان «در جاي نرم و گرم» تحصن كرده اند، نه به خاطر مردم، و از اين كار هدف تبليغاتي هم دارند. چرا نمي گويند كه در طول نمايندگي براي ملت و كشور چه كرده اند؟، ما كه كار چشمگيري نديده ايم.
ـ در نامه شورا به رئيس جمهور وقت به «مسئوليت دولت به برگزاري انتخابات» اشاره شده بود. در كدام كشور درجهان قرن 21 «قوه مجريه» انتخابات اعضاي قوه مقننه را كه قوه اي مافوق و يا در حد آن است و يا انتخابات رياست جمهوري را كه بايد برخود آن رياست كند برگزار مي كند؟. برگزاري انتخابات در همه کشورها بر عهده كميسيون هاي مستقل از سه قوه حكومتي بايد باشد به نام كميسيون انتخابات تا بي طرفانه و منصفانه باشد. شما چرا در طول وكالت در صدد اصلاح قضيه و ايجاد چنين كميسيوني در ايران برنيامديد؟. اگر شما چنين قانوني را طرح و تصويب کرده بوديد، حتي اگر شوراي نگهبان آن را رد مي كرد، وظيفه شما انجام شده تلقي مي شد.
بنابراين، اين نامه سرگشاده و امر تحصن كه روزنامه كيهان آن را «نمايش» ذكر کرده است ضعف هاي متعدد خودتان را كه در تاريخ ايران باقي خواهد ماند آشگار كرده است.

دو نايب رئيس دوره وقت مجلس (خاتمي و نبوي) ازجمله رد صلاحيت شدگان بست نشين



مداخله ژانويه 2004 «يوشكا فيشر» و «دو ويلپن» وزيران وقت آلمان و فرانسه در امور انتخاباتي ايران ـ كشوري كه روزي ابر قدرت بود!

فيشر

دو ويلپن

سولانا


در پي ملاقاتهاي «خاوير سولانا» شخص اول ديپلماسي اتحاديه اروپا در طول سفر به تهران كه مداخله جويانه توصيف شده بود، اخطار و انتقاد تند و خارج از عرف ديپلماتيك «دو ويلپن» وزير امور خارجه وقت فرانسه و اعلاميه هاي اتحاديه اروپا؛ نوبت به « يوشكا فيشر » وزير امورخارجه وقت آلمان رسيد. روزنامه هاي آلمان 18 ژانويه 2004 به نقل از فيشر نوشتند كه اگر «اصلاح طلبان!» از نامزدي در انتخابات آتي محروم بمانند، اين عمل بر روابط اتحاديه اروپا با جمهوري اسلامي اثر سوء خواهد گذارد!.
برخي محافل ايراني اين خروش اروپاييان را كه يادآور دوران استعمار و سلطه آنان بر جهان و نشانه بازگشت به آن دوره است؛ در نگراني از ازدست دادن منافع اقتصاديشان در ايران ديده بودند. اين محافل گفته بودند: از اين خروش و بيتابي چنين برآيد كه كمك هايي از «اصلاح طلبان» ديده و وعده هايي شنيده اند. انتخابات هر كشور به آحاد مردم آن مربوط است، نه مقام يک دولت ديگر، و اگر اقدامي نمي كنند؛ يا مشکلي نمي بينند، و يا اينکه تجربه كافي در تمرين دمکراسي ندارند. قاطبه مردم ايران نمي داند كه اين گروه «اصلاح طلبان!» چه مي گويد و چه اصلاحاتي مورد نظر اين گروه است. اين گروه اصلاحات مورد نظر خودرا اعلام نکرده است!. يکي از اصلاحات بايد تجديد نظر در قوانين و ضوابطي بود كه به موجب آنها برخي از ايرانيان از نامزد شدن در انتخابات محروم شده اند و همين رد صلاحيت شدگان در طول وكالت خود درصدد اصلاح آن قوانين بر نيامدند. تحصن و روزه گيري به خاطر تجديد نظر در آن قوانين تاريخساز بود و خريدار داشت، نه براي حفظ مقام شخصي. همه مي دانند كه اروپاييان «اتحاديه» ساختند تا به وضعيت زمان پيش از جنگ جهاني دوم و دوران تعدي و ظلم نسبت به ملل ضعيف از طريق خريد برخي مقامات آنان باز گردند.
آيا فيشر پيش خود حساب کرده بود که اگر مردم ايران از کار اين رد صلاحيت شدگان در دوران تصدي و وکالت راضي بودند ساكت نمي نشستند و به حمايت از آنان طومار پر مي کردند، اجتماع تشکيل مي دادند و به مقامات ارشد متوشل مي شدند. حمايت چند روزنامه كه از آنان که از خود ايشان بوده اند کافي نبوده است. از آغاز جنگ عراق با ايران تاکنون، جز به « خودي » پروانه انتشار روزنامه نداده نشده است. وزير امور خارجه فرانسه هم بايد مي دانست كه ايرانيان تقسيم وطن خود در سال 1907 را با دلالي آن كشور ميان انگلستان و روسيه، اغفال ايران توسط ناپلئون كه با روسيه درآويزد و بعد خود را كنار كشيدن و ايران را تنها گذاشتن و شكست نظامي و از دست دادن سرزمين هايش و نيز بازي هاي ژيسكار دستن و ... را فراموش نكرده اند و روزي فرانسه بايد پاسخگو باشد.






...

[ساقي]

در قلمرو انديشه

ماكس آدلر جامعه شناسي كه سوسياليست شدن ملل را اجتناب ناپذير دانسته است

«ماكس آدلر» تئوريسين سوسياليست در اين روز در سال 1873 در اتريش به دنيا آمد و شصت و چهار سال عمر كرد. وي كه يك جامعه شناس بود بشر را مستحق برابري نسبي اقتصادي (درآمد و ثروت)، رفاه و شئو ن اجتماعي مي دانست . او پيش بيني كرده است زماني فرا خواهد رسيد كه همه ملل جهان برپايه فرهنگ و شرايط اقتصادي و سطح تمدن خود داراي نظام سوسياليستي شوند. آدلر وقوع چنين تحولي را اجتناب ناپذير دانسته و گفته است هرچه سطح آگاهي ملل بيشتر شود تقاضا براي برابري و رفع تبعيض و اصلاح توزيع درآمد و به عبارت ديگر تامين عدالت اقتصادي ـ اجتماعي بيشتر خواهد شد و اگر اكثريت جامعه نتواند از راههاي دمكراتيك و وضع قانون و ضابطه به اين مرحله گام بگذارد وقوع انقلاب در آن جامعه قطعي است و انقلابهاي از اين دست، زنجيره اي هستند و جهان را فرا خواهند گرفت. به عبارت ديگر؛ بشر آگاه برابري اقتصادي ـ اجتماعي خود را مطالبه خواهد كرد و به داشتن صرفا آزادي هاي فردي اكتفا نخواهد كرد. «آدلر» سوسياليسم را يك آرزوي بشر خوانده، ولي گفته است كه جامعه بايد براي سوسياليست شدن «رسيده» باشد؛ نمي توان سوسياليسم را به يك جامعه غير آماده ( خام ) تحميل كرد و انتظار داشت كه پيروز شود و پايدار بماند. او گفته است كه بشر تا هفت هزار سال پيش و در برخي جوامع تا چهار ـ پنج هزار سال قبل از نوعي حيات سوسياليستي برخوردار بود كه پيدايش طبقات حاكم و برتري خواه كه ثروت جويي هم خصلت عمومي آنها بوده است آن موهبت را از توده ها (عوام الناس) گرفتند و زبردست و زيردست و فقير و ثروتمند به وجود آمده و ادامه يافته و اين طبقات حاكم و ثروتمند براي حفظ برتري خود به اديان هم امكان نداده اند كه آن برابري را كه ميان انسانها در لحظه تولد وجود دارد، در طول حيات برقرار و حفظ كنند تا اختلاف و جدال كه منشا جنگها و جنابات است از ميان برود.

در قلمرو رسانه‌ها

77 سال كاريكاتور كشيد و گذشت زمان را حس نكرد

«ال هرشفيلد» معروفترين كاريكاتوريست جهان 20 ژانويه 2003 در 99 سالگي در گذشت . وي 77 سال تمام كاريكاتور كشيده بود . آخرين كاريكاتور را چند هفته پيش از مرگ ترسيم كرده بود . برخلاف ساير كاريكاتوريستها كه براي افراد بيني بزرگ ترسيم مي كنند ، او بيني ها را خيلي كوچك و ابروان را كماني و بلند ترسيم مي كرد . بيش از سياستمداران و دولتمردان ، سراغ هنرمندان و هنرپيشگان مي رفت و شكلك آنان را ترسيم مي كرد .براي صحنه هاي نمايش و فيلم هم كاريكاتور مي كشيد. وي كه در سن لويي آمريكا به دنيا آمده و در پاريس تحصيل كرده بود عمدتا در نيويورك زندگي مي كرد . از كارهاي شگفت انگيز او ازدواج مجدد در 93 سالگي با يك زن 60 ساله بود !. همسر اول او « دالي هاس» بازيگر هاليوود بود كه درسال 1994 درگذشته بود . هرشفيلد در مصاحبه اي گفته بود كه پيش از نشستن پشت ميز نگران است كه سوژه آن روز را ازكجا بياورد كه پس از قرار گرفتن در جايش آن قدر سوژه به دست مي آورد كه نمي داند از كدام شروع بكند . او در يكي از آخرين مصاحبه هايش كه از او سئوال شده بود راز طول عمرش و اين كه در 99 سالگي هنوز قادر به كار است چيست گفته بود كه عشق به كار و هنرش است كه او را از وارد مسائل زندگي شدن باز مي دارد و گذشت زمان را حس نمي كند.

يك نمونه از كاريكاتورهاي هرشفيلد

ساير ملل

تكميل عمارت« تاج محل » كه به دست استاد عيسي ايراني ساخته شد

عمارت تاج محل در هند در اين روز در ماه ژانويه سال 1653 ميلادي تكميل شد. «شاه جهان» امپراتور وقت هند تصميم به ساختن چنين عمارتي به ياد بود همسر خود ــ ممتاز محل ــ گرفته بود كه در اثناي وضع حمل چهاردهمين فرزند خويش درگذشته بود. كار ساختن اين عمارت زيبا پس از دعوت استاد عيسي معمار بزرگ ايراني به هند از سال 1631 آغاز شده بود. استاد عيسي براي ساختن اين عمارت باشكوه دهها معمار و تزيين كار از ايران (عمدتا از شهرهاي اصفهان، كرمان و شيراز) به هند برده بود. بيشتر تزيين كاران از شيراز بودند. قسمتي از سنگهاي مرمر از ايران (معادن كوه هزار واقع در شهرك « راين Rayen» استان كرمان) و ايران خاوري (سرزميني كه انگليسي ها بعدا نامش را افغانستان گذارده اند و در آن زمان قطعه خاوري ايران بود) به محل حمل شده بود. چند قلم ديگر از مصالح ساختماني نيز از ايران بود. استاد عيسي در طرح اين ساختمان همه نمونه هاي معماري خاور ميانه را بكار گرفته است تا عمارت كاملا اصالت خاور ميانه اي داشته باشد، نه هندي (آسياي جنوبي) .

روزي كه ترومن 4 اصل معروف خود براي جلوگيري از گسترش كمونيسم را اعلام داشت

در اين روز ، بيستم ژانويه در سال 1949 هري ترومن براي دومين بار سوگند وفاداري به قانون اساسي ياد كرد و زمام امور ايالات متحده آمريكا را به دست گرفت. وي در دوره قبلي به اين مقام برگزيده نشده بود بلكه به سبب درگذشت روزولت، دوره رياست جمهوري او را تكميل كرده بود. ترومن معاون روزولت بود. وي پس اداي سوگند، در نطقي برنامه خود براي قطع گسترش كمونيسم و جلوگيري از بسط نفوذ شوروي در كشورهاي ديگر را كه به «اصول 4 گانه ترومن» معروف شد و جنگ سرد دو بلوك را تشديد كرد اعلام داشت. با اجراي اين برنامه، دولت امريكا عملا رهبري بلوك غرب را به دست گرفت. وي قبلا شوروي را امپرياليست كمونيست خوانده بود. ترومن در نطق 20 ژانويه خود كه با آن فصل تازه اي در تاريخ باز شد كه چهار دهه تمام طول كشيد اصول چهارگانه اش را به اين شرح اعلام داشت :

ــ اصل اول؛ حمايت از سازمان ملل.

ــ اصل دوم؛ ادامه كمك به اروپاي خارج از منطقه نفوذ شوروي به منظور ترميم خرابي هاي جنگ و نوسازي، از طريق طرح مارشال.

ــ اصل سوم؛ كمك نظامي بي دريغ به دولتهاي ضد كمونيست.

ــ اصل چهارم؛ شريك كردن كشورهاي دوست و ضد كمونيست در پيشرفت هاي صنعتي و علمي و دادن اين نوع كمكها به كشورهاي توسعه نيافته.

طولي نكشيد كه يك شعبه «اصل 4 ترومن» هم در ايران، تقريبا در همه شهرهاي بزرگ كشور داير شد و .... در اجراي اصل سوم اين برنامه، دولت امريكا تا ششم اكتبر (ظرف 9 ماه ) به ارزش 5 ميليارد و 800 ميليون دلار اسلحه به كشور هاي ديگر داد.

ارباس 800 نفره

هجدم ژانويه 2005 تكميل نخستين ارباس دو طبقه كه در وضعيت "صندلي هاي اكونومي" گنجايش حمل 800 مسافر دارد و به مراتب بزرگتر از جمبو جت هاي بوئينگ است طي مراسمي اعلام شد. در اين مراسم گفته شد كه كمپاني ارباس با ساختن اين هواپيماي پهن پيكر از بوئينگ آمريكا جلو افتاده است. جمبو جت ارباس ( ارباس ـ 380 ) در وضعيت فرست كلاس كامل داراي 555 صندلي است. در مراسم پاياني تكميل ارباس ـ 380 پنج هزار تن از جمله سران فرانسه، آلمان، اسپانيا و انگلستان - شركاء كنسرسيوم اروپايي سازنده ارباس حضور داشتند. در همين مراسم اعلام شد كه كارخانه ارباس تاكنون سفارش ساخت 149 دستگاه از اين هواپيما را دريافت كرده كه چين خريدار شماره يك آن است. ارباس 380 از سال 2006 وارد کار مسافربري در خطوط هوايي شده است. مسافرت با اين هواپيما به علت بزرگ بودن و گنجايش زياد، ارزانتر تمام مي شود.

قبل از ارباس، يك كارخانه هواپيماسازي روسيه هواپيمايي بزرگ تر از بوئينگ 747 ساخته بود كه اينك در برخي از كشورها از آن استفاده باركشي مي شود.

مقاله شديداللحن پراودا بر ضد کاندوليزا رايس: سرخپوستان در اراضي محصور الکلي مي شوند تا تفنگ برندارند و داد خود نستانند و ...

روزنامه 97 ساله پراودا بيستم ژانويه 2005 در اديشن آنلاين خود به زبان انگليسي به مناسبت تاييد انتصاب بانو « كاندوليزا رايس» به عنوان وزير امور خارجه آمريكا در كميسيون روابط خاجي سناي اين كشور در مقاله اي شديدالحن چنين نوشته بود:
تاييد«رايس كه بدون اين كه مهارت در سمت تازه داشته باشد خودش را خيلي مهم مي داند و ژست والامقامي مي گيرد تعجبي ايجاد نكرد. او جانشين كولن پاول مي شود كه ديپلماسي از نظر وي همانا «دروغ گفتن» بود. هنوز مردم تصوير پاول را پشت ميز نمايندگي آمريكا در جلسه شوراي امنيت فراموش نكرده اند كه با صراحت تمام گفت: ما اسناد محكم و موثق در دست داريم كه دولت صدام حسين اسلحه كشتار جمعي در اختيار دارد. وي با بيان اين مطلب، حمله و اشغال نظامي عراق را توجيه كرد. "ديپلماسي" که براي پاول دروغ گفتن بدون احساس شرم بود، براي بانو «رايس» عبارت خواهد بود از تيراندازي در همه جهات اطراف خود. او اين تيراندازي را حتي پيش از آن كه انتصابش به تاييد سنا برسد آغاز كرده بود. او دو روز زودتر از كارفرمايش (جورج دبليو بوش) گفته بود كه در جهان هنوز «جبار» وجود دارد و ما در كنار مردم تحت ستم مي ايستيم.

پراوداي آنلاين اضافه كرده بود: كسي نيست از كاندوليزا بپرسد در جايي كه اتباع آمريكا اجازه ندارند از كوبا ديدار داشته باشند، در سرزميني که صاحبان اصلي آن - سرخپوستان در اراضي محصور و مشخص (رزرويشن ها) به اعتياد به الکل کشانده مي شوند تا تفنگ برندارند و داد خود نستانند و ... به او چه مربوط است كه درباره كوبا سخن بگويد. آيا او به كوبا رفته و با مردم اين كشور مصاحبه كرده تا بداند كه درباره دولتشان چه مي گويند و آيا نظام حكومتي خود و روش دولتشان را مي پسندند يا نه و سپس ايراد بگيرد و انتقاد كند. كاندو ليزا در اطاق راحت در واشنگتن نشسته و ديگران از جمله مافياي كوبايي ايالت فلوريدا كه نقشه ها براي كوبا دارند به او اطلاعات مي دهند و مي گويند كه كاسترو «جبار» است، چه منابع خوبي؟!. در مورد بلاروس، حكومت اين كشور چه ارتباطي به آمريكا دارد كه وزير امورخارجه تازه اظهار نظر كند. مردم بلاروس خودشان دولتشان را انتخاب كرده اند و اگر از آن ناراضي باشند خودشان انتقاد مي كنند. اکثريت مردم اين افراد را خواست و انتخاب كرد، نه آمريكا. همين طور درباره كره شمالي، برمه، زيمبابوه، ايران و ....

پرودا نوشته بود: بانو «رايس» خود را متخصص روسيه معرفي مي كند، حال آن كه يك جمله ي روسي نمي تواند بسازدد. اطلاعات او از كتابهاست - كتابهايي كه مولفان آنها غرض داشته اند. تقريبا همه كتابهايي كه رايس در دوران تحصيل درباره روسيه خوانده و به زبان انگليسي بوده غرض آلود بوده اند و اطلاعات نادرست داده اند. اطلاعات بانو رايس «كتابخانه اي» است يعني كه خودش نديده، شاهد نبوده و تجربه نكرده است.
پراوداي آنلاين افزوده بود: اين محافظه كارنو و عضو فاشيستهاي زيرزميني آمريكا مي خواهد گلوي ساير ملل را آن چنان بفشارد كه منابعشان را دو دستي در اختيار كمپاني هاي آمريكايي بگذارند.

بانو رايس درباره عراق مي كوشد تا با هر زبان، كار دولت متبوع را موجه و قانوني جلوه دهد حال آن كه كسي درجهان نيست كه آنها را تعرض و دست کم اشتباه نخواند. كدام قانون بين المللي به آمريكا اجازه داده بود كه عراق را اشغال كند؟. اين عمل توجيه شدني نيست. ما در قرن 21 زندگي مي کنيم نه در قرون 15 و 16.
پراودا در پايان مقاله خود نتيجه گيري كرده بود كه كاندوليزا رايس اگر با اين روحيه و برنامه، ديپلماسي آمريكا را مديريت كند در چهار سال آينده بايد شاهد ماجراهاي ديگر و منزوي شدن بيش از پيش آمريكا در جهان بود.

وعده ريشه كن كردن نابرابري هاي اجتماعي

دكتر باچلت (باشله) و دخترش صوفيا

پيروزي دكتر ميشل باچلت (تلفظ فرانسه: باشله) پزشك 54 ساله سوسياليست از خبرهاي بزرگ جهان در سومين هفته ژانويه2006 بود. برخي از اصحاب نظر، انتخاب وي به رياست جمهوري يك كشور محافظه كار سنتي چون شيلي را يك پيروزي عظيم سوسياليسم از طرق دمكراتيك (نه انقلاب طبقه زحمتكش) بشمارآورده بودند. پاره اي از مفسران نيز موفقيت غير منتظره او را پيروزي بانوان در دنياي سياست، و نيز روشن شدن مردم نسبت به گذشته، و پيشرفتي براي دمكراسي تلقي كرده بودند.
دكتر باچلت 16 ژانويه 2006 در نخستي سخنراني پس از پيروزي، وعده داد كه همه تلاش خود را بكار ببرد تا نابرابري اجتمامي از جامعه شيلي ريشه كن شود. او گفت كه افرادي را براي تصدي سازمانهاي دولتي بر مي گزيند که يك تبعه را بر تبعه ديگر برتر ندانند، همه را به يك چشم ببينند و رفتار خدمتگزار داشته باشند. وي قول داد كه شيلي را به صورت يك جامعه پيشرو كه در آن عدالت و آزادي برقرار باشد درآورد و همبستگي ملي ايجاد كند.

دكتر باچلت گفت كه آشتي ملي و همبستگي ملي واژه هايي بسيار زيبا و شوق انگيز هستند. او گفت كه انتقام گرفتن بايد به «تاريخ» سپرده شود و همكاري و رفاقت به ميان آيد.
دكتر ميچلت همچنين گفت كه خواهد كوشيد كه اعضاي كابينه و مقامهاي ارشد از ميان بهترين و روشنترين اتباع كشور انتخاب شوند و بي نظري، صداقت و علاقه مندي به خدمت، شرايط عمده اين انتخاب خواهند بود. وي همچنين اشاره كرد كه نيمي از اعضاي كابينه خود را از ميان بانوان انتخاب خواهد كرد كه مي خواهد كابينه اش نماينده همه گروههاي مردم باشند. وي قول همکاري به تامين همبستگي لاتين هاي قاره آمريکا داد. مرور زمان نشان داد که ميچلت در سه سال گذشته به همه وعده هايي که 16 ژانويه 2006 داده بود عمل کرده است.
عكس، دكتر باچلت را در كنار يكي از دخترانش (صوفيا) در نخستين سخنراني پس از پيروزي در انتخابات نشان مي دهد.

برخي ديگر از رويدادهاي 20 ژانويه

1826: ميخائيل سالتيكوف نويسنده راديكال روسيه به دنيا آمد و63 سال عمر كرد.
1891: كالاهاهوا پادشاه مجمع الجزاير هاوايي ( در آن زمان كشوري مستقل ) درگذشت .
1921: به تصميم لنين ، « داغستان » به صورت يك منطقه خود مختار روسيه در آمد.
1937: از اين روز ؛ بيستم ژانويه آغاز هر دوره چهار ساله رياست جمهوري آمريكا تعيين شد.
1962: ( دي ماه 1340 ) دولت تصميم به خريد شركت هواپيمايي غير دولتي« ايران اير» و تاسيس يك سازما ن هواپيمايي ملي ( اختصارا : هما ) براي حمل و نقل هوايي در داخل و خارج كشور گرفت و به اين ترتيب ايران نيز داراي يك شركت دولتي خطوط هوايي بين الملي شد.

1969: نخستين دوره رياست جمهوري ريچارد نيكسون در آمريكا آغاز شد و وضعيت شاه كه با او دوستي ديرينه داشت استحكام بيشتري يافت . درباريان ايران پس از روي كار آمدن جيمي كارتر با اين كه در ديماه 1356 از شاه در تهران ديدن كرد وي را مخالف حكومت شاه مي پنداشتند و در تشديد مخالفت با شاه سهيم مي دانستند.

1981: جمهوري اسلامي ايران 52 گروگان امريكايي را پس از 444 روز آزاد كرد.

://iranianshistoryonthisday.

...

[ساقي]

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 1 فوريه

ايران

روزي که مصريان اتباع ايران شدند

به نوشته مورخان عهد باستان و محاسبات تقويمي قرن بيستم، يكم فوريه سال 523 پيش از ميلاد مصريان كه صدها سال استقلال كامل داشتند پذيرفتند كه از آن پس خودشان اتباع و سرزمين شان يك ساتراپي (ايالت) ايران باشد. دور اول حكومت ايران بر مصر (زمان هخامنشيان) 121 سال طول كشيد. پس از اين مدت هم تا ساليان دراز، يهوديان مصري خود را از اتباع ايران معرفي مي كردند. در زمان پادشاهي خسروپرويز هم ارتش ايران شمال مصر را فتح كرد و در اسكندريه مستقر شد.

عبور سلجوقيان از آمودريا و ...

ترکان سلجوقي (غزها = آغوزها) كه استقرار آنان در منطقه فرارود تكميل شده بود در فوريه سال 999 ميلادي براي تصرف ساير نقاط ايران از آمودريا (جيحون) گذشتند. مهاجرت سلجوقيان در دسته هاي پياپي به سرزمينهاي ايراني به دليل از ميان رفتن پادگانهاي منطقه شمالشرقي بود كه عنوان «مرزبان» داشتند و نيز قدرت يافتن بردگان ترك در دستگاه خلافت عباسيان. پادگانهاي مرزباني ايران در پي سقوط ساسانيان از ميان رفته بودند. اين دودمان همانند هخامنشيان شديدا با اختلاط نژاد ايراني مخالفت مي كرد. سلجوقيان به پارسيان «تاجيك» مي گفتند، به همان گونه كه عربان ايرانيان را «عجم» مي خواندند. با استقرار سلجوقيان در ايران که شمار زيادي هم نبودند، زبان ترکي (از گروه آلتائيک) نيز در برخي از نقاط وطن رواج يافت. سلجوقيان که بغداد را تصرف و تا اعماق آناتولي پيش رفته بودند موفق به تاسيس يک امپراتوري در خاورميانه شده بودند که سالها دوام آورد.

بازگشت آيت الله خميني

آيت الله خميني در مهرآباد از هواپيما پياده مي شود12 بهمن 1357 (يكم فوريه 1979) آية الله العظمي خميني پس از 14 سال و 29 روز اقامت اجباري در خارج و عمدتا در عراق، از پاريس به ايران بازگشت و مورد استقبال ميليوني قرارگرفت. وي نزديك به چهارماه در فرانسه اقامت داشت. با هواپيماي فرانسوي حامل او، يكصد و پنجاه روزنامه نگار نيز به تهران آمده بودند تا شاهد تحولات باشند. آية الله خميني از فرودگاه عازم گورستان بهشت زهرا محل دفن جان باختگان انقلاب شد و در آنجا ضمن سخناني، مجلسين و دولت شاه را غير قانوني اعلام و از ارتش خواست كه با چنين افرادي (ازجمله شاپور بختيار نخست وزير وقت) همكاري نكند. ده روز بعد، انقلاب پيروز شد و دولت موقت كه قبلا از جانب آية الله خميني تعيين شده بود زمام امور كشور و شورای انقلاب کار تنظیم ضوابط و آیین نامه هارا به دست گرفتند.

براي پايان دادن به شايعات، دکتر مصدق بهاي سکه طلا را به 74 تومان (740 ريال) کاهش داد

12 بهمن 1331 دولت دكتر مصدق با هدف پايان دادن به شايعه احتمال تنزل نرخ برابري ريال (بالارفتن بهاي پولهاي خارجي و سكه طلا) كه مردم را نگران ساخته و دارندگان پس انداز را به فكر خريد سكه و ارز انداخته بود اعلام داشت كه برغم اعلاميه قبلي مبني بر تثبيت بهاي طلا، از امروز سکه يك تومان ارزانتر و به 74 تومان عرضه خواهد شد كه در طلافروشيها با احتساب دستمزد فروشنده 74 تومان و 5 قران خواهد بود. در اعلاميه دولت، گزارش روزنامه های تهران تكذيب شده بود كه نوشته بودند دولت براي جبران كسر بودجه مي خواهد نرخ سكه و ارز را با كاهش نرخ برابري ريال بالا ببرد و تاكيد شده بود كه اين عمل مغاير منافع ملّي است و بودجه كشور تنها با اعمال سیاست های اقتصادی متناسب وضعیت کشور ازجمله افزایش ماليات بردرآمدهای بالا و تعرفه گمرکی برخي اقلام وارداتي لوكس و كاهش هزينه هاي دولت بايد متوازن شود نه تغيير بهاي سكه و ارز. نرخ سکه و ارز از آن روز تا سال 1357 به مدت 26 سال تقریبا ثابت مانده بود. این تصمیم از همان روز (12 بهمن) به اجرا درآمد.
سکه طلا (بهار آزادی طرح قدیم معادل سکه دوران نظام سابق) 12 بهمن ماه 1388 حدود 280 هزار تومان بود (390 برابر بهای 32 سال پیش) و دلار آمريکا که در همه کشورها تنزل يافته در ايران حدود 950 تومان معامله مي شود(135 برابر 30 سال قبل). در بهمن ماه 1331 درآمد ارزي ايران از محل صدور نفت تقريبا به صفر رسيده بود که اينک سالانه حدود 70 ميليارد دلار است.

شام سياسي نماينده جمهوري اسلامي با چند عضو کنگره آمريکا در جريان اختلاف نظر دو جناح حکومتي در تهران بر سر انتخابات

سناتور جمهوريخواه ايالت پنسيلوانيا، آرلن سپكترArlen Specter (ازجامعه يهوديان اين کشور و در فوريه 2009 هفتاد و نه ساله) سي ام ژانويه 2004 تاييد كرد كه مقامات مربوط در وزارت امور خارجه آمريكا با ديدار تني چند از كارمندان ستادي كنگره (نه سناتور ها و نمايندگان مجلس) از تهران مخالفتي ندارند و گفته اند كه مبادله ديدار افراد ميان ايران و آمريكا منعي نداشته است.
موضوع اين ديدار در يك ضيافت شام با حضور محمد جواد ظريف (رئيس هيات نمايندگي جمهوري اسلامي در مقر سازمان ملل) مطرح شده بود. در اين ضيافت چند عضو كنگره آمريكا از حزب جمهوريخواه (در آن زمان حزب حاکم) از جمله «باب نيBob Ney (نماينده مجلس از اهايو)» كه پيش از انقلاب، آموزشگر زبان انگيسي در ايران بود و سناتور سپكتر حضور داشتند.
از مطالب روزنامه هاي تهران چنين بر مي آمد که جناحهاي سياسي ايران از اين ضيافت بهره برداري منفي و مثبت کرده بودند و به همين لحاظ اين ضيافت شام ـ شام سياسي خوانده شده بود. وزارت امور خارجه ايران نسبت به مبادله مقام روي خوش نشان نداد و قضيه منتفي شد.
12 بهمن 1331 دولت دكتر مصدق با هدف پايان دادن به شايعه احتمال تنزل نرخ برابري ريال (بالارفتن بهاي پولهاي خارجي و سكه طلا) كه مردم را نگران ساخته و دارندگان پس انداز را به فكر خريد سكه و ارز انداخته بود اعلام داشت كه برغم اعلاميه قبلي مبني بر تثبيت بهاي طلا، از امروز سکه يك تومان ارزانتر و به 74 تومان عرضه خواهد شد كه در طلافروشيها با احتساب دستمزد فروشنده 74 تومان و 5 قران خواهد بود. در اعلاميه دولت، گزارش روزنامه های تهران تكذيب شده بود كه نوشته بودند دولت براي جبران كسر بودجه مي خواهد نرخ سكه و ارز را با كاهش نرخ برابري ريال بالا ببرد و تاكيد شده بود كه اين عمل مغاير منافع ملّي است و بودجه كشور تنها با اعمال سیاست های اقتصادی متناسب وضعیت کشور ازجمله افزایش ماليات بردرآمدهای بالا و تعرفه گمرکی برخي اقلام وارداتي لوكس و كاهش هزينه هاي دولت بايد متوازن شود نه تغيير بهاي سكه و ارز. نرخ سکه و ارز از آن روز تا سال 1357 به مدت 26 سال تقریبا ثابت مانده بود. این تصمیم از همان روز (12 بهمن) به اجرا درآمد.
سکه طلا (بهار آزادی طرح قدیم معادل سکه دوران نظام سابق) 12 بهمن ماه 1388 حدود 280 هزار تومان بود (390 برابر بهای 32 سال پیش) و دلار آمريکا که در همه کشورها تنزل يافته در ايران حدود 950 تومان معامله مي شود(135 برابر 30 سال قبل). در بهمن ماه 1331 درآمد ارزي ايران از محل صدور نفت تقريبا به صفر رسيده بود که اينک سالانه حدود 70 ميليارد دلار است.

خودسوزي آواره ايراني در کوالالامپور در برابر دفتر سازمان ملل ويژه آوارگان

غلامحسن در ميان شعله هاي آتش

30 ژانويه 2004 غلامحسن انوري، ايراني 50 ساله که در خواست پناهندگي او دوبار از سوي دفتر سازمام ملل ويژه آوارگان در کوالالامپور رد شده بود و به حالت اعتراض مقابل اين دفتر و در برابر چشم دهها تن خود را آتش زد ه بود در بيمارستان درگذشت.
غلامحسن که دو سال و چند ماه پيش از اين از طريق مرز بلوچستان پاکستان از ايران خارج شده و خود را به فدراسيون مالزيا رسانده بود در شهر کوالالامپور از شعبه دفتر سازمان ملل ويژه آوارگان تقاضاي پناهندگي کرده بود و اين دفتر پس از رسيدگي بدوي و تجديد نظر، درخواست او را به اين دليل رد کرده بود که متقاضي مدارک کافي ارائه نداده بود تا ادعاي او را که بازگشت به وطن برايش مخاطره آميز است ثابت کند.
غلامحسن 26 ژانويه 2004 يادداشتي در پنج صفحه نوشت و سپس به روزنامه هاي محل اطلاع داد که عکاس به مقابل دفتر آوارگان بفرستند و آنگاه با تاکسي خود را به مقابل اين دفتر رسانيد. وي پس از پياده شدن از تاکسي يادداشت را به سوي خبرنگاران افکند،شيشه کوچک بنزين را روي لباسش ريخت و با فندک آتش زد. يک روزنامه محلي نوشته بود که غلامحسن ساعتي پيش از خودسوزي يادداشت پنج صفحه اي اش را به دفتر آن روزنامه فاکس کرده بود.
در پي خودسوزي غلامحسين، پليس کوالالامپور گفته بود که اين ايراني به طور غير قانوني در مالزيا زندگي مي کرد و يک بار مدعي شده بود که يک مالزيايي سرش کلاه گذارده و پول او را بالا کشيده است و در نتيجه تا پايان رسيدگي و احقاق حق بايد در مالزيا باقي بماند. پرونده اخراج غلامحسن از مالزيا در دست تکميل بود که خود را آتش زد.

...

[ساقي]

در قلمرو رسانه‌ها



نگاهي کوتاه به تاريخچه آموزش روزنامه نگاري در ايران


در پاسخ به يك پيام كه در آن درباره تاريخچه آموزش روزنامه نگاري در ايران سئوال شده است به اختصار مي گوييم:
تا سال 1335 در ايران دوره آموزش روزنامه نگاري (به مفهوم آكادميك) داير نشده بود و روزنامه هايي كه از خارج وارد مي شد و يا اين كه ناشران در مسافرتهاي خارجي خود مي ديدند الگو قرار مي گرفت كه زيربنايي سست و نادرست بود. در يک تاليف دكتر حميد مولانا ( خبرنگار و سردبير اسبق روزنامه كيهان،استاد امريکن يونيورسيتي در شهر واشنگتن و مقاله نگار) به زبان انگليسي هم كه تاريخ آموزش روزنامه نگاري در ايران را به دست مي دهد اشاره اي به پيش از آن سال ديده نمي شود. در 1335 هجري خورشيدي (1956 ميلادي) موسسه اطلاعات براي تكميل كادر تحريري خود چنين دوره اي را داير كرد كه دانشجويانش توسط موسسه سنجش هوش و استعداد دانشگاه تهران از ميان صدها متقاضي بر گزيده شده بودند. در دو سال متوالي بعدي دو استاد آمريكايي در دو دوره كوتاه مدت چند ماهه كه در ساختمان دانشكده حقوق دانشگاه تهران برپا شده بود آن را دنبال كردند. اين دو دوره ويژه بازآموزي روزنامه نگاران شاغل وقت بود. دوره هاي چهار ساله روزنامه نگاري (ليسانس) در دهه 1340 (1960 ميلادي) در دانشگاه تهران و مدرسه آموزش عالي وابسته به موسسه كيهان داير شدند كه دانشگاه تهران پس از مدتي، آن را به دليل نبود بازار كار براي روزنامه نگاران تازه تعطيل كرد و يك دوره فوق برنامه (گواهينامه) به مديريت و استادي مسعود برزين (روزنامه نگار قديمي، زبان دان، نخستين دبير سنديكاي روزنامه نگاران و آخرين مديرعامل سازمان راديو ـ تلويزيون نظام سابق) را جانشين آن ساخت كه سالها ادامه يافت. در دوران طولاني رياست نصرت الله معينيان روزنامه نگار و ميهندوست بنام ايراني بر سازمان انتشارات و راديو و بعدا وزارت اطلاعات و جهانگردي (وزارت ارشاد فعلي) به ابتکار او چند دوره کوتاه مدت خبرنويسي براي خبرگزاري پارس (ايرنا) و راديو - تلويزيون (در آن زمان تلويزيون غير دولتي که موظف بود اخبار خود را از خبرگزاري پارس دريافت و پخش کند) داير شد که انضباط سخت بر آنها حکمفرما بود. سپس دوره هاي روزنامه نگاري چهار ساله و بالاتر در بيشتر دانشگاهها داير گرديد كه ادامه دارند ولي بايد توجه داشت كه روزنامه نگاري يك ديسپپلين آكادميك نيست، بايد استعداد اين كار را داشت و تمرين و تجربه فراوان لازم دارد. به عبارت ديگر؛ به همان گونه كه با رفتن به مدرسه شعر نمي توان شاعر شد با رفتن به مدرسه روزنامه نگاري هم نمي توان يک روزنامه نگار واقعي شد.



ساير ملل اعلام وحدت اروپا درسال یکم پيش ازميلاد و دنباله کار تا به امروز


سناي روم در نخستین روز فوريه سال یکم پيش از ميلاد با تصويب قطعنامه اي كه متن آن موجود است اعلام كرد كه اروپا تحت رياست و رهبري روم (ايتاليا) به صورت واحد درآمده و از اين پس قوانين روم بايد در سراسر اروپا اجرا شود و استدلال كرده بود؛ وحدت قوانين که تكاليف و نظامات را به صورت واحد در مي آورد بهترين عامل وحدت ملل اروپايي است. همين مصوبه كه روح آن زنده مانده بود 1955 سال بعد باعث عقد پيمان تشكيل بازار مشترك اروپا در همان شهر «رم» شد كه بعدا به صورت اتحاديه اروپا با پول واحد در آمده و تاكنون بسياري از قوانين اعضاي اتحاديه مخصوصا در زمينه امور اجتماعي، كار و اقتصاد يكسان شده، تشریفات مرزي از ميان رفته و در مسیری قرارگرفته كه وحدت سياسي و احتمالا نظامي به دنبال خواهدداشت. اين اتحاديه که دارد همه اروپا ـ اروپایی را که در قرن بیستم ملل آن دو بار یکدیگر را به آتش و خون کشیدند فرا مي گيرد دارای 25 عضو شده است. این وحدت اين بار از راه مسالمت تحقق یافته است. پاپها، شارلماني و ناپلئون هم در صدد تحقق اين آرزو بر آمده بودند، ولي به طرق ديگر و برتري يك كشور بر ساير كشورها. ملل اروپایی که زبان و فرهنگ مختلف دارند در طول تاريخ اتحاديه هاي متعدد پشت سر گذارده اند و معلوم نيست كه اتحاديه تازه تا چه زمان ادامه داشته باشد. از آنجا كه اين اتحاديه روسيه ـ بزرگترين كشور اسلاونژاد اروپا را برغم اسلاو بودن بسیاری از ملل اروپای جنوبی، شرقی و مرکزی کنار گذارده، روسیه ای که در «اوراسیا» واقع شده، از قدرت نظامي وسيع برخوردار بوده و در خاور دور از قلمرو آمریکا فاصله چندانی ندارد؛ دوام اتحاديه قابل پيش بيني نيست. به علاوه، بسیاری از اعضای این اتحادیه به نفت و گاز روسیه نیاز دارند. اين اتحاديه به مواد خام وارداتي از ساير قاره ها و بازار فروش براي كالاي ساخته شده خود محتاج است كه چين، برزیل و هند دارند اين مواد خام را جذب و بازارها را از محصولات خود پرمي كنند. از قرن پانزدهم و یافتن راههای دریایی، جنگها عمدتا برسر مواد خام، کارگر ارزان و بازار فروش مصنوعات بوده است.



اليزابت يكم پادشاه انگلستان دستور اعدام ماري استيوارت ملكه اسكاتلند را امضاء كرد!

ماري استيوارتاليزابت اول پادشاه انگلستان معروف به «ملكه باكره» در اين روز در سال 1587 ميلادي دستور اعدام ماري استيوارت پادشاه سابق اسكاتلند و مادر پادشاه وقت آن سرزمين را امضاء كرد و ماري يك هفته بعد، هشتم فوريه، گردن زده شد. ماري هنگام ازدواج با پادشاه فرانسه كاتوليك شده بود. وي پس از درگذشت شوهرش به اسكاتلند بازگشته بود، ولي حاضر نشده بود دوباره تغيير مذهب دهد و پروتستان شود. اسكاتلندي هاي پروتستان كه پي بهانه مي گشتند كشته شدن شوهر دومش را در يك انفجار در كاخ سلطنتي و قصد ماري به ازدواج سوم را دستاويز قرار دادند؛ او را بركنار و پسر خردسالش را برجايش نشاندند كه ماري به انگلستان فرار كرد و به اليزابت اول پادشاه آنجا پناهنده شد. اليزابت كه با كاتوليكها ميانه خوبي نداشت او را تحت نظر قرار داد.
بعدا انگليسي ها ماري را متهم كردند كه با پادشاه كاتوليك مذهب اسپانيا تماس محرمانه گرفته و او را تحريك به لشكر كشي به انگلستان و تصرف اين كشور كرده است. بنابراين، از اليزابت اول تقاضاي موافقت با اعدام او را كردند و وي دستور اعدام را امضاء كرد. شايد اين نخستين بار در تاريخ باشد كه يك ملكه حكم به اعدام ملكه ديگررا داده باشد.
اليزابت اول دختر هنري هشتم است كه اين پادشاه دستور داده بود «آن بولين» همسر دوم خود و مادر اليزابت را گردن زده بودند.




تعرض تت و غافلگير شدن آمريكائيان در ويتنام

ژنرال جياپ طراح تعرض «تت»چند ساعت پس از آغاز تعرض همه جانبه مبارزان راه وحدت و استقلال ويتنام (در گزارش رسانه هاي وقت؛ نيروهاي كمونيست) به يكصد شهر در ويتنام جنوبي از جمله شهر سايگون و همزمان، حمله و محاصره مراكز استقرار نيروهاي آمريكايي در اين منطقه، يکم فوريه سال 1968 سران نظامي آمريكا متوجه شدند كه غافلگير شده اند و كمونيستها نيرومند تر از آنند كه آنان تصور مي كردند. قبلا گمان نمي رفت كه نيروهاي كمونيست بتوانند با اين حجم از جنگل خارج شوند و همانند يك ارتش منظم و طبق نقشه دست به تعرض بزنند.
از آنجا كه اين تعرض نظامي در نوروز سال قمري آسياي جنوب شرقي موسوم به عيد تت Tet روي داده بود در تاريخ به تعرض تت معروف شده است.
در همان نخستين روز تعرض، نيروهاي كمونيست در شهر سايگون خودرا به ساختمان سفارت آمريكا و ايستگاه راديو دولتي ويتنام جنوبي و چند مركز ديگر رسانيده بودند. در حمله كمونيستها به ساختمان سفارت آمريكا در سايگون چهار تن از نگهبانان آمريكايي ساختمان كشته شدند. شهر هوئه Hue پايتخت قديمي (پادشاه نشين) ويتنام كاملا به تصرف كمونيستها در آمد. پايگاه نظامي «خه سان» كه در آن پنج هزار سرباز آمريكايي مستقر بودند به محاصره بيست هزار كمونبست درآمده بود و .... اين تعرض تا اواخر فوريه ادامه داشت. گفته شده است كه انصراف ليندن جانسون از نامزد شدن دوباره براي احراز مقام رياست جمهوري آمريكا به همين سبب بود. گسترش جنگ ويتنام برغم مخالفت مردم آمريکا و اعزام بيش از نيم ميليون نظامي آمريکايي براي شرکت در اين جنگ در زمان حکومت جانسون صورت گرفته بود.
ژنرال جياپ پس از پايان جنگ ويتنام و تامين وحدت اين سرزمين در كتاب خاطراتش نوشته است كه نقشه اين تعرض (عمليات نظامي تت) را به اين سبب طرح كرده بود كه دولت آمريكا متوجه شود كه پيروزي برايش ميسر نيست و حاضر به مذاكره و سازش شود و نقشه را طوري كشيده بود كه مبارزان پس از نشان دادن قدرت تعرضي خود با حد اقل تلفات به مراكز خويش باز گردند.

نيروهاي آمريكايي در پايگاه «خه سان» كه در محاصره نيروهاي كمونيست قرار گرفته بود ، در اثناي محاصره

سربازان دريا برد آمريكا مي كوشند شهر «هوئه» را از تصرف كمونيستها خارج سازند

در طول تعرض «تت» عمليات هوايي آمريكا در آسمان ويتنام شدت يافته بود


عكسي كه جهان را برضد حاكمان ويتنام جنوبي برانگيخت

همزمان با تعرض «تت»، اين عكس يکم فوريه 1968 در روزنامه ها انتشار يافت و خشم عمومي را در سراسرجهان بر ضد حاكمان ويتنام جنوبي برانگيخت و صداي اعتراض آمريكائيان را كه چرا دولتشان از چنين مقامهايي حمايت مي كند بلند كرد و تظاهرات ضد جنگ ويتنام شدت يافت. عكس، رئيس پليس شهر سايگون را نشان مي دهد كه در ميان خيابان مغز يك ويت كنگدست بسته (مبارز راه وحدت ويتنام) را با تپانچه خود هدف قرار داده است. اين فردرا كه توسط ماموران دستگير شده بود نزد رئيس پليس كه در خيابان بود برده بودند تا بگويند اعتراف نمي كند و كسب تكليف كنند كه رئيس پليس كه درجه سرهنگي داشت به اين صورت او را كشت. اين عكس تنها، چنان در افكار عمومي تاثير گذارد كه بعد از سقوط سايگون كساني كه عكس را ديده بودند شاد كرد. بنابراين عكسي است تاريخي كه بيش از يك كتاب، حقايق را بيان مي دارد.



افزايش نيروي زميني آمريکا به 512 هزار تن


دونالد رامسفلد وزير دفاع وقت آمريكا 30 ژانويه 2004 تصميم گرفت كه شمار افراد نيروي زميني اين كشور را 30 هزار تن افزايش دهد و به 512 هزار نفر برساند. يك قانون مصوب كنگره آمريكا، اين شمار را محدود به 482 هزار تن كرده بود كه رامسفلد با استفاده از مجوز جنگ عراق تصميم به اين افزايش سي هزار نفري گرفت. آمريكا داراي قانون وظيفه اجباري نيست و افراد ارتش استخدامي (اصطلاحا؛ پيماني) هستند و به همين جهت مسئوليت دولت در قبال کشته شدن آنان در جنگ محدود است و گذاشتن عنوان داوطلب بر نيروهاي مسلح آمريکا به همين دليل بوده است يعني که اجبار نبوده است داوطلب کار ارتش شوند که که خطر کشته شدن هم دارد. آمريكا در نقاط مختلف از جمله عراق، افغانستان، كره جنوبي ... و آلمان نيرو مستقر ساخته است.


نخست وزير پيشين فرانسه به جرم فساد اداري به زندان و محروميت از شغل عمومي محکوم شد

Alain Juppe


سي ام ژانويه 2004 يک دادگاه فرانسه " آلن ژوپهAlain Juppe " پنجاه و هشت ساله ساله نخست وزير پيشين فرانسه را به جرم فساد اداري به 18 ماه زندان و محروميت ده ساله از اشتغال به مشاغل عمومي محکوم کرد. قبلا از آلن ژوپه به عنوان جانشين احتمالي شيراک رئيس جمهوري وقت فرانسه نام برده مي شد. ژوپه رئيس حزب شيراک بود. جرم در زماني صورت گرفته بود که شيراک شهردار پاريس بود و بنابراين، محکوميت ژوپه ضربه اي به شيراک به حساب آمده بود. روزگاري شيراک از ژوپه به عنوان يک مغز درخشان سخن به ميان آورده بود. هنگام ابلاغ حکم، ژوپه گفته بود که قطعي شدن اين حکم، نقطه پايان بر زندگي سياسي او خواهد بود.
در سالهاي دهه اول قرن 21 بکرات ديده شده است که قضات جوان - صرف نظر از کدام کشور - در مورد آن دسته از سياستمداران را که ادعاي نخبگي مي کنند و نمي خواهند صحنه را به ديگران بسپارند و عملا به صورت سلطنت عمل مي کنند شدت عمل نشان داده و از صحنه برون رانده اند. اين سختگيري اين فايده را داشته است که سياستمداران و دولتمردان همه سعي خودرا بکار گيرند تا گرفتار دادگاه و قاضي نشوند.





نگرانی از تولد دوباره آنارشیسم اروپایی ـ شعارهایی که در زانويه 2009 برضد نشست داوس داده شد



فوروم سالانه اقتصاد جهان با شرکت سران دولتها و مقامات ارشد و کارشناسان اقتصادی جهان که از 27 ژانویه 2009 در شهر داوس (آلپ سویس) برگزار شده بود با تظاهراتی از نوع اعتراضات آنارشیستی صد سال پیش اروپا و با همان شعارها و علائم رو به رو شده بوده که در غرب تولید نگرانی کرده بود زیرا مبارزه این بلوک در شرق با القاعده و سازمانهای مشابه آن ادامه دارد که آنارشیسم اروپایی هم دارد بر آن اضافه می شود. شعارهای تظاهرکنندگان در 31 ژانویه از این قرار بود: "الیت هایی که در اینجا جمع شده اند واجد شرایط و دارای صلاحیت برای حل مسائل اقتصادی جهان نیستند زیرا که خودشان این بحران را به وجود آورده اند". "آنان که این بحران ضد توده ها را به وجود آورده اند باید در دادگاههای خلق محاکمه و مجازات شوند". "همین الیت ها سال گذشته در همینجا گفتند که اقتصاد جهان خوب است و در مخاطره نیست، بنابراين از گفتن دروغ شرم ندارند و فاقد صلاحیت اخلاقی اند". "پولپرستان با کمک مقامات دست نشانده همه چیز را بردند و حالا مردم عادی باید از شکم خود بزنند و جبران کنند". "روش انتخاب دولت از کنترل مردم خارج شده و به چنگ الیت های آزمند افتاده و تا سیستم انتخاب نماینده (دولت) بر همین روال باشد هیچ مسئله ای حل نخواهد شد". "اینان که این بحران ـ بحران مالي جهاني ـ را به وجود آورده اند از همین بحران هم برای بردن سود و پرکردن جیب استفاده می کنند". "این نمایندگان مجالس آمریکا چگونه آدم هایی هستند که به خود اجازه داده اند مردم این کشور را مجبور به جبران زیان آزمندی مشتی پولپرست کنند". "مردم خودشان باید دولت باشند؛ اینان نمایندگان مردم (توده ها) نیستند".

در جلسه 27 ژانویه این فوروم ولادیمیر پوتین مرد نیرومند روسیه مقامات آمریکایی را مسئول بحران جهانی اقتصاد اعلام کرده و گفته بود که بحران مالی جاری، یک توفان واقعی است. ناپدید شدن برخی از خدایک های وال استریت (تایتان ها) از صحنه، ارتکاب اشتباهات متعدد از سوی مقامات مسئول آمریکا را ثابت می کند. «اینوستمنت بانک وال استریت» از میان رفت و هرچه را که در طول 25 سال به دست آورده بود از دست داد. ما سال گذشته از وقوع این توفان خبر داده بودیم ولی کاندولیزا رایس وزیر امورخارجه وقت آمریکا در همین نشست گفت که اقتصاد آمریکا امن و بی خطر است که اطمینانی نادرست بود و مانع از ایجاد سد در برابر توفان نشد.

در همین جلسه، ون جیابائو نخست وزیر چین نیز گفته بود: اشتهای آمریکاییان به بدهی داشتن و حرص سود و منفعت زدن ـ آن هم یک حرص کور ـ به این رکود منجر شد که از زمان رکود بزرگ در دهه 1930 بی سابقه بوده است. این رکود بیش از 2 هزار و پانصد کمپانی بزرگ آمریکایی را تکان داده و به مخاطره افکنده است. «ون» افزوده بود: مشکل دیگر آمریکاییان؛ افراط در مصرف و بی اعتنایی نسبت به پس انداز کردن است. همچنین نظم و قاعده نداشتن فعالیت موسسات مالی و بی ضابطه بودن بنگاههای و واسطه های سرمایه گذاری آنان و بی نظمی های متعدد در این امور و ضعف سیستم نظارت در آمریکا و احیانا نادرستی؛ از عوامل بحران جاری بوده است.

«ون» خواست که سریعا با انجام یک رفرم، سرمایه گذاری و سازمانهای مالی تحت نظم و قاعده درآیند و در این زمینه یک میثاق
جهانی تدوین شود و گرنه این بحران بالای سر همه ما باقی خواهد ماند.

يک مجموعه عکس از تظاهرات 31 ژانويه 2009 و اعتراض به نشست جهاني داوس - برخي از شعارها و درگيري با پليس



برخي ديگر از رويدادهاي 1 فوريه


1650: « رنه دكارت » فيلسوف بزرك فرانسوي درگذشت.
1662: چينيان هلندي ها را از تايوان بيرون راندند و دژي را كه در آنجا ساخته بودند ويران ساختند.
1946: قانون اساسي يوگوسلاوي كه برپايه آن اين سرزمين به صورت يك كنفدراسيون سوسياليستي اداره شود به اجرا در آمد. در دهه 1990 اين کنفدراسيون تجزيه شد و در دهه يکم قرن 21 از ميان رفت. جدايي اعضاي کنفدراسيون و کسب استقلال، خونين بود و بهانه مداخله و نفوذ بلوک غرب را به دست داد.
1957: (1335 خورشيدي ) كار نصب لوله نفت سراسري ايران كه مراكز توليد نفت را به پالايشگاه شهر ري متصل مي سازد به پايان رسيد.
1958: مصر و سوريه اعلام كردند كه به توافق رسيده اند در هم ادغام شوند و جمهوري متحد عرب را تشكيل دهند.
1959: در يك رفراندم كه در سويس برگزار شد، مردان اين كشور با دادن حق راي و شركت در انتخابات به زنان مخالفت كردند.
1972: (1350 هجري) در چند زد و خورد ميان ماموران امنيتي و مجاهدين خلق در تهران كه دو مورد آن در خيانهاي مخصوص و غفاري (منشعب از خيابان قزوين) روي داد تني چند از مجاهدان كشته شدند.





://iranianshistoryonthisday.

[ساقي]

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 6 فوريه

شنبه (کیوان شید)
هفدهم (سروش روز)
بهمن 1388

ايران

تغيير نظر180 درجه اي مجلس شوراي ملي در هفت روز!

علي سهيلي

مروري بر رويدادهاي سياسي نيمه دوم بهمن ماه 1321 (فوريه 1943 ) ايران، يك تغيير نظر 180 درجه اي مجلس شوراي ملي را نشان مي دهد كه در كشورهاي ديگر كمتر سابقه دارد.
پارلمان ايران در پي كنارگيري ده وزير كابينه قوام السلطنه نخست وزير وقت، هفدهم بهمن ماه 1321 در يك راي گيري وي را در سمت نخست وزيري تثبيت كرد تا کابینه تازه تشکیل دهد. همين مجلس يك هفته بعد، در حالي كه قوام هنوز نخست وزير بود، در يك راي گيري ديگر ابراز تمايل به نخست وزيري علي سهيلي كرد كه جاي قوام را گرفت و سه روز بعد وزيران خود را معرفي كرد!. در هر دو كابينه الهيار صالح وزير دارايي بود كه دو ماه بعد بر اثر اختلاف با دكتر ميلسپو مستشار آمريكايي ماليه كناره گيري كرد.
در زمان دولت علي سهيلي بود كه لايحه مهم آموزش و پرورش عمومي، يكسان و رايگان به صورت قانون در آمد.

در قلمرو رسانه‌ها

سالروز انتشار نخستين نشريه دانشگاهي

اواخر ژانويه در سال 1878 دانشگاه آمريكايي «ييل» نخستين نشريه دانشگاهي به نام «ييل نيوز» را منتشر ساخت و دانشگاههاي ديگر از آن اقتباس كردند. ديوان عالي آمريكا حكم داده است: از آنجا كه نشريات دانشگاهي با كمك هزينه دولت انتشار مي يابند، حق گرفتن اگهي تجاري و تكفروشي ندارند.

راز پيروزي مجله جيبي 15 ميليوني

مجله جيبي «ريدرز دايجست» كه ناشر آن مدعي است تيراژي بالاي 15 ميليون نسخه دارد و عمدتا با پست توزيع مي شود پنجم فوريه سال 1922 انتشار خود را آغاز كرد.
«دويت والاس» و همسرش «ليلا» در آن سال با يك وام پنج هزاردلاري اين مجله را راه اندازي كردند زيرا روزنامه اي كه در آنجا كار مي كردند عذرشان را خواسته بود و نمي خواستند كه پس از آن «كارفرما» داشته باشند. نخستين شماره اين مجله 1500 نسخه فروش داشت.
انتشار مجله به قطع جيبي ابتكار تازه اي بود، زيرا كه خواننده مي توانست آن را در جيب و يا كيف دستي خود ببرد و با هر فرصتي كه به دست آيد آن را بخواند.
اين مجله با قطعي كوچك رقيب بزرگي براي كتاب شد، مخصوصا كه درهر شماره اش چند داستان كوتاه، خلاصه چند كتاب، مطالب دانستني، مطالب بهداشتي و آخرين گزارشهاي پزشكي، خبرهاي جنايي، مطالب خواندني. آخرين پيشرفتهاي علمي و موضوعهاي اجتماعي ــ فرهنگي را چاپ مي كرد و هنوز اين روش را ترك نگفته است.
اين مجله در طول عمر خود به ندرت به مسائل سياسي ــ اقتصادي روز پرداخته و اعلام داشته است كه تا قطعيت پيدا نكنند (تاريخ نشوند) به اين مطالب نخواهد پرداخت، زيرا كه از حرف تا عمل فاصله اي طولاني وجود دارد و نمي خواهد خواننده گمراه شود. سياست اين مجله براين پايه است كه تا مي تواند از چاپ مطالبي كه خواننده را اغفال كند خودداري ورزد.

ساير ملل

عهدنامه محدود كردن جنگ افزارهاي دريايي!

ششم فوريه سال 1922 دولتهاي آمريكا، ايتاليا، انگلستان، ژاپن و فرانسه با توجه به اين حقيقت تاريخي كه «قدرت دريايي» دولت صاحب آن را به قلدري و خيال تجاوز برمي انگيزاند عهدنامه قطع رقابت دريايي و محدود كردن ابزار هاي جنگ دريايي را ميان خود امضاء كردند. اوضاع روسيه در پي انقلاب بولشويكي هنوز تثبيت نشده بود كه در اين پيمان شركت داده شود و آلمان كه در جنگ جهاني اول شكست خورده بود به موجب عهدنامه ورساي ناوگان خود را از دست داده و حق داشتن كشتي جنگي سنگين از آن سلب شده بود.
گذشت زمان نشان داد كه از سه ـ چهار سال بعد، دولتهايي كه اين معاهده را امضاء كرده بودند براي تقلب كردن درمفاد آن باهم مسابقه گذاشتند و ... تا جائي كه از اين عهدنامه تنها نامي باقي ماند.

روزي كه «روزولت» مجبور شد بانكهاي آمريكا را ببندد ـ رکود اقتصادي

«فرانکلین دی. روزولت» كه در اوج ركود اقتصادي آمريكا به رياست اين كشور انتخاب شده بود بانكهاي آمريكارا از ششم فوريه سال 1933 به مدت ده روز تعطيل كرد؛ زيراکه قبل از آن مردم براي بيرون كشيدن پس اندازهاي خود كه تورّم را شديدا بالا مي برد به بانكها هجوم برده بودند. به علاوه، موجودي بانكها براي پرداخت ها كافي نبود و مقابل بانكها صفهاي طولاني به وجود آمده بود و بیم آن می رفت که همین صفوف تبدیل به شورش و عصیان شود. آمریکا از سال 2008 نیز وارد یک بحران اقتصادی شده است که علت عمده آن افزايش بدهي دولت این کشور و كسر بودجه آن در سالهاي اخير است.

تشديد بمباران هوايي برلن

يك بمب افكن « بي ـ 29 » امريكا در حال فرو ريختن بمبدور تازه بمباران شديد و روزانه شهر برلن توسط هواپيماهاي نظامي متفقين از ششم فوريه 1944 آغاز شد كه تا پايان جنگ جهاني دوم ادامه داشت. ارتش آلمان به حد كافي هواپيما براي دفاع از آسمان برلن در اختيار داشت ولي اين هواپيماها سوخت لازم را براي به پرواز در آمدن نداشتند و از شهر، تنها با سلاحهاي زميني ضدهوايي دفاع مي شد كه از آنها هم به دليل شبانه بودن اين حملات و پرواز در ارتفاع زياد كار چنداني ساخته نبود و ژنرالهاي هيتلر تنها به اين اصل دلخوش بودند كه با حمله هوايي نمي شود جنگ را برد و كشوري را تسخير كرد.

بانو « رزا پاركز » ، كه دلاوري او جنبش حقوق مدني آمريكا را به حركت در آورد و پيروز كرد

« رزا » در سالهاي كهولت


بانو «رزا لي پاركز» كه يك اقدام دليرانه او باعث تشديد فعاليت جنبش حقوق مدني آمريكا و پيروزي آن شد چهارم فوريه سال 1913 در يك خانواده سياهپوست در شهر «تاسكجي» واقع در ايالت جنوبي آلاباما به دنيا آمد. پدرش نجار و مادرش آموزگار بود و خود او بعدا به کار دوزندگي سرگرم شده بود. او در محيطي زندگي مي كرد كه ميان سياهپوستان و سفيد پوستان تبعيض و جدايي بود و رنگ پوست ملاك برتري انسان بود.
براي مثال؛ سياهپوستان حق نشستن روي صندليهاي رديفهاي جلوي اتوبوسهاي شهري را نداشتند و تازه اگر صندلي براي نشستن وجود نداشت و يك سفيد پوست وارد اتوبوس مي شد، سياهپوست بايد صندلي اش را به او مي داد. رزا از اين وضعيت و نيز جدا بودن مدارس سياه و سفيد ازهم خسته شده بود.

وي روز اول دسامبر سال 1955 كه عازم محل كار خود (يك كارگاه لباسدوزي) در شهر مونتگمري بود ، نه تنها از در جلو اتوبوس وارد آن شد بلكه روي يك صندلي در رديفهاي جلوتر هم نشست و به اعتراض راننده توجه نكرد و از جاي خود تكان نخورد. راننده اتوبوس را متوقف ساخت و به پليس تلفن كرد، زيرا كه نشستن سياهپوستان روي صندليهاي رديفهاي جلو اتوبوس در آن ايالت جريمه نقدي داشت.

تا آمدن پليس، بسياري از مسافران اتوبوس كه براي رسيدن به محل كار عجله داشتند پياده شدند و يكي از آنان به روزنامه شهر تلفن كرد و عكاس از اين صحنه عكس گرفت.

پليس رزا را به دادگاه برد و جريمه شد. انتشار عكس و گزارش كار او واظهاراتش دربازجويي پليس در روزنامه شهر، در جهان چون توپ صدا كرد و اين عكس دربيشتر روزنامه هاي جهان به چاپ رسيد و جنبش مدني آمريكا برشدت فعاليت خود افزود.
دكتر مارتين لوتر كينك رهبر جنبش راهپيمايي هاي چند صد هزاره نفري برپا كرد و با اين كه جان خود را برسر آن گذارد، جنبش در دهه بعد به پيروزي رسيد و قانون «حقوق مدني» به تصويب كنگره رسيد و ....

رزا و خانواده اش چند سال بعد به شهر ديترويت آمريكا نقل مكان كردند، اما کار آن روز وي فراموش نشد هرجا و هروقت كه از جنبش حقوق مدني آمريكا نام برده مي شود ، وي نيز مطرح مي گردد و روزنامه ها به مناسبت سالروز تولد و سالروز اقدام شجاعانه اش با او مصاحبه مي كنند و نامش در تاريخ آمريكا ماندگار خواهد ماند. رزا در سال 2005 درگذشت و با احترام تمام و رعايت تشريفات رسمي مدفون شد.

اين عكس تاريخي كه روز اول دسامبر سال 1955 برداشته شده « رزا پاركز » را در اتوبوس عمومي شهر مونتگمري ايالت آلاباماي آمريكا نشان مي دهد كه بر صندلي نشسته و حاضر به پياده شدن نيست

...

[ساقي]

فوريه 2006 - رودخانه سرخ در خيابانهاي كاراكاس - اصول سوسياليسم قرن 21 هوگو چاوس

چهارم فوريه سالروز دو رويداد مهم در ونزوئلاست. در اين روز در سال 1992 سرهنگ كماندو، هوگو چاوز با پنج واحد نظامي بر ضد كارلوس پرز رئيس جمهوري وقت ونزوئلا كه دستگاه حكومتي وي شهرت به آلوده شدن به فساد داشت كودتا كرد و با اين كه بسياري از نقاط پايتخت را تصرف كرده بود در اين كار موفق نشد و به زندان افتاد. چاوز هفت سال بعد - دوم فوريه سال 1999 با راي اکثريت مردم به رهبري اين کشور انتخاب شد و دو روز بعد دوران رياست جمهوري خود را آغاز كرد.

وي دوم فوريه 2009 دهمين سال انتخاب خود و زمامداري بر ونزوئلا را برگزار کرد که به پيشنهاد انبوه مردم، اين روز يک روز ملي خوانده شد که تعطيل عمومي است. چاوز در طول زمامداري خود با توجه به تجربه حاصل از نظام هاي سوسياليستي در قرن 20 و با تفسير فرضيه هاي سوسياليستي مطرح و عقايد سيمون بوليوار و - قهرمان ملي آمريکاي لاتين فرضيه سوسياليسم قرن 21 را بنا نهاد که داراي چهار ستون اصلي است: توزيع عادلانه درآمد، رفاه و فرصت ها - دمکراسي خلق - استقلال اقتصادي - بازگشت به انسانيت و پايان هرگونه فساد. به اين ترتيب؛ سوسياليسم چاوز نوعي سوسياليسم ملي است. در آمريکاي لاتين، مردم منطقه خودرا اعضاي يک ملت واحد مي دانند.

چاوز (تلفظ اين اسم در آمريکاي لاتين، چاوس است) پس از رهايي از زندان (به جرم کودتاي فوريه 1992) كه در آنجا دچار آسيب چشم شده بود به فعاليت سياسي برضد طبقه برتري جو و آزمند (حاکمان و ثروتمندان) ادامه داده بود و در انتخابات دسامبر 1998 پيروز شده بود.

چهارم فوريه 2006 به مناسبت دو رويداد مورد بحث، صدها هزار تن از هواداران چاوز از سراسر ونزوئلا به كاراكاس آمده و در حاليكه به سبك او كلاه (بره) و پيراهن سرخ برتن داشتند در خيابانهاي كاراكاس به حركت درآمده بودند و اين منظره (عكس بالا)، خيابانهاي كاركاس را به صورت رودخانه هاي سرخ درآورده بود. علاوه بر هواداران چاوز در كاراكاس، بقيه جمعيت با چهار هزار و ششصد اتوبوس خود را به كاراكاس رسانده بودند و شعارهاي آنان عبارت بود از: دولت واشنگتن، نه ـ انقلاب، بله. در انتخابات دسامبر امسال، ده ميليون راي براي چاوز (تجديد انتخاب او) و ....

چاوز در مراسم سال 2006 که به مناسبت اين دو سالروز برگزار شده بود خطاب به هوادارانش گفت كه براي مسلح كردن مردم جهت دفاع از انقلاب [سوسياليسم قرن 21] يك ميليون تفنگ در اختيار آنان قرار خواهد گرفت و صد هزار تفنگي كه از روسيه خريداري شده است مقدمه اين كار است.

چاوز پيش از شركت در مراسم چهارم فوريه 2006، به هاوانا رفته بود تا از دست فيدل كاسترو - آموزگار و مراد خود - تقدير نامه يونسكو معروف به مدال «خوزه مارتي» را دريافت دارد (عكس بالا).

نظر دو ژنرال آمريكايي در باره جنگ دوم آمريكا با عراق، شش هفته پيش از آغاز اين جنگ

ژنرال زيني

«انتوني زيني» ژنرال بازنشسته و فرمانده سابق نيروهاي آمريكا در خاور ميانه (مستقر در خليج فارس) چهارم فوريه 2003 و 43 روز پيش از آغاز حمله نظامي آمريکا به عراق، در اجتماع انجمن زنان راي دهنده آمريکايي در تالار كتابخانه عمومي شهر ويليامزبورگ در اظهار نظر خود در اين باره گفته بود: مصلحت نيست كه آمريكا به تنهايي با عراق وارد جنگ شود، زيرا كه اگر هم اين جنگ را ببرد، صلح را نخواهد برد.

وي اضافه كرده بود كه اگر آمريكا بدون كسب مجوز از سازمان ملل كه به حمله نظامي آن كشور مشروعيت خواهد داد وارد جنگ شود؛ در سالهاي بعد با درگيري هاي بيشتري رو به رو خواهد شد. با وجود اين، ژنرال زيني که به اوضاع سياسي ــ نظامي خاور ميانه آشناست اشاره كرده بود كه اينك براي جلوگيري از جنگ دير شده است و با انتقال اين همه نيرو، آمريكا به نقطه بي بازگشت نزديك شده است.

ژنرال شوارتسكف فرمانده سابق نيروهاي آمريكا در جنگ با عراق (که نوجواني اش را در تهران گذارنيده است) نيز چند روز پيش از ژنرال زيني همان عقيده را بيان کرده و دولت آمريكا را از جنگ با عراق بدون مجوّز سازمان ملل برحذر داشته بود.

لهستان: هر برهه زير پرچم يك قدرت! ـ ابزار قدرت در قرن 20 و دهه يکم قرن 21: زبان و قلم (رسانه ها)

پنجم فوريه 2005 كاندوليزا رايس وزير امور خارجه وقت کابينه آمريكا (دولت جورج دبليو بوش) در جريان ديدار برق آساي هفت روزه اش از اروپا و خاورميانه به ملاقات نخست وزير لهستان - متحد آمريكا در اشغال نظامي عراق شتافته بود. در اين سفر، رايس دولت لهستان را درباره ديدارهاي خود در رديف انگلستان، آلمان و فرانسه قرار داده بود.
مشاهده اين عكس كه «مارك بلكا» نخست وزير لهستان را هنگام ملاقات با رايس در كنار پرچم آمريكا نشان مي دهد در بيننده، تاريخ لهستان را تداعي مي كند كه دست كم در سه قرن اخير، هر چند دهه خود را زير پرچم يك قدرت قرار داده است؛ پيش از دهه 1990 زير پرچم شوروي، پيش از شوروي - در دست هيتلر، قبلا از آن تزار روسيه و پيش از تزار ، فرانسه ناپلئون و پيشتر از ناپلئون - امپراتور اتريش و .... زماني پادشاهي، گاهي جمهوري و 45 سال كمونيست بود و حالا ....

در دهه يکم قرن 21 به اتكاء آمريكا با ارباب قديمي اش روسيه به دشمني پرداخته به آمريکا اجازه استقرار شبکه موشکي داده و به تحريک غرب با مسکو بر سر اوكراين رقابت مي كند. بايد منتظر شد و ديد قدرت بعدي كه لهستان در برابرش كرنش خواهد كرد كدام خواهد بود؟. با روند جاري، عمر نظام يک قطبي را پايان يافته تلقي بايد کرد. نظام يک قطبي بر شانه زبان و قلم (شبکه هاي تلويزيوني آمريکا و انگلستان، نطق و تهديد و ارعاب مقامات مربوط و مقالات روزنامه هاي بلوک غرب و محتواي کتاب ها) نشسته و بنابراين پايه هايش حرف و كاغذ، كه زياد مستحكم نبوده اند. چند دهه است كه خبر و نظر رساني شده است

ابزار قدرت ـ جنگ افزاري كه روزانه بكار مي رود و همانند سلاح اتمي و موشك نيست كه در انبارها بپوسد، ولي بايد ديد كه اين حربه كاغذي و حرف تا چه زمان و براي چه مدت برنده خواهد بود. واضح است تا روزي كه جهانيان آگاهتر شوند و بدانند كه با كاغذ كنترل مي شوند و در چنگال حرف (سخن پراكني هاي راديو تلويزيون) قرار دارند و راه خنثي كردن و ناديده گرفتن اين حربه را ياد بگيرند. درست است كه سلاح اتمي وسيله قدرت نمايي است ولي نفوذ و اقتدار در جهان قرن 20 و دهه يکم قرن 21 ظاهرا ناشي از قلم و كلام بوده است.

ژنرال آمريکايي كه گفت در افغانستان تيراندازي به برخي افراد يک تفريح بود!

ژنرال ماتيس

ژنرال سه ستاره سپاه تفنگداران دريايي آمريكا «جيمز ماتيس» يکم فوريه 2005 در نشستي در سن دياگو كاليفرنيا گفت: تير زدن به برخي افراد يك سرگرمي است. واقعا تفريح است با اين افراد بجنگيد، فرياد بزنيد و به گلوله بنديد. شما مي رويد به افغانستان افرادي را به چنگ مي آوريد كه پنج سال زنان را به خاطر اين كه چادر به سر نداشتند كتك زده بودند. شليك به اين افراد و ساختن جهنمي براي آنان يك سرگرمي است!.
روزنامه هاي مخالف سياستهاي آمريكا در سراسر جهان اظهارات صريح ژنرال ماتيس را سوژه انتقاد از عمليات نظامي آمريكا در افغانستان و عراق و كشتار ناشي از آن قرار داده بودند و ....

در پي انتشار اين سخنان در رسانه ها، مقامات نظامي آمريكا در پاسخ به پرسشهاي روزنامه نگاران که واکنش دولت چيست گفته بودند كه ژنرال ماتيس كه از ماموريت افغانستان و عراق به آمريكا بازگشته به خاطر بيان اين مطلب توبيخ نخواهد شد!. در اين زمينه، فرمانده كل سپاه تفنگداران گفته بود كه مي داند از حرفهاي ژنرال ماتيس برداشت هاي گوناگون خواهند كرد ولي ماتيس افسري با تجربه، شجاع و رك گو است. خود او پس از انعكاس حرفهايش در رسانه ها متوجه شده است كه بايد در بكار بردن كلمات دقت مي كرد.

ژنرال ماتياس از اواخر سال 2001 تا مدتي در جنوب افغانستان با طالبان درگير بود و سال 2003 به عراق منتقل شد و در عمليات نظامي اين كشور شركت كرد.

گزارش فوريه 2006 وزارت دفاع آمريكا از وضعيت نظامي جهان: چين معارض بالقوه آمريكا! و ...

چند زيردريايي چيني

وزارت دفاع آمريكا دوم فوريه 2006 گزارش بررسي اوضاع نظامي جهان در رابطه با استراتژي آن كشور را منتشر ساخت كه هر چهار سال يك بار انتشار مي يابد و سندي قابل ملاحظه تلقي مي شود. در گزارش تازه، چين به عنوان كشوري اعلام شده است كه معارض بالقوه رديف اول آمريكاست!.

در اين گزارش [که برکنار از تاثير سياست هاي روز نبوده است] آمده بود: "دولت چين از سال 1996 به گونه اي «اعلام نشده» در حال تقويت بنيه نظامي اين كشور است. چين اينك به صورت يك قدرت عظيم نظامي به خودنمايي پرداخته و هماورد رديف اول آمريكا در سطح جهان شده است و به اين مسابقه ادامه مي دهد. چين تكنولوژي نظامي خود را لاينقطع تكميل مي كند، حال آن كه در اين سالها، آمريكا به دليل نبودن يك معارض در صحنه، مسابقه تسليحاتي را متوقف ساخته است.

آهنگ و مسير تقويت نظامي چين به گونه اي است كه تعادل نظامي منطقه (خاور دور) را برهم زده و مي رود تا يك ريسك بزرگ به وجود آورد. چين با اجراي برنامه هاي از پيش تنظيم شده خود، داراي ابزارهاي جنگ الكترونينك و سايبر (اينترنتي)، مقابله در فضا (جنگ فضايي و اصطلاحا جنگ ستارگان)، نبرد با موشكهاي بالستيك و كروز زميني و دريايي، شبكه دفاع ضدهوايي، زيردريايي هاي اتمي ويژه حمله، اژدرهاي اتمي از نسل نوين آنها، موشكهاي اتمي چند كلاهكي دريايي و زميني، هواپيماهاي بدون خلبان (اكتشافي و حمله) و ماهواره هاي نظامي شده است كه بر آنها بايد نيروي زميني چند ميليوني آن را اضافه كرد. با اين توان، چين خواهد توانست نه تنها در آسيا، بلكه در هر نقطه از كره زمين وارد عمليات نظامي شود.".

در اين گزارش كه در آستانه ديدار «هو جينتائو» رهبر چين از آمريكا انتشار يافته بود و جمعه شب (سوم فوريه) از شبكه هاي تلويزيوني همراه با تصوير پخش شد، اضافه شده بود: "جهان خارج هنوز از انگيزه چين به اين تقويت و بسيج نظامي اطلاع كامل ندارد و نمي داند كه چين با اين نيروي نظامي عظيم چه مي خواهد بكند. دولت آمريكا مي خواهد كه چين مقاصد خود را از اين صف آرايي محرمانه روشن سازد. دولت آمريكا مايل است كه چين به جاي تبديل شدن به يك منبع ارعاب و تهديد نظامي به گسترش اقتصاد خود ادامه دهد و قدرت بزرگ اقتصادي اش را حفظ كند.".

در اين گزارش سپس به روسيه اشاره شده و چنين آورده شده: "روسيه كشوري در حال انتقال است كه گمان نمي رود در اين حالت يك تهديد نظامي در حد شوروي سابق باشد. با وجود اين، آمريكا همچنان از ناحيه روسيه نگراني دارد. دولت مسكو اخيرا سه گام نگراني آور برداشته از جمله محدود كردن اختيارات فرمانداران كه ما را نسبت به گامهاي احتمالي بعدي دلواپس كرده است. دولت آمريكا از مشاركت [؟!] با روسيه استقبال مي كند، ولي اين دولت به فروش اسلحه و تكنولوژي پيشرفته به برخي از كشورهاي مورد سوء ظن آمريکا ادامه مي دهد كه موجب ترديد و نگراني ماست. فروش اين سلاحها، در گوشه و کنار جهان موازنه منطقه اي را برهم خواهد زد.".

درباره هند در اين گزارش آمده بود: "هند در حال بر آمدن (طلوع) است و مي رود كه به يك قدرت بزرگ مبدل شود و كوشش ما اين است كه اين قدرت، شريك استراتژيك آمريكا باشد. ما به همكاري استراتژيك خود با هند ادامه مي دهيم.".

در پي انتشار اين گزارش كه يك بررسي رسمي استراتژيك وزارت دفاع آمريكا از اوضاع نظامي جهان است، «ريان هنري» دستيار وزير دفاع آن كشور درباره قدرت نظامي چين گفته بود: "دولت آمريكا همچنان مايل است كه در طلوع و ارتقاء صلح آميز چين شريك باشد. با وجود اين، دولت آمريكا وسائل لازم را در اختيار دارد كه مانع از آن شود كه چين در راه خصومت گام بردارد. ما معتقديم كه چين در تقويت نظامي خود [فقط] تا آن حد پيش برود كه براي حفظ امنيت آن كشور لازم است [!].".

رسانه هايي كه اين گزارش مفصل را منتشر ساخته بودند به نطق سالانه 31 ژانويه 2006 جورج دبليو بوش در جلسه مشترك كنگره اشاره كرده بودند كه چندبار گفته بود كه دولت آمريكا مي كوشد كه رهبري بر جهان را حفظ كند، در عراق تا هروقت كه لازم باشد بماند و مانع دسترسي ايران به سلاحهاي اتمي شود.

اظهارات جورج بوش در اواخر ژانويه 2009 از زبان هيلري کلينتون وزرير امورخارجه کابينه "باراک اوباما" عينا تکرار شد.

مرور زمان نشان داد که روسيه در طول سه سال پس از انتشار گزارش پنتاگون به راهي قدم گذارده است که روسيه امپراتوري و شوروي سوسياليست مي رفتند و روسيه ناسيوناليست ـ پاتريوتيست قرن 21 هر دو راه قديمي مسکو را يکي ساخته و دارد در آن گام بر مي دارد؛ با کوبا تجديد عهد کرده و مي خواهد قراردادهاي سابق دوستي را با دولتهاي مربوط تجديد کند، قدرت اوراسيا (از بالتيک تا درياي ژاپن) را احياء و تقويت کند، به فساد داخلي پس از فروپاشي که گسترش آن خواست غرب بود پايان دهد، شعارهاي دمکراسي[دمکراسي که در غرب هم تنها نامي براي سوء استفاده از آن باقي مانده است] رسانه هاي غرب را نشنيده بگيرد،انبوه تسليحات خودرا نوسازي کند، نفوذ غرب در قلمرو شوروي سابق را پايان دهد، با توسل به همان بهانه هاي واهي غرب وارد مسئله افغانستان شود تا غرب يکه تاز ميدان آنجا نباشد که به فساد اداراي کشانيده شده است و ....

آيا بخاري گاز سوز ايراني نخست وزير گرجستان را كشت؟

زوراب

بالاخره مرگ «زوراب ژوانيا» نخست وزير گرجستان را به گردن بخاري گاز سوز ساخت ايران انداختند. وي كه از متحدان «سا كاشويلي» رئيس جمهور و از سران انقلاب نارنجي سال 2004 گرجستان بشمار مي رفت و متمايل به اتحاد گرجستان با بلوک غرب بود دوم فوريه 2005 براي ديدار دوست خود «رائول يوسوپوف» به آپارتمان او رفت و چون دير كرد، "بادي گارد" به سلفون او زنگ زد كه جواب نشنيد. خواست با شكستن در وارد آپارتمان شود كه موفق نشد. پليس محل را خبر كرد و از پنجره وارد آپارتمان شدند و جسد زوراب را در اطاق نشيمن و رائول را در آشپزخانه يافتند.

نخست، احتمال سوء قصد داده شد و حتي گفته شد كه كار جاسوسان خارجي[روسيه] بوده ولي پس از معاينه اجساد معلوم شد كه مرگ بر اثر استنشاق گاز طبيعي (مورد مصرف در خانه) بوده كه از بخاري آپارتمان نشت كرده و بخاري ساخت ايران و وارداتي بوده است. با وجود اين، احتمال سوء قصد و توطئه كاملا منتفي نشده است.

رويدادي در قرن 21 - کشتي قراضه مصري باعث مرگ نزديک به هزار انسان شد!

يكم فوريه 2006 يك كشتي مسافربر مصري كه ميان كشور سعودي و مصر در رفت و آمد منظم بود براثر هواي توفاني درياي سرخ در اين دريا غرق شد. اين كشتي حامل 1300 تا 1400 مسافر و عمدتا مصري بود كه تنها چهارصد نفرشان زنده از دريا گرفته شده بودند.
بيشتر مسافران را مصرياني تشكيل مي دادند كه در كشور سعودي كار مي كردند و يا به زيارت حج رفته بودند كه باز مي گشتند.
گفته شده بود كه كشتي غرق شده بيش از عمر مجاز كار كرده بود و قبلا در حراج از يك شركت اروپايي خريداري شده بود. بستگان مقتولان حادثه برضد مقامات مصري كه اجازه كار به اين كشتي فرسوده داده بودند دست به تظاهرات و اعتراض زده بودند!.

برخي ديگر از رويدادهاي 6 فوريه

743: هشام ابن عبدالملك حكمران اموي خاور ميانه در گذشت.

1917: برغم مخالفت رئيس جمهوري وقت آمريكا ، پارلمان اين كشور (كنگره) با بيش از دوسوم آراء مهاجرت زردها را به آمريكا محدود ساخت. مخالفت با مهاجرت زردها عمدتا به اين جهت بود كه نه تنها به فرهنگ ملي خود پايبند بودند و قاطي مهاجران ديگر نمي شدند، بلكه در ايالات غربي آمريكا با مزد كم كار مي كردند و باعث بيكاري ديگران و كاهش دستمزد ها شده بودند.

1957: كشور غنا كه اروپائيان آن را ساحل طلا مي ناميدند از يوغ استعمار انگلستان خلاص شد و استقلال خود را به دست آورد.

.iranianshistoryonthisday.

[ساقي]

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 10 فوريه

ايران

افتادن بغداد به دست هلاکوخان مغول و قتل عام صدها هزار تن از ساکنان آن

دهم فوريه سال 1258 (21 بهمن ) سپاهيان هلاكوخان نوه چنگيز و ايلخان مغول ايران بغداد را تصرف کردند و 17 روز طول كشيد تا تا این افراد بغداديان را قتل عام و اين شهر را ويران سازند. بغداد هنگام تصرف به دست مغولان بيش از چهارصد هزار تن جمعيت داشت كه بيشتر آنان به دست مغولان كشته شدند.

آمارهاي مختلف ـ از 80 تا 300 هزار تن ـ درباره شمار مقتولان بغداد داده شده است. هلاکو در دهمين روز تصرف بغداد، المستعصم ــ آخرين خليفه عباسي را هم (به صورت نمدمال کردن) کشت و به عمر خلافت عباسيان پايان داد.
هلاكو دوسال پيش از تصرف بغداد، ايلخاني خود را بر مناطق متصرفه در ايران كه سهم او از فتوحات پدربزرگش شده بود مستقر ساخته بود ولي امور اداري و كشور داري را از دست ايرانيان خارج نساخته بود.

طبق بعضي روايات، نزديكان ايراني هلاكو كه از عربان و آسيبي كه ايرانيان از دو قرن حكومت آنان بر وطنشان ديده بودند دلخور بودند او را به برانداختن بساط عباسيان تشويق كرده بودند؛ گرچه در آن زمان اقتدار خليفه عباسي محدود به شهر بغداد بود.

روزي كه «داور» خودكشي كرد ـ اندیشه و کارهای او از نوسازی دادگستری تا دارایی

علي اکبر داور در لباس وزارتعلي اكبر داور وزیر دارایی وقت (کابینه محمدعلی فروغی) 21 بهمن1315 (دهم فوريه 1937) درخانه اش در تهران درگذشت که گفته شده است با خوردن تریاک خودكشي كرده بود. علت درگذشت او اعلام نشد و همچنین انگیزه وی از خودکشی احتمالی.

در پی اعلام درگذشت داور، محمود بدر به کفالت وزارت دارایی منصوب شد. علی اکبر داور فارغ التحصیل رشته حقوق از سویس که نزدیک به ده سال در اروپا و بویژه در بلژیک مطالعات حقوقی کرده بود 11 خرداد 1306 (ژوئن 1927) و درکابینه مهدیقلی هدایت وزیر دادگستری شد و این سمت را در دو کابینه بعدی و تا 26 شهریور 1312 (سپتامبر 1933) که در کابینه محمدعلی فروغی وزیر دارایی شد حفظ کرده بود. داور قبلا در دوره های چهارم، پنجم و ششم تقنینیه، نماینده مجلس بود. وی برای مدتی هم وزارت فوائد عامه را برعهده داشت. داور که رساندن وطن از لحاظ پیشرفت های اجتماعی به پای کشورهای اروپایی را هدف خود قرار داده بود

پس از اتمام تحصیلات و مطالعات در اروپا و بازگشت به وطن، بمنظور جلب همفکر و آماده کردن باسوادهای جامعه برای تغییر به تاسیس یک حزب ترقیخواه و انتشار یک روزنامه همّت گماشت و روزنامه «مرد آزاد» را در هشتم بهمن 1301 ( 21 ژانویه 1923) به سردبیری دکتر عیسی صدیق منتشر کرد و به تاسیس «حزب رادیکال» پرداخت. وی کار نوشتن مقاله را از «روزنامه برق» متعلق به سید ضیاء طباطبایی آغاز کرده بود. داور که نوسازی وطن و رساندن وضعیت اجتماعی آن را تا حد اروپا در صورت ادامه سلطنت قاجاریه (به همان روال گذشته) بعید می دانست در جلسات مجلس از اصلاح قانون اساسی (که منجر به عزل قاجارها شد) دفاع کرد و در این زمینه نطق او در جلسه نهم آبان 1304 (اکتبر 1925) مجلس معروف است.

«تاریخ» نوسازي دستگاه قضايي ایران را به حساب علی اکبر داور نوشته و شهرت او عمدتا مربوط به همین نوسازي است. وی از مجلس خواسته بود که سیستم قضايي سابق را منحل کند و سپس با هفتصد قاضی تازه و آموزش افراد مستعد برای کار قضاوت آن را دوباره دایر کرد. داور سيستم قضايي فرانسوي (فرانسه و بلژیک) را براي ايران بهتر از نظام قضايي انگلو ـ ساكسون (محاكمه با حضور هيات منصفه و قراردادن وظیفه تشخيص مجرميت يا ردّ اتهام برعهده اين هيات) دانسته بود و گفته بود كه هموطنان، مردماني مهربان و باگذشت و تابع احساس و عواطفشان هستند و درنتيجه نمي توان اطمينان داشت كه در توصيه مجازات مجرم دقّت لازم را بكار برند كه نقض غرض از فلسفه تنبيه و تنبّه است.


وی قانون مدنی كشوررا با ملاحظه فقه شیعه تدوین کرد که هجدهم اردیبهشت 1307 (ماه مه 1928) از تصویب مجلس گذشت. با هدف اصلاح سازمانهای دولتی و قطع فساد اداری که ریشه 700 ساله داشت، داور یکم بهمن 1307 (21 ژانویه 1929) دیوان کیفر کارمندان دولت را تاسیس و امور آن را به دقیق ترین قضات وقت که شهرت پاکدامنی و بی نظری داشتند سپرد. رضاشاه پهلوی در مراسم معرفی این قضات به آنان تاکید کرده بود که انتظار مجازات دزدان اداری را دارد. داور در اجرای برنامه مبارزه با فساد اداری در 13 آذر 1308 (دسامبر 1929) یک هیات تفتیش بوجود آورد که کار آن بازرسی قضایی از ادارات دولتی بود.


این هیات شماری از مقامات و حقوق بگیرهارا به اتهام دزدی اداری، رشوه، حیف و میل اموال عمومی، سوء مدیریت و امروز و فردا کردن با مراجعان به محاکمه کشاند و در میان این متهمان، مهره بزرگتر؛ نصرت الله فیروز وزیر مالیه پیشین بود که محاکمه شد. محاکمه تیمورتاش وزیر دربار سابق که به جرم رشوه به سه سال زندان محکوم شد در 25 بهمن 1311 (ژانویه 1933) و در زمان وزارت داور صورت گرفت. داور برای جلوگیری از سندسازی و خوردن اراضی ملی و ... قانون تاسیس اداره ثبت اسناد و برای ثبت هویت اتباع، قانون ثبت احوال شخصیه را به مجلس برد و به اجرا درآورد. طبق قانون نکاح و طلاق که از امرداد 1310 (ژوئیه 1931) به اجرا درآمده است هر ازدواج و طلاق ازجمله متعه (ازدواج موقت) باید در دفترخانه رسمی ثبت شود.


داور که حساسیت خاص به راضی بودن اتباع کشور داشت بارها به قضات گفته بود که دادگستری با احقاق حق در مدتی کوتاه و در نهایت بی نظری می تواند عامل پیشگیری از نارضایی ها باشد و وای به روزی که بگندد نمک. داور از اعضای هیات اعزامی ایران به جامعه ملل و دفاع از اقدام ایران به لغو «قرارداد دارسی (قرارداد نفت ایران و انگلستان)» بود که دولت لندن علیه ایران به جامعه ملل شکایت برده بود. این هیات نهم دی ماه 1311 (دسامبر 1932) عازم مقرّ جامعه ملل شده بود.


داور در طول تصدّی وزارت دارایی تلاش کرد که دو قرارداد با آمریکاییان که در آن زمان شهرت بی طرفی داشتند امضا کند که با انتقاد مطبوعات لندن! رو به رو شده بود. وی در سمت وزیر دارایی در 22 فروردین 1313 (مارس 1924) به کار همه خارجیان در گمرکات ایران که عمدتا مستشاران بلژیکی بودند پایان داده بود. داور همچنین کمک فراوان به ایجاد کارخانه قند شاه آباد کرد که در مهرماه 1314 (سپتامبر 1925) بکار تولید پرداخت. آخرین اقدام مهم داور در طول تصدی وزارت دارایی، درخواست او از دکتر شاخت برای ارائه یک برنامه جامع برای نوسازی اقتصاد ایران بود. دکتر شاخت آلمانی که به ایران سفر کرده بود بیستم آبان 1315 (نوامبر 1936) با داور یک ملاقات شش ساعته داشت. داور سه ماه بعد درگذشت.

قتل محمد مسعود ناشر روزنامه «مرد امروز»

Mohammad masudمحمد مسعود ناشر روزنامه «مرد امروز» 22 بهمن1326 (يازدهم فوريه 1948) در تهران به قتل رسيد. وی هنگام خروج از چاپخانه محل چاپ روزنامه اش در خيابان اكباتان هدف گلوله قرار گرفته بود. محمد مسعود در روزنامه اش از مقامات، احزاب و افراد متعدد انتقاد كرده بود و در نتيجه پس از قتل او، هركس براي رفع سوء ظن از خود ديگري را متهم مي كرد. مسعود در انتقاد از مقامات و افراد به جاي گرامر ژورناليسم (كه همانا نقل قول، اشاره به آمار و بكار بردن افعال به صورت ويژه و اشاره هاي غير مستقيم است) واژه هاي تند و افعال معلوم بكار مي برد كه لحن كلام حكايت از درگيري فردي مي كرد تا «روزنامه نگاري» كه سبک نگارش روزنامه نگار حرفه اي (نه حزبي) بايد «بيطرفانه» باشد.

مسعود گاهي هم عليه مقامات در روزنامه اش اعلان تهدیدآمیز و اخطار چاپ مي كرد كه ژورناليسم حرفه اي اين روش را تاييد نمي كند. با قتل محمد مسعود عمر روزنامه نگاري در خانواده او پايان نيافت؛ ابوالحسن كمالي خواهر زاده مسعود سالها مدير عامل خبرگزاري پارس (ايرنا) بود و بعدا ناشر مجله فضا شد.

....

[ساقي]

در قلمرو انديشه



سالروز فوت منتسکیو و به این مناسبت نگاهی به اندیشه های او ـ سرمایه دار آزمند و تهیدست آسمان جل کنترل شدنی نیستند!




Montesquieu


منتسکیو Montesquieu نويسنده، فيلسوف و حقوق شناس نامدار، مردي كه قوانين اساسي كشورها عموما بر پايه انديشه هاي او تدوين شده است، دهم فوریه 1755 در 66 سالگي درگذشت. او 18 ژانويه سال 1689 در پاريس به دنيا آمده بود و در رشته تاريخ و مقدمات علوم و فلسفه تحصيل كرده بود. نظرات منتسكيو وسيعا در قانون اساسي ايالات متحده امريكا بكار گرفته شده است. افكار منتسكيو در ايجاد انقلاب فرانسه سهم فراوان داشته است.



در زمينه اجتماعي، منتسكيو عقيده داشت كه سرمایه داران آزمند و همچنین تهی دستان (مردم آسمان جل) قابل كنترل نيستند ـ هر دسته به طریقی؛ ثروتمند می کوشد با عبور از نظامات ثروتمندتر و دارای قدرت بیشتری شود و تهیدست با شورش و طغیان و حتی تخریب ثروت و قدرت را از ثروتمند و توانگر بگیرد.

وی از سرمایه داران به عنوان آنانکه که جز انباشتن ثروت اندیشه و انگیزه دیگر ندارند نام برده است.

منتسکیو راه حل را وضع مالیات تصاعدی و نیز وضع ضابطه ضد اجحاف و استثمار دانسته و گفته است که برای پیشگیری از طغیان تهیدستان، باید از تمرکز ثروت در دست عده اي معدود جلوگیری شود و ثروت وسیله و دلیل مداخله در وظایف دولت قرار نگیرد.


باید ضوابطی به اجرا گذارده شود که کسب ثروت عادلانه باشد و همچنین با اتخاذ تدابیر ازجمله توزیع عادلانه درآمد به وجود تنگدست و بينوا در جامعه پایان داده شود. با این بیان، مونتسکیو خواستار فقرزدايي و تعيين سقف ثروت و کنترل آزمندی افراد است تا جامعه مصون از ایجاد عقده روانی، نارضایی ها، قانون شکنی ها و عصیان باشد و بیم و نگرانی وجود نداشته باشد. تفسیر این نظریه این است که طغیان و انقلاب عمدتا به خاطر رسیدن به تامین عدالت اجتماعی ـ اقتصادی و رفاه است تا به دست آوردن برخی آزادی ها. منتسکیو برقرارکردن این تعادل [تعادل در توزیع ثروت] را از وظایف و تکالیف دولت ها دانسته که ارزیابی میزان شایستگی هردولت برحسب درصد تحقق و تامین این تعادل است.


مهمترين تاليف منتسكيو «روح القوانين» است كه الگوي قوانين اساسي كشورها قرارگرفته و درباره حقوق غير قابل نقض مردم و حفظ این حقوق از تعرض است [وظیفه دولت]، و اينكه يك دولت چگونه بايد حكومت كند و حدود اختيارات آن. تاكيد بر تفكيك كامل قواي حكومتي (مقننه، قضائيه و اجرائيه) بخشي از فلسفه سياسي منتسكيو است تا موازنه قدرت (چک و بالانس) در جامعه حفظ و حقوق مردم از هرگونه گزند مصون و محفوط بماند.


منتسكيو در «روح القوانين (الگوي قوانين اساسي)» كه نخستين چاپ آن در 1748 انتشار یافت نوشته است: تكاليف و اختيارات قواي سه گانه حكومتي بايد طوري تنظيم شده باشد كه هريك از اين سه قوه بتواند تجاوز قوه ديگر را از اختياراتش مانع شود. به عبارت ديگر هر قوه اهرم كنترل دو قوه ديگر باشد تا ازحدود اختياراتشان تجاوز نكنند.


منتسكيو قانون نويسي را كاري بس مهم و حساس مي داند و توصيه مي كند كه يك قانون بايد طوري نوشته شود كه مغایر فرهنگ جامعه نبوده، مسائل جامعه را كاهش و كيفيت زندگي را بالا ببرد و ايجاد تبعيض نكند و جامعيت داشته باشد. بنابراين؛ قانون بايد با رعايت همه جوانب و ملاحظات تدوين، بررسي و سپس با توجه به نظرات واصله تصويب و با دقت تمام به اجرا گذاشته شود.



قانونی که تحت فشار و یا برای تامین منافع یک دسته و گروه تصویب شود مردود است زیرا اجرای آن مآلا نظم جامعه را برهم خواهد زد.
به نظر منتسكيو، حكومت ها سه دسته اند؛ سلطنتي، جمهوري، و اتوكراتيك كه در نوع سوم؛ ستمگري، زورگويي و اجحاف حد و حصر ندارد. منتسكيو معتقد است كه اوضاع و شرايط موجود در هر جامعه كه حاصل رويداد ها و تحولات در طول زمان است نوع و وضعيت حكومت آن جامعه را تعيين مي كند، به عبارت ديگر؛ تاريخ ملي عامل تعيين كننده نظام حكومتي است. منتسكيو زنان را ــ البته زنان قرن 18 را ــ از نظر اشتغال به كارهاي سياسي برابر مردان نمي بيند!.



منتسكيو در كتاب «نامه هاي ايراني» اوضاع پاريس و روش زندگاني آن زمان را از قول يك مسافر خيالي ايراني؛ به باد انتقاد گرفته و مسخره كرده بود. لبه تيز انتقاد او مخصوصا متوجه زندگاني لوكس و تشريفاتي اشراف و وضعيت كليسا بود. منتسكيو نتیجه مطالعه و بررسي جزئيات تاريخ روم را در كتاب «طلوع و غروب امپراتوري روم» منعكس ساخته تا درس عبرت براي امپراتوران و اصحاب قدرت باشد.



××× انديشمندان متاخر بر سه قوه حکومتي (مورد اشاره منتسکيو) يك قوه چهارم افزوده اند كه ژورناليسم و كل رسانه هاي گروهي (نشريات، كتاب، راديو ــ تلويزيون، فيلم، عكس و وسائل تبليغ و ترويج و از سال 1995؛ آنلاين ها) هستند كه بايد مستقل از هريك از سه قوه ديگر باشند تا بتوانند به وظايف خود عمل كنند.





در دنياي تاريخ‌نگاري



سالمرگ استاد عباس اقبال مورخ و محقق وطن




Historian Abbas Eghbal

بيست و يكم بهمن ماه سالروز وفات مورخ و محقق نامدار وطن، عباس اقبال آشتياني است كه در سال 1334 در شهر رم ديده ازجهان فروبست. وي در عين حال ناشر مجله «يادگار» بود.


بنابراين؛ مي توان اورا در شمار روزنامه نگاران كشور نيز رقم زد. عباس اقبال كه فارغ التحصيل سوربن فرانسه بود سالها در دانشگاه تهران و ساير مدارس عالي كشور تدريس كرده بود. «تاريخ مغول» را مهمترين تاليف او دانسته اند. مجموعه جالبي از مكاتبات عهد سلجوقيان تدوين كرده است. درباره صفويه «مجمع التواريخ» را منتشر ساخته است.


تاليفات استاد اقبال آشتياني بسيارند ازجمله سرگذشت امير كبير، جنگهاي ايران و انگلستان، تاريخ طبرستان، تاريخ بحرين و جزاير خليج فارس، درباره تاريخ كرمان. سالي نبود كه استاد اقبال يكي ــ دو كتاب منتشر نكند. تاريخ سه جلدي ايران، تاريخ سه جلدي جهان (عمومي) و كليات تاريخ تمدن از جمله كتب درسي هستند كه وي تاليف كرده است.


ترجمه هاي متعدد از زبان فرانسه از استاد اقبال آشتياني باقي مانده است ازجمله ترجمه يادداشتهاي ژنرال تره زل، ماموريت ژنرال گاردان (افسر فرانسوی اعزامی ناپلئون به ایران)، خاطرات دكتر فوريه پزشك ناصرالدين شاه از سه سال اقامت در دربار ايران.





...

[ساقي]

ساير ملل

شهر گمشده« مايا » و تمدن درخشان بوميان قاره آمريكا

دهم فوريه سال 1926 اعلام شد كه شهر باستاني « مايا » ها ( بوميان ــ سرخپوستان ــ قاره آمريكا كه عمدتا در آمريكاي مركزي و جنوب مكزيك امروز زندگي مي كردند) در جنگلهاي يوكاتان كشف شده است . باستانشناسان آمريكايي ضمن مطالعه آثار باستاني كشف شده درشمال مكزيك پي به وجود شهري به نام « موييل ××× » با تمدني درخشان برده بودند و چون آن را نمي يافتند ؛ شهر گمشده مي خواندند.

در « موييل » يك بناي بزرگ هرمي شكل ، شش معبد و ساختمانهاي متعدد به دست آمد . وضعيت ساختمانها نشان مي داد كه اين شهر مركز معاملات تجاري و داد و ستد ميان جنوب و شمال قاره آمريكا بوده و مايا ها داراي تقويم و كتابت بوده و حسابداري مي دانسته اند. شهر « موييل » از ساحل درياي كاراييب فاصله چنداني ندارد.
تمدن ماياها مشابه ساير تمدنهاي قاره آمريكا از جمله آزتك ، آندز و آمريكاي شمالي بوده است.

اعدام در اطاق گاز

در اين روز در سال 1924 براي نخستين بار

در آمريكا براي اعدام يك مجرم از اطاق گاز استفاده شد. اين مجرم ، « جاني جي » جنايتكار معروف بود كه در زندان شهر « كارسون سيتي» حاكم نشين ايالت نوادا در اطاق گاز قرار گرفت و پس از رها شدن گاز سمي ظرف شش دقيقه جان سپرد. مدتها بود كه اعدام با دار در جامعه آمريكا مورد انتقاد قرار گرفته بود . اين طريقه اعدام بعدا جاي خود را به صندلي برقي داد كه مرگ با آن سريعتر صورت مي گرفت .

در دهه 1980 چون هنگام اعدام يك مجرم با صندلي الكتريك، از گوشهاي او خون بيرون زده بود ، اين طريقه هم ترك شد و اعدام در آمريكا اينك با تزريق داروي سمي صورت مي گيرد . اخيرا در چند ايالت آمريكا انتخاب نوع اعدام به اختيار خود محكوم واگذار شده است .در پاره اي از ايالات آمريكا بمانند اروپا ، مجازات اعدام وجود ندارد. آمار نشان داده است كه در دو ايالت تكزاس و ويرجينيا بيش از ساير ايالتهاي آمريكا اعدام صورت گرفته است.

مخلوق عجيب جنگ سرد؛ 2 كشور با يک نام در يك محدوده جغرافيايي!فوريه 1950، جهان با دو كشور در يك محدوده جغرافيايي رو به رو شد كه اين وضعيت مخلوق جنگ سرد دو بلوك غرب و شرق بود. اين كشور، «ويتنام» بود كه تحت الحمايه فرانسه قرارداشت.

«بائو داي (پادشاه وقت)» اين كشور را امپراتوري ويتنام و پايتخت آن را شهر باستاني «هوئه» اعلام كرده بود و پذيرفته بود كه تحت سرپرستي فرانسه باشد و دكتر هوشي مين آن را جمهوري دمكراتيك ويتنام و پايتختش را شهر هانوي معرفي كرده بود كه تابع دولت ديگري نيست و حاكميت ملي كامل دارد.

نيروهاي فرانسه در هر دو شهر (هوئه و هانوي) مستقر بودند. فرق اين دو حاكم اين بود كه بائوداي با حمايت فرانسه بر كرسي امپراتوري اش تكيه مي زد و دكتر هوشي مين از دست فرانسه در جنگلها پنهان بود.

تا هفتم فوريه دولتهاي انگليسي زبان ــ آمريكا، كانادا، استراليا، انگلستان و نيوزيلند ــ كشور بائوداي و دولتهاي هند، روسيه، لهستان، چك اسلواكي ، روماني، مجارستان، آلباني، كره شمالي و... كشور دكتر هوشي مين را به عنوان ويتنام برسميت شناخته بودند. نهرو نخست وزير هند بائوداي را دلقك و عمل او را خيمه شب بازي خوانده بود. در عوض، دولت آمريكا به كشتي هاي نظامي اش اجازه داده بود كه از بندر سايگون ديدار دوستانه به عمل آورند.
اين وضعيت نمونه اي از اوضاع جهان در اوايل جنگ سرد و پيش از فوت استالين بود.

آغاز عصر « مكارتييسم » در آمريكا

سناتور مككارتي فهرست كمونيست هاي وزارت خارجه آمريكا را نشان مي دهد

سناتور جمهوريخواه ايالت ويسكانسين آمريكا جوزف مككارتيMcCarthy هشتم فوريه

1950 با اين ادعا كه سازمانهاي دولتي آمريكا از جمله وزارت خارجه اين كشور لانه كمونيستها شده اند و كمونيستها به رسانه هاي گروهي از جمله استوديوهاي توليد فيلم سينمايي و بنگاههاي نشر كتاب رخنه كرده اند ، وضعيتي را در آن كشور به وجود آورد كه در تاريخ به « مكارتييسم » معروف شده است . در اين دوره هركس مي توانست به مخالف خود برچسب كمونيست بودن و يا حامي سرخها بزند و از ميدان خارج سازد .

اين وضعيت كه تا فروپاشي شوروي سايه آن كم و بيش ديده مي شد ، امريكا را از مديران امور عمومي ، نويسندگان و پژوهشگران مهمي محروم كرد. بيشتر اين عده از ادامه خدمت مايوس شده و خانه نشيني اختيار كردند.

مككارتي كه يك سناتور تازه كار بود دهم فوريه 1950 فهرستي حاوي نام و مقام 205 كارمند وزارت خارجه امريكارا كه در دست داشت در يك مصاحبه مطبوعاتي به روزنامه نگاران نشان داد و گفت كه اينان كه طراح و مجري سياست خارجي امريكا هستند ، خود كمونيست و در نتيجه جاسوس شوروي هستند و دين آچسن وزير خارجه اين را مي داند و به جاي بركنار ساختن آنان شلوار راه ــ راه ديپلماتيك مي پوشد و به لهجه بريتانيايي سخن مي گويد.

سناي آمريكا تحت فشار افكار عمومي كه در آستانه بي اعتمادي نسبت به كارمندان دولت قرار گرفته بودند كميته اي را مامور رسيدگي به ادعاي مككارتي كرد و اين وضعيت كه هر روز گزارشهايش وسيعا در رسانه ها منعكس مي شد تا دوم دسامبر سال 1954 ادامه داشت .

دمكراتهاي سنا در ژوئيه سال 1950 ، پنج ماه پس از اعلام ادعاي مككارتي ، پي به بزرگ جلوه داده شدن موضوع برده بودند و نظر خود را در سنا اعلام كرده بودند كه مككارتي آنان را تهديد به كشاندن به دادگاه كرد و به كار خود ادامه داد . در يك مورد حتي كنگره را مجبور به بررسي طرح قانوني كرد كه براي عضويت در حزب كمونيست امريكا جريمه و مجازات تعيين شده بود كه طرح به دليل مغايرت با اصل ازادي عقيده به تصويب نرسيد.

مككارتي در اين مدت حتي محقق معروف « اوون لاتيمور » را هم كمونيست و جاسوس شوروي اعلام كرده بود. جمعا دو هزار تن از كاركنان دولت تصفيه شدند كه در جلسه 2 دسامبر سال 1954 سنا ، سناتورهاي حزب دمكرات كارها و ادعاهاي مككارتي را اغراق آميز و براي جامعه آمريكا زيان آور خواندند و براي محكوم كردن و تقبيح او راي گرفته شد و وي با 67 راي موافق در برابر 22 راي مخالف تقبيح و به « مكارتييسم » پايان داده شد.

برخي ديگر از رويدادهاي 10 فوريه

1763: فرانسه كه درجنگ بر سر كانادا از انگلستان شكست خورده بود كانادا را به اين كشور داد .

1846: انگليسي ها كه سرگرم تصرف همه هند بودند سيكهاي پنجاب را كه استقلال داشتند در جنگ شكست دادند و تابع خود ساختند.

1933: هيتلر اعلام كرد كه ماركسيسم جايي در آلمان ندارد، زيرا آلماني ها سوسياليسم ملي را پذيرفته و به آن راي داده اند.

1933: هيتلر اعلام كرد كه ماركسيسم جايي در آلمان ندارد، زيرا آلماني ها سوسياليسم ملي را پذيرفته و به آن راي داده اند.

1951: (21بهمن 1329) شاه با ثريا اسفندياري
بختياري ازدواج كرد. ثريا همسر دوم شاه بود.

ثريا چون داراي فرزند نشد، هفت سال بعد مطلقه گرديد.

1954: آيزنهاور رئيس جمهوري آمريكا اعلام كرد كه به مصلحت اين كشور نيست كه خود را در مسئله ويتنام درگير كند.

....

[ساقي]

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 5 مارس

سالروز درگذشت دكتر مصدق احياء گر ناسيوناليسم ايراني و از مردان بزرگ تاريخ ايران

دكتر مصدق در دوران تبعيد غير قانوني در روستاي احمد آباد

دكتر محمد مصدق استاد دانشگاه، سياستمدار، دولتمرد و ايراندوست نامدار، دشمن سرسخت استعمار ملل و سلطه گران، رهبر جنبش ملي كردن صنعت نفت ايران و رئيس دولت در سالهاي 1330، 1331 و پنج ماه اول سال 1332 چهاردهم اسفند 1345 در بيمارستان نجميه تهران (خيابان حافظ ـ نه چندان دور از چهار راه جمهوری اسلامی) فوت شد.

در سالهاي حكومت او، ايران كه پرچم مبارزه با استعمار و سلطه را به دوش گرفته بود تحت فشار و تحريم اقتصادي و تهديد نظامي انگلستان بود كه يكي از سه قدرت آن زمان بشمار مي رفت. دكتر مصدق در تمامي طول عمر سياسي خود به دمكراسي، حقوق بشر و آزاديهاي مرتبط با آن عميقا وفادار بود. وي هنگام فوت 87 ساله بود.

دولت دكتر مصدق كه مورد حمايت قاطبه ملت بود در كودتاي 28 امرداد سال 1332 که نتیجه توطئه مشترک انگلستان و آمریکا بود برانداخته شد، به زندان افتاد و پس از تحمل دوران زندان تا پايان عمر در روستاي احمد آباد ساوجبلاغ (نزديك كرج) به صورت غير قانوني تبعيد و در حصر قرار داشت.


در روزهاي واپسين عمر كه شديدا بيمار بود اجازه داده شده بود به تهران و به بيمارستاني كه فرزندش در آن طبابت مي كرد منتقل شود. جز براي اعضاي فاميل، وي در اينجا هم ممنوع الملاقات بود و روزنامه نگاران حتي اجازه نزديك شدن به ساختمان بيمارستان را نداشتند و شبانه روز درخودروهاي خود مقابل ساختمان «پارك هتل» نشسته و گوش بزنگ خبر از داخل بيمارستان بودند. پس از فوت نيز دولت وقت، خود يك اطلاعيه چند سطري بسيار كوتاه دراين زمينه به روزنامه ها داد و از آنجا كه از مرده مصدق هم مي ترسيد اجازه برگزاري محلس ترحيم عمومي نداد.

چون گروهي از مردم تهديد كرده بودند كه با پوشيدن لياس مشكي و يا گفتن تسليت به يكديگر با صداي نسبتا بلند ماتم خواهند گرفت؛ ساواك خبرچين هاي خود را مامور پرونده سازي، مخصوصا در مدارس و سازمانهاي دولتي كرده بود تا هركس از دكتر مصدق ياد كند و لباس مشكي پوشيده باشد نامش را گزارش كنند و بعدا دستگير شود.


دكتر مصدق بر پايه عقيده خود كه شاه بايد سلطنت كند، نه حكومت در دوران زمامداري اش اختيارات حكومتي را از شاه گرفت. در زمان او انتشار نشريه، تشكيل حزب و برگزاري اجتماعات سياسي آزاد بود. وي تحرير و توزيع كتب درسي را از انحصار دولت خارج كرد تا كتابهاي تاريخ مدارس ديكته دولت و مبلّغ قدرتهاي خارجي مسلط بر ايران نباشند.


مورخان معروف جهان دكتر مصدق را احياء گر ناسيوناليسم ايراني خوانده و نوشته اند كه به همين دليل، وي حاضر به سازش با بيگانگان بر سر منافع ايران نبود. به نوشته اين مورخان كه دكتر مصدق را از مردان بزرگ تاريخ ايران خوانده اند وي در جهان سوم چراغي را روشن كرد كه تا پايان «استعمار كهنه» روشن بود. وي به ملل تحت ستم هشدار داده بود كه پس از استعمار كهن (استعمار اروپايي كه از زمان يافتن راههاي دريايي ـ آغاز سده شانزدهم آغاز شده بود)، استثمار و سلطه با لباسی تازه برجاي آن خواهند نشست. به عبارت ديگر استعمارگران تنها لباس عوض مي كنند و .... پس از پيروزي انقلاب در بهمن ماه 1357، هرساله به مناسبت زادروز و وفات دكتر مصدق در آرامگاه او در احمدآباد كه از ابنيه ملي وطن بشمار آمده است مراسمي با حضور هزاران تن برگزار مي شود. در نخستين مراسم از اين دست كه در اسفندماه 1357 برگزارشد بيش از يكصد هزار تن از تهران و شهرهاي ديگر به احمدآباد رفته بودند. تا پايان سال 1356 بردن نام مصدق در رسانه هاي وطن، مدارس و سازمانهاي دولتي ممنوع بود.