اشعار زیبا - اشعاری که دوستشان داریم برای تقدیم به عزیزانتان یا برای دل خودتان

[BaHaReH]

آرزو

روزهایی که مثل خواب میگذرند

آرزوهایی که ساعت به ساعت در عقل ها می تابد

چشم ها را کور میکند و آدمی را پست

آزرو های شیرین اما نشدنی و یاشدنی اما پوچ

آرزو هایی که آدمی را سرگرم می سازد

و او را نزد واقعیت ها رها می سازد

واقعیت های شوک بر انگیز واقعیت های تلخ

پس چه وخیم است حال زنده ای که دنیا به بازی اش گرفته

و مرگ سر انجام اوست و آخرت چشم انتظارش

رحم کن ای خدا...

[BaHaReH]

رویای روزانه

آنچنان خسته ام که وقتی تشنه ام

با چشمهای بسته فنجان را کج میکنم

و اب می نوشم

آخر اگر چشم بگشایم فنجانی آنجا نیست

خسته تر از آنم که راه بیفتم

تا برای خود چای آماده سازم

آنچنان بیدارم که میبوسمت و نوازشت میکنم

و سخنانت را می شنوم

پس با هر جرعه با تو سخن میگویم

و بیدار تر از آنم که چشم بگشایم

و بخواهم تو را ببینم

و ببینم که تو نیستی در کنارم..

[BaHaReH]

قاب تهی

من همان قاب تهی خسته بی تقصیرم

که برای تو و تصویر دلت می میرم

از من آزرده مشو میروم از خانه تو

قبل رفتن تو بدان عاشق و بی تقصیرم

تو اگر خسته ای از دست دلم حرفی نیست

امر کن تا که بمیرم به خدا می میرم

[BaHaReH]

چه زود دیوانه شدم خورشید
کم کم تمام اهالی می فهمند
و نجوای دختران قبیله خواهم شد
اشتباه از من بود
یا دست سرنوشت
چشمم به تک درخت سیب خانه تان نبود

کم کم تمام اهالی می فهمند
و من هنوز نمی دانم
میان این همه چگونه مهربان دیدمت

دیگر نمی توانم
برای کسی که نمی خواهد بنویسم!
کمی دیر تر
با اولین پرواز میروم
می توانی آن طور که دوست داری زندگی کنی

[natanaeil]

کرجیهای ارس
بلبلی بودم و گشتم به غلط عاشق خس
بلبل و عشق خس و خار غلط باشد و بس
ای دریغا که خسی را به غلط خواندم گل
بدتر آنکه گلی را به غلط خوانی خس
صید شاهین نظربخت بلندی دارد
لاشه باشد که بود درخور صید کرکس
ره به منزل نبرد راه ضلالت پیمای
گرچه صدبار به گوشآیدآواز جرس
عرصه ی جلوه مادرخور جولان تو نیست
نسبت ما تو شد نسبت سیمرغ و مگس
عشق را حرمت میخانه نگهدار که نیست
محرم این حرم قدس هوادار هوس
نیست در آب کرج لطف و صفایی یارب
فرجی تا برسم به کرجی های ارس
یاد یاران قدیمم نرود از دل تنگ
چون هوای چمن از یاد اسیران قفس
شهریا را چه غمت هست که غمخوارانت نیست
غمگسار تو سرشک شب تنهایی وبس

[ساقي]

شعر آهنگ شبگرد

من مستم و مدهوشم ، شبگرد قدح نوشم
از طایفه بی خبرانم ، دیوانه با نام و نشانم

من قصه نمیدانم،افسانه نمیخوانم
دردی کش میخانه عشقم ،در حلقه صاحب نظرانم

مرا می ز جام وفا باید ای می فروشان
مرا خانه میخانه ها باید ای باده نوشانم

من از انچه رسوا کند نام عاشق نترسم
و زان می که اتش زند کام عاشق نترسم

بیا ای عشق افسونگر، فراموشم مکن دیگر
تو ای روان من ،شور جان من،امید من

در جهان من به زندگانی،تویی که جاودانی



دانلود آهنگ بسیار زیبای شبگرد
کوروس سرهنگ زاده

http://www.4shared.com/get/xUqBDdI0/SARHANG_ZADEH.html

[shokofe]

مانند پرنده ای باش که روی شاخه سست و ضعیف می نشیند
و آواز می خوانداحساس می کند که شاخه می لرزداما
بااین حال به خواندن ادامه میدهد
چون می داند و مطمئن است که بال و پر دارد

[behnam5555]

كارون....

بلم آرام چون قويی سبك بال به نرمی بر سر كارون همی رفت

به نخلستان ساحل قرص خورشيد ز دامان افق بيرون همی رفت

٭٭٭
شفق بازی کنان در جنبش آب شکوه دیگر و راز دگر داشت

به دشتی پر شقایق باد سرمست تو پنداری که پاورچین گذر داشت
٭٭٭
جوان پاروزنان بر سینه ی موج بلم می راند و جانش در بلم بود

صدا سر داده غمگين در ره باد گرفتار دل و بيمار غم بود:

٭٭٭
((دو زلفونت بود تار ربابم چه می خواهی از این حال خرابم))

((تو که با مو سر یاری نداری چرا هر نیمه شو آیی به خوابم))

٭٭٭
درون قايق از باد شبانگاه دو زلفی نرم نرمك تاب می خورد

زنی خم گشته از قايق بر امواج سر انگشتش به چين آب می خورد

٭٭٭
صدا چون بوی گل در جنبش آب به آرامی به هر سو پخش می گشت

جوان می خواند سرشار از غمی گرم پی دستی نوازش بخش می گشت:

٭٭٭
((تو كه نوشم نيی نيشم چرايی تو كه يارم نيی پيشم چرايی))

((تو كه مرهم نيی ريش دلم را نمك پاش دل ريشم چرايی))

٭٭٭
خموشی بود و زن در پرتو شام رخی چون رنگ شب نیلوفری داشت

ز آزار جوان دلشاد و خرسند سری با او ، دلی با دیگری داشت

٭٭٭
ز دیگر سوی کارون زورقی خرد سبک بر موج لغزان پیش می راند

چراغی كورسو می زد به نيزار صدايی سوزناك از دور می خواند

٭٭٭
نسیمی این پیام آورد و بگذشت: ((چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی))

جوان ناليد زير لب به افسوس: ((كه يك سر مهربونی ، درد سر بی))
٭٭٭٭٭٭

فریدون توللی

[shokofe]

دلت را بتکان

غصه هایت که ریخت، تو هم همه را فراموش کن

دلت را بتکان

اشتباهایت تالاپی می افتد زمین

بگذار همانجا بماند

فقط از لا به لای اشتباهایت، یک تجربه را بیرون بکش

قاب کن و بزن به دیوار دلت

دلت را محکم تر اگر بتکانی

تمام کینه هایت هم می ریزد

و تمام آن غم های بزرگ

و همه حسرت ها و آرزوهایت...

محکم تر از قبل بتکان

تا این بار همه آن عشق های بچه گربه ای هم بیفتد!

حالا آرام تر، آرام تر بتکان

تا خاطره هایت نیفتد

تلخ یا شیرین، چه تفاوت می کند؟

خاطره، خاطره است

باید باشد، باید بماند...

کافی ست؟

نه، هنوز دلت خاک دارد

یک تکان دیگر بس است

تکاندی؟

دلت را ببین

چقدر تمیز شد... دلت سبک شد؟

حالا این دل جای "او" ست

دعوتش کن

این دل مال "او" ست...

همه چیز ریخت از دلت، همه چیز افتاد و حالا

و حالا تو ماندی و یک دل

یک دل و یک قاب تجربه

یک قاب تجربه و مشتی خاطره

مشتی خاطره و یک "او"...

خانه تکانی دلت مبارک

[مهبا]

سالی که نبودی پیشم اینگونه گذشت:

هواش از زمستان سردتر

درختاش از پایییزش زردتر

و خورشیدش از تابستان سوزان تر بود.

اما حالا که پیشمی همه فصلا بهارن

بهار یعنی تو

خنده تو

بهار من دوستت دارم.